Kruse Tapas en Quaedamse Wuuven…

 

14856061 1268638119875307 7646099082198393604 o

Op 8 maart j.l. bestond Ons Boeregoed op de kop af 29 jaar. Een gelegenheid bij uitstek om ons culturele erfgoed nog eens even flink in stand te houden. De CEO van Ons Boeregoed had in zijn onuitputtelijke wijsheid besloten het jubileum te vieren met een multicultureel ‘Komisch-Walking-Boeren-Tapas-Diner’… Een radicale breuk met de traditie van de fameuze culinaire Boerenmaaltijd! Op menige hofstede werden de wenk-brauwen al gefronst maar toch kwamen de boeren en boerinnen in grote getale op-draven. Van nieuwsgierigheid en van de honger. Ik dacht behoorlijk aan de vroege kant te zijn, maar bij aankomst bleek het Klupuus al tjokvol te zitten.

 Het lijkt elke keer weer een stap in een tijdmachine om een zaal binnen te gaan afgela-den met boeren en boerinnen in de meest uiteenlopende klederdrachten. Boerinnen met tupmutsen of grote Zuid-Bevelandse kappen, boeren met petten of hoedjes. De boerin van de receptie was in Axelse dracht met van die typische winglets op haar rug. Altijd het aanzicht even op me in laten werken. Want ik zie in elke boerin weer mijn eigen lieve Opoe Tannetje terug.                                                                                   Het was even wennen… In plaats van een boordevol bord kregen we nu allemaal kleine hapjes. Aan tafel in rap tempo geserveerd door pijlsnelle boerinnen. Met hetzelfde rappe tempo werden de rondjes aan de bar besteld, dus werden al snel de toegestane decibellen ruimschoots overschreden.                                                                          Aan tafel ging de conversatie hoofdzakelijk over de buukstikken, halsknoppen, soorten bretels, aantal rijen knopen en het gulpmodel van de boerenpakken. Want dat is alle-maal aan strenge regels gebonden. Je bent echt niet zomaar als boer vermomd. De drachtcommissie ziet daar in Kruunehe net zo nauwlettend op toe als de hoofddoekjes-politie in Teheran. Ik weet nu ook dat je bolle en platte buukstikken hebt, net als bij de oesters…                                                                                                                         De hele zolderverdieping van het Klupuus schijnt vol te liggen met boerenkleding en ik werd uitgenodigd om binnenkort ook maar eens zo’n pak aan te laten meten. Ik heb de uitnodiging beleefd in beraad gehouden. Dan zal ik toch eerst een medisch attest moe-ten zien te krijgen dat ik absoluut nog niet seniel ben. Anders levert m’n familie me in m’n boerenpak acuut bij Emergis af.                                                                               Toch zie ik het wel zitten! Met zo’n zwartlakens boerenpak, kek petje op, gekleurde zakdoek rond m’n nek ’s morgens de hond uitlaten aan de Veerhaven…’Môge, buure!’ Verder ging het tafelgesprek altijd wel over de een of andere Jansen. Op Kruunehe,  ook bij Ons Boeregoed, ziet het zwàrt van de Jansen’s. Het overbekende Zeeuwse gezelschapsspelletje…’Van wie is dattûr eentje?’ wordt in Kruunehe gespeeld als…’Van welke Jansen komtie?’                                                                                                  

Ter verhoging van de leutigheid waren vanuit Quaedamme twee pronte wuuven inge-vlogen, bijgenaamd ‘de Freesias’. Zij speelden twee tachtigjarige dames.                      Meriette, een ongetrouwde zuurpruim en Tanne, een nymphomane waar de vonken nog vanaf vlogen. De twee-akter speelde zich af gezeten in de wachtkamer van de dokter en alles natuurlijk in het sappige Bevelandse Zeeuws. Meriette zat met de knietjes nog redelijk preuts tegen elkaar, terwijl Tanne wijdbeens met voor iedereen een riant uitzicht op Jeruzalem d’r eigen met 4711 zat te besprenkelen. Tanne had trouwens ook nogal een ‘flienke bos hout vôô de deure’, maar dat kwam door de ‘solikonen’ deelde zij ons strikt vertrouwelijk mede.                                                                              De sketches en liedjes zaten boordevol pikante anekdotes, diverse boeren werden door de meiden ongenadig in de maling genomen. Ook de Voorzitter was de Sjaak toen zijn prostaatwerking ernstig in twijfel werd getrokken. Heerlijke Zeeuwse boerenleutigheid, schuddebuikende boeren, gierend uithalende boerinnen en een zaal die luidkeels de liedjes meegalmden. Cultureel lekker bezig bij Ons Boeregoed..!                                    Nog een gelukje dat die wuuven uit Quaedamme kwamen. Als ze hier op Kruunehe zouden wonen, hadden we er binnen de kortste keren weer een kerkscheuring bij.      Yentl en De Boer zijn al meiden om als Krusenaer trots op te zijn, maar de Freesias hebben er weer een zaal boordevol Kruse boeren en boerinnen als dolenthousiaste fans bij!

Aan het begin van de avond kwam ik spontaan in gesprek met een mij verder onbekend boerenpersoon. Gewoon over koetjes en kalfjes. Na het derde glaasje wisselden we onze voornamen uit. Toen het tijd werd om maar eens op te stappen, vroeg ik beleefd geïnteresseerd naar zijn achternaam…                                                                            ’Jansen!’                                                                                                                  Túúrlijk, stòm van me.

 

www.pdf24.org    Send article as PDF   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.