The Designated Swanker

Keizers, koningen en regenten genieten er ontzettend van om zichzelf en elkaar voortdurend met een bos veren in de aars te kietelen. Onze koninklijke majesteit mag dat uit ons aller naam één keer per jaar doen. In de Haagse Opera, ademloos beluisterd door heel besturend Neder-land m.u.v. ‘the designated survivor’.                                                                                          Inderdaad, het gaat ons in Nederland bijzonder goed, althans gemiddeld. Maar het uitvergroten van onze talrijke tekortkomingen in een jaarlijkse troonrede zit niet in het takenpakket van onze meest notoire belastingontwijker. Dat  is ongemakkelijk, gênant, met daarom zoals gewoonlijk te weinig focus op… Lees verder

Een vroeg verjaardagskadootje van het CBR.

 

Toch fantàstisch als je volgend jaar vijfenzeventig jaar oud mag worden! Jubelende familie, vrienden en kennissen! Overladen worden met cadeaus en vooral met  compli-menten dat je d’r nog zo gewèldig goed uitziet…! Maar die vijfenzeventig feestelijk bran-dende kaarsjes op de taart kunnen meedogenloos worden uitgeblazen door het CBR. Lees verder

Projectontwikkelaarsterrorisme

Als ik daar in de buurt zou wonen, had ik het vast niet zo erg naar m’n zin. Maar vroeger hebben we vaak aan de Grote en Kleine Piet surfend en zeilend op het water genoten. Ook heb ik twintig jaar vanaf Zeeland Airport gevlogen. Een prachtig gebied voor aller-lei soorten van dagrecreatie. Doodzonde dat dit volledig dreigt te worden verpest. Lees verder

Bye bye DELTA

De Zeeuwen worden geacht een uitgesproken volkje te zijn. Recht door zee, conser-vatief en halsstarrig. Niks mis mee, daar kan je als Zeeuw in Zeeland goed mee uit de voeten. Dat wordt wat anders als je als DELTA  propageert een echt Zeeuws bedrijf te zijn en daar overeenkomstig naar handelt. DELTA heeft in Zeeland echter te maken met concurrenten die wereldwijd opereren. DELTA heeft zelf ook al Zweedse aandeel-houders. Overigens nogal stijve types, die Zweden! Lees verder

De baas… leider, verleider of lijder?

 

Wellicht heb ik een Latijnse inslag. Vanwege de archaïsche denkbeelden die ik koester wat betreft ‘het leidinggeven’. Het begint al in België. In alle landen ten zuiden daarvan is de baas ook nu nog steeds de baas. ‘Le Patron’ of ‘El Jefe’. Die heeft het voor het zeggen en doet dat dan ook. De medewerkers voeren daar keurig uit wat de baas zegt. Lees verder

Terug van weggeweest?

Precies nu Antwerpen druk doende is om Rotterdam als containerhaven naar de kroon te steken, dreigt de Vlaamse haven terug te moeten vallen naar de status van een secundaire haven. Een lot dat bijvoorbeeld ook Hamburg heeft getroffen. Beiden drei-gen uiteindelijk ten onder te gaan aan hun eigen ooit luid bejubelde ligging van ver land-inwaarts gelegen havens. Lees verder

l’Histoire se répète…

Als je maar lang genoeg blijft ademen, maak je alles minstens twee keer mee. Althans die indruk krijg ik nogal eens. Vandaag ook weer! Na een debat in de gemeenteraad van Reimerswaal over een hoogbouwvrieshuis op het industrieterrein De Poort van Rilland. Hoogbouwvrieshuizen zijn meestal rond de veertig meter hoog. Maar deze moet plm tweeëndertig meter hoog worden. Tòch te hoog… vonden de fracties van SGP en CDA. Lees verder

Pensioenpolderaars

In de jarenlange discussie over ‘onze’ pensioenen, kwam iedereen wel aan het woord. Maar opvallend weinig gepensioneerden. Net een patiënt aan wiens ziekbed doktoren en verpleegkundigen zonder hem erin te betrekken over zijn lot discussiëren en beslis-sen. Voordat de discussie begon werd er hoog van de toren getetterd dat Nederland het beste pensioenstelsel ter wereld had. Lees verder

Plasticvandalen

 

Als Pepe op straat poept, krijg ik een prent van honderdveertig euro van de boa of de wijkagent. Tenminste als ik het laat liggen en op heterdaad word betrapt. Die kans is overigens nog kleiner dan dat ik nog eens een koninklijke onderscheiding krijg voor het schrijven van deze blog. Lees verder