Hoezo… zwaar beroep?

Terwijl de sociale partners hevig aan het polderen waren om een pensioenakkoord te sluiten, werd net in die tijd ook de boulevard van Kruse Veer onder de stenen gelegd. Een van de heikele punten van het pensioenakkoord was de vraag hoe om te gaan met de zware beroepen. Als dit punt in een televisieprogramma wordt behandeld, komt er altijd gegarandeerd een stratenmaker in beeld. Hèt prototype van de beoefenaar van een loodzwaar beroep.
Vanuit mijn terrasstoel heb ik het gezwoeg van die mannen weer eens goed bekeken. Sjouwen met kruiwagens vol stenen, bukkend werken en razendsnel stenen leggend. Hier en daar een welgemikte schop en dan lag er weer een vierkante meter. Gezond beroep blijkbaar want niemand van deze heren had last van enige vorm van obesitas. Allemaal pezige kerels. Hun breedgeschouderde bruinverbrande torso’s konden zich ook verheugen in de steelse blikken van de buurvrouwen. Fanatieke jongens, want ze hielden er een moordend hoog werktempo op na. Het leek er sterk op dat de jongelui op stukstal stonden, per steen betaald. Zal ook tegenwoordig wel niet meer mogen, maar er mag zoveel niet.                                                                                                  In de haven werd ook vaak op ‘tonnengeld’ gewerkt. Mocht ook niet, maar met weder-zijds goedvinden mag zowel seks als op ‘tonnengeld’ werken. Dan werden er ongelofe-lijke tonnages gedraaid en dikke salarissen verdiend. Maar geen geschikt werk om nog na je veertigste te doen en dan duurt het toch nog even voor je met pensioen kunt.        Typisch polderend kwam er nu juist voor de zware beroepen een heel halfslachtig compromis uit. Het lijkt wel of de politiek doodsbenauwd is dat zodra er een duidelijke opsomming zou worden gegeven van wat precies de zware beroepen zijn, er een gewapende revolte uitbreekt. De lijst is natuurlijke ook veel langer dan alleen een stratenmaker, bouwvakker, grondwerker en/of smelter bij Tata Steel. Alle beroepen die in volcontinue of onregelmatig werken vallen eronder. Dus politie, brandweer, ambu-lancepersoneel, zorgmedewerkers en vrachtwagenchauffeurs hebben een beroep waarvan geen zinnig mens mag verwachten dat men dit tot zeventigjarige leeftijd volhoudt. Er is ook heus geen academicus voor nodig om vast te stellen dat na vijfen-veertig jaar werken het beste er meestal wel af is. Òf men krijgt lichamelijke klachten òf men kan het geestelijk steeds minder bolwerken. Vaak ook beiden.                               Die wetmatigheid om de gemiddelde levensverwachting te koppelen aan de pensioen-leeftijd is verkeerd. Wij leven langer vanwege de medische wetenschap. Het is slechts een financieel rekenmodel. Onze boordevolle pensioenpotten van in totaal vijftien-honderd miljard (!) euro zijn blijkbaar nooit vol genoeg. Om een goed pensioen te verdienen moet iemand lang genoeg hebben gewerkt/gespaard. Leeftijd mag daarbij geen maatstaf zijn. Het gaat daarbij om gewerkte tijd en zwaarte van het beroep. Het heeft niets met die puur statistisch berekende levensverwachting te maken. Ik heb overigens nog nooit een concrete berekening gezien van alle voordelen voor de sociale- en pensioenfondsen als iemand zonder partner net voor de pensioengerech-tigde leeftijd naar de eeuwige jachtvelden vertrekt. Die heeft jarenlang voor Jan-met-de-Korte-Achternaam gespaard. Erfgenamen vangen bot en de fondsen heffen het glas.

   Send article as PDF   

2 thoughts on “Hoezo… zwaar beroep?

  1. Dus er zit 1.500.000.000.000 euro in de pot? Dat is 88.235 euro per Nederlander, van baby tot oudste bejaarde.

Reacties zijn gesloten.