Kaas!

Er zijn fotografen en mensen die foto’s maken. Het enige dat deze twee individuen gemeenschappelijk hebben, is dat ze een fototoestel gebruiken. Zelf behoor ik absoluut tot de laatste categorie. Mijn zoon daarentegen is een begenadigd amateurfotograaf.
Produceert de meest geweldige kunstwerken met een knoert van een toestel waar ie haast een rollator voor nodig heeft om ‘m te verplaatsen. Maar hij heeft er echt kijk op. Evenals die meneer uit Yerseke die in de Moer altijd dezelfde boom fotografeert. Pràchtig… je moet er maar net oog voor hebben!                                                              Ik heb alleen oog voor schepen èn voor Pepe. Soms kan ik daar nog weleens een alleraardigst kiekje van schieten. Om Pepe wakker te maken en ‘m een beetje assertief op de foto te laten kijken, roep ik altijd… ‘Kaas, káás van de Baas!’ Het beest is knetter-gek op kaas, vooral op die jong belegen van de ALDI. Tegen een hond hoef je natuurlijk geen ‘Cheese..!’ te roepen want lachen doet ie toch niet.                                                Ooit begonnen met een kleine compacte Pentax om vanuit het vliegtuig foto’s te maken. De Pentax had acht keer zoom, dat was toen echt niet misselijk. Daarna kwam er een Samsung, ook een geweldenaartje van compacte afmetingen met een zoom van wel tweeëntwintig keer. Heel veel plezier van gehad totdat de zoomlens lichtelijk begon te stotteren.                                                                                                                           In conclaaf met mijn fotografisch nageslacht en die adviseerde een camera waarmee ook de erfenis nog niet in acuut gevaar kwam. Een Nikon Coolpix P900, een magnifieke camera voor stumperds zoals ik.  Niet teveel gepiel met allerlei mysterieuze knopjes en vage instellingen. Daar heb ik ook geen geduld voor, da’s voor liefhebbers. Deze krachtpatser heeft een lens met een zoombereik van maar liefst drieëntachtig keer… Heus, ik overdrijf slechts lichtelijk, maar die zoomlens is zó sterk dat elke keer als ik in één keer vol inzoom met dat ding, een verschrikte stap achteruit doe.                         Met die Nikon heb ik nu al een poosje uitbundige pret, hier aan de boorden van de Schelde. Handig éénpootsstatief bij gekocht om de bibberatie te compenseren. De hele omgeving van Kruunehe is sowieso heel fotogeniek, maar daar heb ik nu eenmaal niet altijd het juiste oog voor. Wel zit ik ’s morgensvroeg al op Marine Traffic te gluren welke schepen er in aantocht zijn. Want zoveel snap ik er al wel van dat ’s morgens het licht vaak het mooist is. Tenminste wel voor schepen op de rivier. Voor de shipspotters zijn er twee sublieme mogelijkheden. Bij de lichtopstand van Bath of hier recht voor de deur op de pier van Kruse Veer. Voordeel van deze beide locaties is dat de bochtende schepen van diverse kanten zijn te fotograferen.                                                       Laatst had ik een serie gemaakt van de afvarende ‘Cosco Shipping Universal’, een joe-kel van een containerschip. Toen het schip al ruim vijf kilometer ver weg was, maakte ik nog twee foto’s. Eén helemaal zònder zoom (foto boven) en daarna eentje met volle zoom (foto onder). Op de BB-brugvleugel zijn zelfs nog twee mensen te onder-scheiden… Lollig toch?

 

   Send article as PDF   

5 thoughts on “Kaas!

  1. Inderdaad, een foto om absoluut jaloers op te zijn. Zo vader….zo zoon. Of in dit geval anders om??
    Prachtige foto’s en een weer een mooi verhaal!

    Je zoon!

  2. Heel mooi! Vooral die bovenste foto waarop de nostalgische oude tijd met de moderne oceaanreus in één foto is vastgelegd. En dan ook nog met dat kustlicht op de voorgrond. Een klasse-foto waar je zoon trots op kan zijn

Reacties zijn gesloten.