Yese verdient meer smoel!

Status

Als ingetogenheid een deugd is, gedraagt de gemeente Reimerswaal zich heel deugd-zaam. Van ambitieuze plannen wordt bij voorkeur het minst ambitieuze plan gekozen. Uitzondering op die regel is de realisatie van Kruse Veer. Maar Yese, de parel van Oost- Beveland, komt er maar bekaaid vanaf. Uitschieter daar die kolossale GG-kathedraal in de Moer, misschien… Alle overige plannenmakerijen smoren steeds in verondersteld financieel gemeentelijk of provinciaal onvermogen. Lees verder

Lekken = verraden 2.0

Wie is er weleens gelekt? En wie heeft er weleens gelekt…nou? Indien deze twee vragen ontkennend moeten worden beantwoord, heb je toch een probleem. Dan stel je namelijk niks voor en dan weet je blijkbaar ook alleen maar dingen die iedereen al weet. Zodoende valt er dan ook niks te lekken. Beetje zielig, dat wel, want lekken is heel erg modieus c.q. trendy tegenwoordig. Een nieuwe manier van communiceren. Het zou de transparantie moeten bevorderen. Maar het is eigenlijk gewoon stiekem gedoe. Nogal achterbaks. Vroeger, in het oeroude normaal, noemden ze het gewoon ‘verraaien’. Lees verder

Het onblusbare bureaucratievirus

Het is voor mij altijd een gruwel geweest. Altijd gehoopt hiervan verschoond te blijven. Het werd vroeger vaak heel geringschattend aan zuidelijke landen toegeschreven en inderdaad ook op Cuba heb ik er hilarische staaltjes van meegemaakt. Maar het heeft de laatste decennia ook NL steeds meer veroverd en inmiddels is wel gebleken, vooral tijdens de Covid-19 pandemie, dat ons trotse nuchtere landje compleet overwoekerd is door een levensgevaarlijk bureaucratievirus. Lees verder

Loekie…de Super Influencer

Noodzakelijk kwaad, vindt de ene, irritante overbodige intermezzo’s. Terwijl de ander verheugd opveert zodra die onlangs gereïncarneerde Loekie de Leeuw op het scherm verschijnt ter aankondiging van wéér een STER-reclameblok. Zelf zit ik er een beetje tussenin. Maak meestal van de nood een deugd. Ga mijn zwager even hartelijk de hand schudden, was de voorpootjes, snaai een snackje en schenk nog een glaasje in. Lees verder

Omkoperij, maaien en de KPMG

Toen de architect van ons appartementencomplex destijds wilde weten hoe hoog de vloer van de eerste verdieping moest worden om de toekomstige bewoners toch nog riant over de dijkkruin van de Veerhaven te laten kijken, ging ie waarschijnlijk op een keukentrapje staan. Hoppá…10,36 meter plus NAP! Helaas deed ie dat dan in de winter, toen het gras op de kruin kort was en plat lag. Die sukkel had niet in de gaten dat tegen de zomer het gras hier wel een dikke meter hoog kan worden. Dus vanaf begin mei wordt het uitzicht van zo’n vijfentwintig gluurders op de eerste verdieping wel steeds minder door al dat wuivende gras. Lees verder

Misplaatste onderbuikgevoelens…

Van de afgelopen tien gepensioneerde jaren hebben wij ongeveer tweeëneenhalf jaar in Spanje gewoond. Daar waren wij dus de buitenlanders. Nooit problemen ondervonden. Wij voelden ons daar erg welkom. Mochten altijd aan de grens zonder te betalen naar binnen…’Bienvenido en España!’ Toeristenbelasting betalen hoefde ook niet. Onze royale bijdragen aan o.a. de plaatselijke middenstand en horeca waren blijkbaar ruim voldoende. Lees verder

Vlissingen zwicht voor de straatterreur

In de zevenentwintig jaar dat wij op de Boulevard Bankert van Vlissingen woonden, zijn wij diverse keren benaderd door diverse actiegroepen van boulevardbewoners.          Ongetwijfeld allemaal goedbedoelende mensen maar wel helemaal klaar met de terreur van de verkeersoverlast voor hun deur. Het verzoek was altijd een handtekening op een pamflet om voor autoluwe Vlissingse boulevards te pleiten. Heb ik altijd vriendelijk doch beslist afgewimpeld. Had zelf een ander idee van terrorismebestrijding. Lees verder

Natuurlijk, altijd het landsbelang voorop….túúrlijk!

