Hûfillisiteert, Pepe !

In het leven moet wel eens een gokje worden gewaagd. Maar José van Egmond heeft in het Casino van Reimerswaal de Jackpot getrokken… zij wordt onze allereerste burgemeesteres. Volgende week wordt zij ingezworen en omhangen met de ketting. Bij het bekrachtigen van de ambtseed kan er worden gekozen tussen…‘Zo waarlijk helpe mij God almachtig’  òf het wel erg vrijblijvende… ‘Dàt verklaar en beloof ik’.                      Persoonlijk zou ik toch voor het eerste kiezen. Want wat assistentie van bovenaf kan je bij deze baan wel gebruiken. Of dat voor Reimerswaal voldoende is, betwijfel ik soms. Ik zou toch maar liever geen risico nemen! Denk hierbij aan de haast wiskundige aanbeveling van de fameuze Franse filosoof en wetenschapper Blaise Pascal (1623-1662) om toch vooral maar in God te blijven geloven. Een aanbeveling die later bekend werd als ‘De Gok van Pascal’…                                                                                 ‘Immers,’ zo beweerde Blaise Pascal, ‘als God bestaat, dan heb je er de eeuwigheid bij te winnen. En als Hij toch niet zou bestaan, dan heb je er niets bij te verliezen. Ergo… geloof nu maar gewoon in God’.

Mevrouw Van Egmond komt hier niet bepaald in een gespreid bedje. In de gemeente-lijke twijfelaar wordt de laatste tijd nogal wat gerollebold. Bij die opgewonden standjes van de gemeenteraad, lijkt bekvechten genetisch gemanipuleerd. Partijen bejegenen elkaar net zo conviviaal alsof het Iraakse stammen van sjiiten en soennieten zijn. Waar-nemer Piet Zoon, jarenlang als burgemeester gepokt en gemazeld, beet er zijn tanden op stuk. In zó’n Jodenkerk debuteert mevrouw Van Egmond nu als burgemeesteres..!     Die unanieme aanbeveling van de vertrouwenscommissie zou nog wel eens een genie-pige ‘boobytrap’ kunnen zijn. In de Reimerswaalse politiek is maar weinig wat het lijkt.

Waarom is CDA-mevrouw Van Egmond er eigenlijk uitgepikt? Vréémd dat alle afwe-gingen om tot haar benoeming te komen ons tot in der eeuwigheid worden onthouden. De geheimhouding van de vertrouwenscommissie is wettelijk beschermd. Op basis van het infame kulsmoesje dat de privacy van de sollicitanten zwaarder weegt dan openheid naar de burgers. Dat daarmee de openbaarheid van bestuur wordt bezoedeld, is blijk-baar van secundair belang.                                                                                             De derde president van Amerika, Thomas Jefferson beschreef ooit in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring dat de legitimiteit van bestuur gebaseerd moet zijn op ‘instemming der geregeerden’. Die wettelijke heimelijkheid van Nederlandse vertrou-wenscommissies lijkt daarmee in flagrante tegenstelling.                                                   Bij de benoeming van Ahmed Marcouch tot burgemeester van Arnhem is bijvoorbeeld ook elke vorm van bestuurlijke logica ver te zoeken. In Arnhem stemde bij de laatste verkiezingen slechts zes procent op de PvdA. Maar Marcouch is van een gewone Amsterdamse smeris in korte tijd tot onze nationale knuffel-Marokkaan geworden en de PvdA had nog een cadeautje tegoed. Binnen een normaal democratisch proces zou zoiets nooit werken… dáár heb je nou echt een vertrouwenscommissie voor nodig!       José van Egmond is van de hoed en de rand op de hoogte wat betreft het gedoe in gemeentelijke vertrouwenscommissies. Zij heeft om alleen haar bekende moverende redenen geheel vrijwillig gesolliciteerd naar deze burgemeestersbaan en zou moeten weten hoe de hazen door bestuurdersland lopen. Zelf zegt ze te staan popelen, zij heeft ‘er zin an at your service!’ (P.Fortuyn 2001).

Reimerswaal telt wèl een overweldigend surplus aan lieden van goede wil, verkeert qua financiële positie keurig in het linkerrijtje en er schijnen weinig lijken in de kast te liggen. Ondanks de trieste noteringen in Elsevier’s Beste-Gemeenten-Enquête wordt het woon- en leefgenot door de inwoners als uitmúntend gekwalificeerd. De stiltezoekers hebben hun paradijsjes door de hele gemeente voor het uitzoeken, notoire doorzakkers een avondje ‘Ons Boeregoed’ voor de leutigheid en de meer bourgondische bonvivanten kunnen zich in Yerseke ongegeneerd laven aan de kakelverse ‘fruits de mer’.                  De Reimerswalers hebben inmiddels wel hun zakken vol van een gemeenteraad die het bij voortduring voor elkaar krijgt om de goede naam en reputatie van hun eenvoudige maar mooie plattelandsgemeente te bepotelen. Eigenlijk hoopte ik al stiekem op een pittige voorzitster die op innemende wijze die gemeenteraad geregeld een glasheldere spiegel voorhoudt en hen vervolgens liefjes vraagt wat zij dan zoal zien…                   Onze spiksplinternieuwe raadsleidsvrouw, met die stoere Spaanse mannenvoornaam, krijgt het hier heus wel voor elkaar. D.V zal zij in 2018 nog een stevig handje worden geholpen door de gemeenteraadsverkiezingen.                                                         Overigens… die voornaam José’ wordt in Spanje altijd afgekort tot Pepe’...                  ‘Hûfillisiteert, Pepe… zâkmâzèhhe!’

2 reacties op “Hûfillisiteert, Pepe !

  1. Een mooi stukje voor het Advertentieblad van Reimerswaal !
    De naam Pepe is geen afkorting, maar eerder een soort van koosnaampje voor José of Jozef. Er hoort geen accent op, omdat het Spaans zelfs geen accent grave kent. Verder alle lof voor het artikel, het is weer erg goed gedokumenteerd.

Reacties zijn gesloten.