Invernar en la Costa Blanca

‘Todo bien!’… wij zijn hemelsbreed weer zo’n 1450 kilometer naar het zuiden afgezakt. Plus 280 kilometer naar het westen, nèt genoeg om vanuit het oostelijk halfrond in de westelijke hemisfeer terecht te komen. Ons appartement in Altea la Nova staat precies  3,1 kilometer ten westen van de nulmeridiaan van Greenwich. De jachthaven waarover die meridiaan dan ook exact loopt, heet daarom de ‘Campomanes Greenwich Marina’.

Over de weg hadden we deze keer zo’n 1967 kilometer nodig om in de parkeergarage van Altea la Nova terecht te komen. Vanwege het finale geknutsel aan knooppunt Drie Klauwen bij Nieuwdorp reden we via Antwerpen, Brussel, Luxemburg en Dijon. Over de rondweg van Lyon, om gedoe bij de tunnels te vermijden en kwamen keurig op tijd aan bij het overnachtingshotel in Bourg-lès-Valence. Vooral favoriet vanwege het prima bakkertje naast het hotel dat al om 06.30 uur opengaat. Pepe had beslist om eens goed uitgeslapen in Altea te arriveren, dus hadden we weer geen hond aan ‘m. De hele rit was een feestje.                                                                                                              De reden van onze uitwijk naar Altea is heel basaal. Het leven en het wonen is er net zo goed en rustig als in Kruunehe. Alleen het klimaat is er prettiger. Dat is het sowieso aan de Costa Blanca, maar zeker in Altea. Dat heeft naast een subtropisch klimaat ook nog eens een heel prettig microklimaat. Een gevolg van de hoge bergen rond Altea die veel natte narigheid vanuit het westen tegenhouden.                                                                 Spanje heeft ook aan de kust ten zuiden van Tarragona tot Valencia extreem droge stukken. Evenals de dorre bruine berghellingen ten zuiden van Alicante. Maar daar-tussen ligt Altea in een prettig aandoende groene oase. Vanwege de fruitplantages in de dalen, sinaasappels en mispels. En de altijd groene pijnbomen die tot hoog tegen de berghellingen groeien. Al dat groen geeft het binnenland achter Altea en Benidorm een haast Zwitserse of Oostenrijkse aanblik. Van de gevolgen van het extreme noodweer van twee weken ervoor was vanaf de snelweg nog weinig te zien.                                Ons huurappartement staat op bijna tweehonderd meter hoogte tegen de bergrand en we kijken uit over Altea, de Middellandse Zee en Benidorm. Het bomvolle Benidorm ligt 20 kilometer verderop en daar komen we liever niet. Beetje te druk en te toeristisch, ook in de wintermaanden. Alicante, 40 kilometer naar het zuiden, is wel een prettige mooie stad. Valencia op 120 kilometer naar het noorden is zelfs een juweeltje, pràchtig!      Van de tien jaar dat we niet meer werken, hebben we intussen in totaal bijna twee jaar in Altea gewoond c.q. vakanties gevierd. We weten er dus een beetje de weg, kennen er de mensen, palaveren genoeg Spaans om geregeld een leuk gesprekje te kunnen hebben met de caissière, de groenteman op de markt of met vriendelijke mensen die Pepe graag even willen aaien. We komen er met maar weinig ambitie om er de toerist uit te hangen, maar verstoppen ons het liefst lekker anoniem tussen de Spanjaarden om er prettig en comfortabel te kunnen wonen.                                                    ‘Invernar en la Costa Blanca’... overwinteren in Spanje… ‘Nosotros somos muy privilegiados!’

   Send article as PDF   

6 thoughts on “Invernar en la Costa Blanca

  1. Prettige Overwintering,.Wij zullen je missen.groeten van::

    Jan en Corry. En een voor PEPP E !!

  2. Moetsjos plezieros y genietos en Espanjos .
    Hasta la proxima vez
    Grande knuffos!

Reacties zijn gesloten.