Kernachtig genaaid?

‘Zijn we toch weer ingetuind’ waren de legendarische woorden van Herman Tsjuiphof toen de Duitsers het winnende doelpunt scoorden in de WK-finale van 1974.                   Eén jaar eerder werd de kerncentrale van Borssele opgestart. Het ding zou veertig jaar mee kunnen. Werd er toen gezegd. Niet iedereen was even blij met atoomenergie, vooral niet met het afval. Maar Zeeuwen zijn èn flegmatiek èn gezagsgetrouw. Dus kwam er een kerncentrale en de rommel werd keurignetjes in het Covra-schuurtje opgestapeld.
De Belgen zetten vanaf 1975 tot 1985 bij Doel meteen een collectie kerncentrales neer. Zeeuwen doen vaak een beetje laatdunkend over die ‘ouwe gammele’ Belgische ken-centrales. Vooral als er weer eens eentje stilvalt. Maar ze zijn een heel stuk jonger dan dat antieke geval in Borssele. Zowel de Nederlandse als de Belgische overheid beslisten zonder ruggenspraak dat de kerncentrales langer openbleven dan gepland. Borssele mocht twintig jaar langer open blijven en zal nu in 2033 moeten sluiten.             Vorig jaar heeft de Europese klachtencommissie een klacht van Greenpeace gehono-reerd dat de Zeeuwse bevolking destijds te weinig in de beslissing was betrokken om Borssele langer open te houden. Greenpeace is altijd mordicus anti-kernenergie geweest. Ik heb het Greenpeace-volkje heel goed leren kennen tijdens de transporten en dumpen van nucleairafval met Smitsschepen vanuit Velsen eind zeventiger jaren. Behalve bloedfanatiek ook slim en buitengewoon behendig om publiciteit te genereren. Zonder Greenpeace had het mondiale milieubeleid nog in het stenen tijdperk gezeten. Door jarenlang als een absolute ‘pain-in-the-ass’ zowel bedrijven als regeringen te blijven belagen, hebben zij voor milieu en klimaat ontzettend veel betekend. Dat zij daarvoor nooit een Nobelprijs hebben gekregen, zegt meer over het Nobelprijscomité dan over Greenpeace.                                                                                                         Zelf heb ik altijd, als een echte Zeeuw, nogal laconiek naar atoomenergie gekeken. Wat mij betreft inmiddels ‘proven technology’ met een paar rampzalige evenementen in Tsjernobyl en Fukushima. De kolencentrales hebben het klimaat en het milieu in elk geval de laatste eeuw exponentieel zwaarder belast dan alle kerncentrales. Wel kijk ik met ongeduld en belangstelling uit naar de opstart van het eerste kernfusieproject van Iter in Cadarache, diep in de Franse Provence. Het ding wordt pas in 2025 opgestart om te testen en zou op z’n vroegst in 2030 in bedrijf moeten komen.                            De recent geformeerde Zeeuwse provinciale coalitie heeft nu ‘ineens’ het idee gelan-ceerd om de kerncentrale van Borsele nòg langer open te houden. Iets wat door de VVD-getinte kernenergielobby allang fanatiek werd bepleit. Best mogelijk dat ik onder een steen heb gelegen, maar dit was beslist geen electoraal speerpunt tijdens de verkiezingen van 2019. De CDA/PvdA/SGP-verkiezingsprogramma’s er nog eens op nageslagen… ik heb het nog niet kunnen vinden. Lijkt sterk op die afschaffing van de dividendbelasting van Rutte, ook zo’n plotseling opborrelende coalitiemiskraam.            Als de Zeeuwen en Greenpeace niet uitkijken worden we nogmaals stevig in het pak genaaid. Door zowel Nederland als België als er wordt besloten de operationele levens-duur van de atoomcentrales te prolongeren. Inspraak Zeeuwen ook nu weer nihil! Overigens één klein scheurtje, één lek klepje, één radioactief stoomwolkje en heel Zeeland, met die provinciale coalitie voorop, blèrt luidkeels om sluiting.

   Send article as PDF   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.