Typisch gevalletje General Average…!

Afbeeldingsresultaat voor msc zoe verloren containers

Best opmerkelijk was de genereuze toezegging van de rederij van de ‘MSC Zoe’ om alle kosten voor het opruimen van alle bij de Waddeneilanden overboord geslagen containers voor haar rekening te nemen. Weinig partijen staan te popelen om  aanspra-kelijkheid te erkennen voor een groot schade-evenement dat ongetwijfeld in de tig miljoenen loopt. Dat MSC direct aansprakelijkheid toegaf, duidt erop dat de rederij een ‘General Average’ heeft verklaard.                                                                                      In de scheepvaart lijden niet alleen de scheepseigenaren schade als er iets misgaat. Ook de ladingeigenaren zijn er direct financieel bij betrokken. Vooral omdat alle lading aan boord van een schip altijd uniek valt onder de verzekeringsverantwoordelijkheid van de ladingeigenaren.                                                                                                   Al in 1890 bij het internationaal van kracht worden van de ‘York/Antwerp Rules’, zeg maar de maritieme grondwet, werd het begrip ‘General Average’ ingevoerd. De gang-bare Nederlandse benaming is ‘Averij Grosse’ en het regelt de altijd gecompliceerde gedeelde verantwoordelijkheid van alle partijen bij een schade-evenement, voor zowel schip als lading.                                                                                                             Zelf heb ik één keer een General Average meegemaakt. Met de ‘Margaretha Smits’ lag ik op een reis naar Nigeria meer te drijven dan dat we voeren. Onze Smit&Bolnes hoofdmotor vertoonde chronische kuren, lekke kleppen! Op de terugreis vanaf Calabar met een volle lading palmkernels naar Newcastle UK was ik gedwongen om eerst Las Palmas binnen te lopen voor een noodreparatie en vervolgens Rotterdam. De rederij verklaarde toen een General Average waardoor ook de ladingeigenaren gedwongen werden om bij te dragen in de kosten van het oponthoud en het aanlopen van de nood-havens.

De maritieme verzekeraars krijgen het de laatste twee jaar flink voor de kiezen. Vooral de schaalvergroting in het mondiale containertransport zorgt er ook verzekeringstech-nisch voor dat de schadegevallen er stevig inhakken.                                                      De factuur voor de vijftien sleepboten om de ‘CSCL Jupiter’ op 14 augustus 2017 uit die blubberbank bij Bath te trekken zal beslist niet misselijk zijn geweest. Maar waarschijn-lijk toch nog maar een schijntje vergeleken bij de schade door de recente felle branden in de containers aan boord van de ‘Maersk Honam’, de ‘Yantian Express’ en de ‘APL Vancouver’. De dalende lijn in de maritieme schadegevallen welke tot en met 2016 nog werd geconstateerd, zal de afgelopen periode ongetwijfeld wel zijn gestagneerd. De laatste vijf jaar bedroegen de uitgekeerde maritieme verzekeringsvergoedingen een totaal bedrag van 1,6 miljard dollar.                                                                                De afwikkeling van een General Average kan al vlug een doorlooptijd van enkele jaren hebben. Het vraagt ook nogal het nodige gedoe en gepalaver om alle verschillende verzekeringsmaatschappijen van de ladingbelanghebbenden op één lijn te krijgen. Altijd een schone taak voor de P&I Club van de rederij. Een ‘Protection & Indemnity Club’ is een soort onderlinge verzekeringsvereniging waarvan de diverse scheepvaartrederijen lid kunnen worden en die uiteraard tegen betaling de aansprakelijkheid en schade-afhandeling van zijn leden behandelt. Wereldwijd zijn er dertien P&I Clubs, met bijvoor-beeld de ‘West of England P&I Club’ als een van de grootste en bekendste.

De ‘MSC Zoe’  is een van ’s werelds grootste containerschepen en kwam uit Sines in Portugal, onderweg naar Bremerhaven. Het schip voer op Nieuwjaarsdag boven de Waddeneilanden. Het weerbericht waarschuwde voor de Duitse Bocht voor windkracht 8 vanuit het noordwesten, met windstoten van 85 kilometer/uur. Niks bijzonders dus voor zo’n enorm schip van bijna 400 meter lang en 60 meter breed. In elk geval zeker geen extreem noodweer waardoor door een onvermijdelijke ‘Act of God’ ineens een paar honderd containers overboord zouden kunnen donderen. Want tegelijkertijd met de ‘MSC Zoe’ voeren er ongetwijfeld nog minstens een dozijn volgeladen container-schepen door het slechte weer in de Duitse Bocht. Toch werd nergens gemeld dat er naast de ‘MSC Zoe’ nog een aantal schepen een heleboel containers hadden verloren.  Zonder meteen allerlei voorbarige conclusies te trekken, begint het er toch sterk op te lijken dat het verlies van al die containers meer te maken had met de betoonde zeemanschap aan boord van de ‘MSC Zoe’ dan met het slechte weer in de Duitse Bocht. Het aantal verloren containers is intussen opgewaardeerd van 291 naar 345 stuks.                                                                                                                  Wereldwijd kukelen er jaarlijks gemiddeld zo’n 1.500 containers overboord. Valt dus eigenlijk best mee…slechts 0,001 procent van het totale aantal vervoerde containers! Of het opruimen van alle plasticvervuiling van de Waddeneilanden en de schade aan de netten van de vissers ook onder de terms van de General Average valt, is wel te hopen.

 

www.pdf24.org    Send article as PDF   

2 thoughts on “Typisch gevalletje General Average…!

  1. Geen lekke kleppen Lex… maar lekke koppen totaal die reis 56 keer.
    Heb er soms nog koppijn van en dat kwam niet van de drank.
    Gr Jan Enthoven ex 1e werktuigkundige ‘Margaretha Smits’.

    • Lekke kleppen of koppen, what-the-heck!
      Het was hoe dan ook een pokkenmotor en notabene nog hier vlakbij in Zierikzee gebouwd.
      En misschien weet je het niet meer Jan, maar technisch was ik altijd al een enorme zakkenwasser.
      Na veertig jaar ben ik nog steeds dankbaar dat jij toen aan boord was, anders waren we nu nog niet thuis geweest!
      Groet en het ga je goed!

Reacties zijn gesloten.