Matinee in de Sjoel van Waarde

Loop in Jeruzalem maar eens een synagoge binnen en je snapt meteen waar de uit-drukking…‘Ut liekene ier wêh un Joodse kaerke!’ vandaan komt.                                   In Waarde is de synagoge gevestigd in het dorpshuis MeerWaarde. Daar mag dan ook iedereen vrijelijk door elkaar schreeuwen en voor zijn geloofsovertuigingen uitkomen. Voor of tegen de komst van een mega-biovergister in Rilland… bijvoorbeeld.

Interessante ontwikkeling met die strontfabriek van ENGIE. Althans met het smeden van alle wilde plannen. Er is al meer dan genoeg dierlijke stront, maar nog geen fabriek. Daarover vinden nog steeds de democratische afstemmingsprocedures plaats. Nadat ik beleefd voor de eerste vergadering was geweigerd, was ik voor de tweede, eind Maart in Waarde, ineens hartelijk welkom. Geen moment spijt van gehad, hartstikke leuke middag! Variété van topklasse…                                                                                         Aanwezig waren de provinciaal gedeputeerde Ben de Reu, wethouder Jaap Sinke, ambtenaren van de provincie en gemeente Reimerswaal, slimmerikken van ENGIE, het management van de kassenbedrijven, bezorgde inwoners van Rilland, eentje van Kruunehe en de pers. Met enig voorbehoud gezegd… wel allemaal mensen van ‘said-to-be’ behoorlijk niveau. Voorzitter was Rabbi M.Bierens uit Kloetinge, aardige man, iets te aardig wellicht. Aan de orde was de verkeersproblematiek in de Bathpolder bij de komst van die strontfabriek.

Na een nog verstaanbaar voorstelrondje begon direct het geschreeuw. Verder niet zo spannend te melden waar die voor- en tegenstanders het zoal niet over eens waren. Dat was luid en duidelijk… eigenlijk over alles. Maar deze manier van vergaderen was zelfs voor mij uniek. In de Vlissingse haven heb ik me vooral de laatste jaren helemaal suf vergaderd. Maar altijd wel met de bedoeling om iets te besluiten. Dat was het merendeel van de deelnemers aan deze vergadering überhaupt niet van plan.                 Geheel onverwacht werd ik in het toch zo orthodox-christelijke Waarde getrakteerd op een vergadering in een verbale variant van de Roomse Processie van Echternach. Twee stappen naar voren en daarna weer schielijk drie stappen terug. Elke keer als de voorzitter trachtte te concluderen dat er een paar stappen waren gemaakt, was er weer wel een of andere artiest die dat probeerde onderuit te halen en het zaakje weer in z’n achteruit te zetten.                                                                                                         Met stijgende verbazing zat ik het geraaskal te beluisteren maar de amusements-waarde steeg met de minuut. Aan de laconieke houding van de bestuurders en de voorzitter maakte ik op dat deze vergadering verder volkomen regulier verliep. Inspraak schijnt in hoge mate vooral therapeutisch te werken… tegenstanders krijgen zelden gelijk maar wel de kans om nog’s effekens verbaal gas te geven.                                      Iedereen mocht vrijelijk elkaar aanspreken, aanroepen, aanschreeuwen…                   De voorgaande vergadering werd als illegaal bestempeld… geen probleem! De agenda klopte niet… oh nee? Er mocht helemaal niet eens over verkeersproblematiek worden gesproken… gôh, waarom dan niet? Eerst het effect van zo’n strontfabriek op de voedselveiligheid bespreken! Is iedereen het daarmee eens? Nee?… Dan gaan we ’t toch maar over die verkeersproblematiek hebben… okay? Er vloog zodoende er van alles over de tafel en door de zaal. Geen sinecure om bij te houden waar het nu eigenlijk over ging. Een klein beetje snap ik het nu misschien wel.

De gemeente, de provincie en ENGIE krijgen eensgezind een harde plasser van die rijkssubsidie van meer dan honderd miljoen euro. Honderd miljoen euro subsidie om uit stront energie te winnen in een biovergister..! Daarvoor is een SDE+ regeling ontwor-pen die honderden miljoenen belastinggeld spendeert aan allerlei vooral hele onrenda-bele duurzame energieprojecten. Die subsidie loopt tot 4 mei 2021, daarna moet er in Rilland toch echt stroom uit die stront komen.                                                               Het lokale bedrijfsleven, voornamelijk grote kassenbedrijven, zijn vanzelfsprekend bijzonder huiverig voor de voedselveiligheid van hun producten. Contaminatie met rare virussen uit die strontbergen. Best begrijpelijk, maar harde feiten hiervoor ontbreken vooralsnog.                                                                                                                     De bewoners van Rilland e.o. verwachten veel stankoverlast van de jaarlijkse aanvoer en verwerking van een paar honderdduizend ton dierlijke stront en zitten ook niet op al die voorbijrazende stronttankauto’s te wachten.

De gemeente, provincie, het rijk, ENGIE en € 100.000.000,- versus een paar groente-kwekers en een handjevol Rillanders… het lijkt me op voorhand een gelopen race.        De Raad van State moet er binnenkort vast nog wel een plasje over doen.                      Half april is, wegens overweldigend succes geprolongeerd, de volgende sessie in de Sjoel van Waarde. Er zijn nog kaarten beschikbaar.

www.pdf24.org    Send article as PDF