Voor de Tweede Kamerverkiezingen van 17 maart j.l. ging ik in mijn onverwoestbare optimisme en oeverloze naïviteit er vanuit dat gezien de ellendige toestand in het land, de politieke partijen toch echt wel zouden besluiten om als de gesmeerde bliksem een kamerbrede coalitie te smeden of een zakenkabinet in elkaar te schroeven om alle rampspoeden full speed te lijf te kunnen gaan. Zelfs ‘good old’ Kees Veerman (CDA) ging daar laatst nog van uit. In het belang van het noodlijdende land en alle ernstig in hun vrijheden belemmerde burgers…zo waarlijk helpe mij God almachtig! Lees verder

Doe mij dan maar een containerboot…

Kan het natuurlijk niet laten! Als hier een containerschip voorbijvaart, afgeladen met containers, zit ik geregeld stiekem sommetjes te maken. Vooral als het er eentje is die op een dienst naar het Verre Oosten opereert. Vorig jaar dacht ik al dat de vracht-tarieven tegen het plafond aan stuiterden. Maar wat zich in het eerste maanden van 2021 afspeelt, is werkelijk onvoorstelbaar. Vrijblijvend advies aan iedereen met nog wat losse spaarcentjes die op de bank toch alleen maar liggen te roesten…kóóp asjeblieft vlug een containerschip! Lees verder

Het koppelbazenparadijs

Toen ik in 1981 stopte met varen, belandde ik in de haven van Vlissingen als adjunct-directeur van een havenservicebedrijf. Had weinig benul hoe de operationele bedrijfs-voering van een bedrijf aan de wal werkte. Heb ik in dat bedrijf ook niet echt geleerd. Wèl hoe het vooral niét moest… Want als je het lokale opperhoofd van de FIOD al bij zijn voornaam mocht noemen, was er toch iets niet in de haak. Lees verder

Mindfullness aan de Zwarteweg

Terugkomend van een wandeling door het Inkelse Bos met Pepe en met prachtig mooi weer, was ik op de Zwarteweg net het gemaal ‘Johannes Glerum’ gepasseerd. Voor mij een lekkere ontspannen wandeling, voor Pepe echter een bloedserieuze speurtocht.      Al een paar dagen was Pepe lichtelijk ongedurig, zeg maar gerust…behoorlijk opgefokt. Zijn fantastisch scherpe neus ving blijkbaar voortdurend aerosols op met een dusdanig bijsmaakje dat zijn testosteron er fors door werd gekieteld….’Love is in the air!’ Lees verder

Het Roompot Kolonialisme.

Ooit, zoals het een echte NL’er betaamt, ook nog een paar jaar een caravan gehad. Daarmee voor een leuke vakantie naar Oostenrijk. Op campings voor bergwandelaars, lekker primitief. Ook samen met een aantal medestrijders, toen wij zelf bezig waren om een havenbedrijf in Vlissingen op te bouwen, onze gezinnen de hele zomer op camping ‘De Paardenkreek’ in Kortgene geparkeerd. Destijds nog bij de oude heer Brinkman. Toen was ook ‘De Paardenkreek’ nog een echte familiecamping met leuke mensen in caravans en bungalowtenten, met vooral erg veel surfplanken. Tegenwoordig heet ‘De Paardenkreek’ een villapark. Dat heeft de familie Brinkman waarschijnlijk van de familie Van Koeveringe afgekeken, de aanstichters van het Roompot Kolonialisme. Lees verder

Pastieofpastienie…?

Mijn betere helft is inmiddels goed bekend met het verschijnsel. Belt dus niet naar de huisartsenpost of Emergis. Probeert me ook niet meer tegen te houden. Schudt alleen haar wijze hoofd. Maar vanuit een ogenschijnlijke harmonieuze huiselijke rust kan ik in een splitsecond uitbarsten in een staat van onbedaarlijke euforie…                                Al in de vroege dagen van ons huwelijk heb ik haar nog eens plotsklaps halverwege een kostelijk en met veel zorg klaargemaakt thuisdiner moederziel alleen laten zitten. Alleen maar omdat Kees Muller van Multraship belde… Lees verder