De Boa van Rilland

Een boa constrictor is een wurgslang die voornamelijk op kleine beestjes jaagt. Hij wurgt zijn prooitjes en slikt ze vervolgens in één keer door. Voor mensen is een boa doodsbenauwd en verdwijnt meestal als de bliksem de bosjes in. Aldus Wikipedia…      Er zijn ook boa’s geëvolueerd in mensenvorm. Dat zijn de onvolgroeide embryo’s van een politieagent. Het tragische van dit soort boa’s is dat zij nooit het embryonale stadium zullen ontgroeien. Het jagen op groot wild is en blijft voor een boa een eeuwig-durende illusie. Een boa moet altijd heel laag bij de grond zijn kostje zien te verdienen.

In ons goede Reimerswaalse dorp Rilland wonen vrijwel uitsluitend lieden die met hard werken zich een menswaardig bestaan moeten zien te verwerven. In Rilland krijg je niks voor niks en moet er voor elke euro flink worden gezwoegd. Zo ook de uitbater van de plaatselijke supermarkt. Deze man moet sowieso welhaast de moed van een leeuw en de volharding van Job hebben om in Rilland een supermarkt te exploiteren. In het Boek Jakobus 5.11 staat geschreven…’Gij heeft van de volharding van Job gehoord en gij heeft gezien hoe Jehovah het heeft laten aflopen, dat Jehovah zeer teder in ge-negenheid en barmhartig is…’                                                                                        Het kan haast niet anders of die Rillandse boa heeft nog nooit van de broer van Jezus, Jakobus gehoord. Laat stáán van Job..! Anders had deze boa natuurlijk nooit een ‘lok-tiener’ de Rillandse supermarkt ingestuurd om er een blikje bier te kopen, zonder zich te legitimeren. Persoonlijk dacht ik altijd dat loktieners uitsluitend werden gebruikt om pe-dofielen op hun bek te laten gaan. Maar hier in Reimerswaal worden er loktieners inge-zet om de plaatselijke kruidenier op heterdaadjes te betrappen. De gruwelijke misdaad bestond eruit dat deze kruidenier zomaar een biertje aan dat minderjarige hand-langertje van die boa had verkocht, zonder de leeftijd van dat pubertje te checken.      Zònder pardon… een boete van 1360 euro. Nondejúú… dertienhonderdzestig euro, in echt oud geld tweeduizendnegenhonderdnegenennegentig gulden en vijf cent..!              Natuurlijk bezweert die Rillandse kruidenier nu bij hoog en bij laag dat hij altijd zijn stinkende best doet om dat soort misdaden juist niet te begaan, zijn personeel voort-durend duidelijk te instrueren en nog nooit een waarschuwing heeft  gehad. Ergo een blanco strafblad!                                                                                                           Blijft een feit dat er geen bier aan minderjarigen mag worden verkocht en zat die kruidenier gewoon fout. Zelfs in geval van dit soort laffe uitlokkingstruukjes moet die kruidenier erop gewezen worden dat zijn controlesysteem onvoldoende werkt.

Over die boa maak ik me voor de rest verder niet druk. Van een surrogaat-politieman kunnen dit soort bokkesprongen worden verwacht. Daar is ie tenslotte boa voor…   Maar er zijn een handvol ambtenaren aan te pas gekomen voordat die boete in Rilland bij die kruidenier in de brievenbus viel. Alle betrokken ambtenaren hebben het in hun almachtige rechtlijnigheid terecht gevonden om deze bezopen boete op te leggen, uit te schrijven en te versturen. Dàt vind ik het meest zorgelijke aan dit windvlaagje in een glas water.                                                                                                                        Ik kan me slecht voorstellen dat er op enig moment niet ergens iemand in die ambtelijke hiërarchie opstaat en eens even ingrijpt. Maar een ogenschijnlijk schrijnend gebrek aan bestuurlijke empathie en een onderontwikkeld gevoel voor legitieme proportionaliteit zorgt ervoor dat blijkbaar niemand het licht ziet en voorstelt om toch eindelijk maar eens een beetje normaal te gaan doen. Geef die kruidenier gewoon een laatste waarschu-wing en ga weer wat nuttigs doen..! Hier is het nog steeds dubieus of de mens er voor de wet is, of de wet voor de mens. De terreur van het dogma..!                                 Dáár heb ik altijd een gloeiende pesthekel aan gehad. Ooit in de Vlissingse haven van een overijverige douanier een onterechte boete gekregen van 25 piek. Alle dwang-bevelen genegeerd, inclusief al die keren dat de politie midden in de nacht aan mijn deur stond om zo’n ding persoonlijk af te leveren. Het kostte uiteindelijk 1200 gulden aan advocaatkosten om de boete geseponeerd te krijgen.

Waarnemend-burgemeester Piet Zoon (VVD) probeerde in de krant met nuancerend geleuter nog aan te geven dat de Rillandse soep heus niet zo heet wordt gegeten als ie is opgediend. Maar stond wèl vierkant achter het geniepige gedoe om loktieners in te zetten. Ach, bij liberalen is wel vaker een steekje los…