Terug van weggeweest?

Precies nu Antwerpen druk doende is om Rotterdam als containerhaven naar de kroon te steken, dreigt de Vlaamse haven terug te moeten vallen naar de status van een secundaire haven. Een lot dat bijvoorbeeld ook Hamburg heeft getroffen. Beiden drei-gen uiteindelijk ten onder te gaan aan hun eigen ooit luid bejubelde ligging van ver land-inwaarts gelegen havens.
Want Elbe en Schelde worden te ondiep. De diepgangen van de nieuwste generatie Ultra Large Container Vessels (ULCV’s) gaat de huidige maximale diepgang van die rivieren te boven. De Westerschelde heeft daarbij nog als nadeel dat het een nogal bochtige vaarweg is, zoals in het Nauw van Bath. Het bovenstroomse gedeelte van de Westerschelde moet al jaren permanent op diepte worden gehouden met een kostbare baggeroperatie waarvoor de Vlamingen moeten opdraaien.                                          Het volstromen van het Antwerpse Deurganckdok, de diepgang en de bevaarbaarheid voor ULCV’s bovenstrooms Walsoorden houdt de decisionmakers van de Antwerpse haven voortdurend bezig. Daartoe is recent door de Vlaamse regering een plan voor een Saeftinghedok-light variant gelanceerd met een capaciteit van drie miljoen TEU. Zeker voor de ULCV’s wordt het manoeuvreren voor de ingangen van het Deurganck-dok en het toekomstige Saeftinghedok-light gecompliceerd. De rederijen hebben het plan al als negatief beoordeeld. Het lijkt eigenlijk ook meer op een noodverbandje en het dan niet hoeven te slopen van het toch al onbewoonbare dorpje Doel is verder niet zo relevant.                                                                                                                     Als Antwerpen de komende vijftig jaar nog wilt kunnen concurreren met Rotterdam, Zeebrugge, Duinkerken en Le Havre, moet er een nieuwe list worden verzonnen. Of desnoods een reeds lang bestaande list opnieuw worden opgepoetst en er politiek en maatschappelijk draagvlak voor te creëren…de Baalhoekvariant! Reeds in de zeven-tiger jaren stond het in de spotlights en vijfentwintig jaar later nog een keer. Maar Nederland hield beleefd toch beslist de boot af. Het kanaal moest door het oostelijk deel van Zeeuws-Vlaanderen vanaf Baalhoek ten zuiden van het Verdronken Land van Saeftinghe richting België lopen. Dat was destijds ietsje te rigoureus. De Vlamingen zullen misschien ook wel wat geschrokken zijn van alle commotie vanwege het ontpol-deren van alleen de Hedwigepolder.                                                                                   Maar economische nood breekt veel wetten en de onweerstaanbare massieve power-play van het Antwerpse havengebeuren zullen het voor een variant op het Baalhoek-kanaaltracé op moeten nemen met een weigerachtige Nederlandse regering en onge-twijfeld hevig protesterende Zeeuwen. Maar dat is onze Vlamingen wel toevertrouwd. Zonder met de ogen te knipperen zetten ‘de mannekes’ ooit het grootste Europese chemiecomplex van BASF en vier reusachtige atoomcentrales stijf tegen de Neder-landse grens aan zonder dat hen veel in de weg werd gelegd. De ontpoldering van de Hedwigepolder werd er met Belgische chantage op Natura 2000 en wat dubieuze argu-mentatie doorgedrukt. De Zeeuwen kropen uiteindelijk maar schielijk in hun schulp m.u.v. de Belg Gery de Cloedt.                                                                                      Voor grondeigenaren rond Lamswaarde en Graauw breken interessante tijden aan. De toekomst van het onroerend goed van Nieuw Namen, Clinge, Sint Jansteen en Hulst wordt een vraagteken. Maar het duurt heus nog wel een pikheetje voor ik bij Wals-oorden de sleepboten zie vastmaken aan een ULCV.

   Send article as PDF