Wat nou zorg?

Hij bedoelde het ongetwijfeld goed, onze wethouder Hans de Kunder, maar bij mij viel het even verkeerd… ‘excusez-moi!’ Eind september stond De Kunder pontificaal in de PZC zijn ‘State of the Union’ te houden over de zorg in de gemeente Reimerswaal. En net zoals elke politicus had onze Hans het dan natuurlijk alleen over geld. Er is geen woord in Nederland dat tegenwoordig zo door de dames en heren politici wordt gepros-titueerd als het woord ‘zorg’. Lees verder

De dooie kanarie in de kolenmijn

Het zou best kunnen dat ik naadloos voldoe aan alle kwalificaties om een conservatieve senior te kunnen worden genoemd. In Jip-en-Janneke-taal… een ouderwetse ouwe lul! Dat het me weinig interesseert, is één van die kwalificaties. De tijd ligt gelukkig al mijlenver achter me dat ik me nog druk maakte over zoiets als ‘het’ imago. Adios! Lees verder

Het Rad van Misfortuin

Vaak was het leven op zee tijdens de lange oversteken rustig en relaxed. Elke dag hetzelfde ritme van wachtlopen, eten en slapen. Maar tijdens die ene oversteek vanuit het Bulgaarse Burgas naar Cuba halverwege de zeventiger jaren werd dat regelmatige leven ineens wreed verstoord. De tweede stuurman waarschuwde dat we dringend in de verkeerslijst van Scheveningen Radio stonden. Lees verder

De Vrijstaat Kruse Veer

Soms bekruipt mij hetzelfde unheimische gevoel dat ooit een Javaan, een Congolees of een Surinamer moet hebben gehad toen zij nog gekoloniseerd waren en hun over-heersers ergens in een ver en steenkoud Europees land resideerden. Zo is het ook in de Vrijstaat Kruse Veer, een gloednieuwe enclave aan de Schelde waarvan de macht-hebbers ergens ver in het westen wonen, aan de andere kant van Zeeland. Lees verder

Meer macht aan de burgers…!

Eerlijk gezegd schrok ik een beetje van de nogal Leninistische kop in de PZC… ‘Meer macht aan de burgers in eigen dorp of wijk!’ Het verhaal bleek te gaan over een paar revolutionairen uit Bruinisse die willen dat burgers meer verantwoordelijkheden krijgen over hun eigen woon- en leefomgeving. En de overheid doet dan een stapje terug. Twee Bruse dames en één heer maken zich daar druk over, hebben daarover een Manifest opgesteld en gaan ervoor… Lees verder

Een genderneutrale Pepe…

Denk maar niet dat ik me ooit bewust genderneutraal zal gaan gedragen. Ik weet niet hoe het moet, ik begrijp het niet en ik vind het de grootst mogelijke onzin. Blijkbaar verzonnen door lieden die van gekkigheid en verveling niet meer wisten wat ze nu weer eens moesten doen. Iedereen haalt er zijn schouders voor op, behalve de Hema. Lees verder

Benchmarken voor dummies…

Als er iets nieuws moet worden aangeschaft, zowel privé als bedrijfsmatig, is het heel verstandig als men eerst eens uitvoerig gaat ‘benchmarken’. Dat is het Engels mode-woord voor het vergelijken van een bepaald product. Zowel in uitvoering, kwaliteit als in prijs. Altijd een pijnlijke ervaring om achteraf te moeten constateren dat er voor een vergelijkbaar gelijkwaardig product twee keer zoveel betaald is. Dan word je door een furieuze echtgenote, een boze directie of verontwaardigde aandeelhouders meteen tot de orde geroepen. En moet met de billen bloot! Lees verder

Geen beeldenstorm in Yerseke, asjeblieft!

Het is natuurlijk weer over komen waaien uit Amerika. Uit de Nieuwe Wereld à la Trump komt de laatste tijd, behalve orkaanrestanten, ook veel andere narigheid vandaan. Daar werd ineens overal Robert E. Lee inclusief paard krachtdadig afgevoerd. Dat was een standbeeld voor een generaal uit de Burgeroorlog die blijkbaar aan de verkeerde kant had gestaan. Lees verder

Ons en de zeumer van 2017

Langs de Caraïbische eilanden razen de orkanen en hier langs de dijk van Kruunehe, staat ook een stevig briesje. De korte broek is al gewassen en gestreken in de kast verdwenen, de laarzen staan naast de voordeur en het wordt ’s avonds na achten ineens al donker. Allemaal tekenen dat de zomer nu wel zo ongeveer voorbij is en we onderweg gaan naar de herfst. Lees verder

Louis de Funès viste achter het net…

Op een mooie zomerdag in 1973 waren we met de kittige fruitjager ‘Schiehaven’ onder-weg van Rotterdam naar Rouen en rond half acht ’s morgens in de Straat van Dover. Iets ten noorden van de MPC-boei, met de eerste stuurman op wacht. Ik stond net mijn tanden te poetsen toen er een doffe dreun klonk, een schok door het schip ging en de hoofdmotor stil viel. Foute boel! Lees verder

Laat je niet gek maken, Paul…

Gerelateerde afbeelding

Ze zakte haast door haar kruis van verbijstering, die mevrouw Christine Rompa, de ver-ontwaardigde woordvoerder van de zorgverzekeraar Het Zilveren Kruis. Omdat de ver-zekerden bij de Het Zilveren Kruis vanaf 12 september niet meer bij Emergis terecht konden voor psychiatrische behandeling. Reden…? Het door Het Zilveren Kruis bij Emergis ingekochte behandelingsbudget is op en op de reutel werkt Emergis niet meer. Lees verder

Hûfillisiteert, Pepe !

In het leven moet wel eens een gokje worden gewaagd. Maar José van Egmond heeft in het Casino van Reimerswaal de Jackpot getrokken… zij wordt onze allereerste burgemeesteres. Volgende week wordt zij ingezworen en omhangen met de ketting. Bij het bekrachtigen van de ambtseed kan er worden gekozen tussen…‘Zo waarlijk helpe mij God almachtig’  òf het wel erg vrijblijvende… ‘Dàt verklaar en beloof ik’.                      Persoonlijk zou ik toch voor het eerste kiezen. Want wat assistentie van bovenaf kan je bij deze baan wel gebruiken. Lees verder

Verbeeld jij je nou maar niks, mensje…!

cone graphic

Vol ontzag volg ik de desastreuze verwoestingen door de tropische superorkaan ‘Irma’. Ook weer geprobeerd mij voor te stellen wat er gebeurde toen ‘Irma’ met een baro-meterstand van 925 millibar en windsnelheden tot 350 km/uur een aantal Caraïbische eilanden schoonveegde..! De bij de KJCPL varende gezagvoerders Vergroessen en Ellens, beschreven het fenomeen ooit in hun Handleiding voor Orkaannavigatie…      ’Iemand, ook met jarenlange ervaring met zware stormen op de Noord-Atlantic, die nog nooit in een tropische orkaan heeft gezeten, heeft geen enkele voorstelling van het aldaar heersende allesverwoestende geweld van wind en zee…’ Lees verder

De Zevende Hemel

In de Vlaamse Zevende Hemel, zo kan ik U stellig melden, is het alle dagen feest. Een bonte kakafonie van overleden illustere Vlamingen maakt er daar tot in der eeuwigheid een oervrolijke bende van. Door Sint Petrus met luid applaus begroet en door Onze Vader hoofdschuddend doch minzaam glimlachend bekeken. Lees verder