De kleurrijke bofia’s van Altea

De Spaanse Hermandad is een veelkleurig verschijnsel . Al is het verschil tussen de groene Guardia Civil, de blauwe Policía Nacional en de zwartgele Policía Local me nog steeds niet helemaal duidelijk. De Guardia Civil die in de tijd van Franco een nogal sinistere reputatie had, schijnt te vergelijken te zijn met de Koninklijke Marechaussee. De Policía Nacional is voornamelijk actief in de wat grotere steden. De Policía Local, voor de duidelijkheid ook wel Policía Municipal genoemd, schijnt in de kleinere gemeenten direct onder bevel van de burgemeester te staan. Waarom er dan in Altea drie verschillende soorten politie op straat te zien zijn, werd desgevraagd door een paar Spanjaarden met een kort schouderophalen beantwoord. Spanjaarden hebben het blijkbaar niet zo op hun gekleurde politie. Zij zien ze iets te vaak op straat. Klopt, er duikt altijd wel een of ander lid van de Hermandad in het straatbeeld op. Zij regelen het verkeer als de school uitgaat, surveilleren over de weekmarkt, rijden op de motor over de boulevard en in stoere SUV’s over de Carrera Nacional. Staan geregeld auto’s te controleren onder schaduwrijke viaducten en laten buitenlanders meestal met rust. Zij voelen zich als stoere crimefighters veel te goed om parkeerbonnen uit te delen, zodat er in Altea eigenlijk maar één plek is waar je beslist niet mag parkeren… vóór het politiebureau. Voor de rest zal het de Spaanse agent een rotzorg zijn waar en hoe je de auto neerzet. Alleen als ie hinderlijk in de weg staat, bijvoorbeeld dwars op de weg, wordt ie weggetakeld. Dat kost meteen een half Spaans maandsalaris. Een Spaanse politieagent, ongeacht zijn clubkleuren, heeft geen oorringetjes, piercings door zijn neus, armenvol tatoeages of dreadlocks vanonder z’n pet vandaan. De Spaanse wetshandhaver heeft de uitstraling van een ietwat chagrijnige ideale schoonzoon, keurig gekapt, geschoren en strak in het pak. Heeft een autoritaire uitstraling, is correct in benadering en eist dit ook van de burger. Loopt geen Popie Jopie te spelen om zich bij het gewone volk populair te maken. Doet gewoon zijn werk… de orde bewaren. Dwingt dit vooral af door soms belachelijke hoge boetes (‘multas’) in te stellen. Op een hondenuitlaatplek in het centrum van Altea kost een niet-opgeruimde hondenkeutel drieduizend euro…! Geen idee of die boete ook ooit is uitgedeeld, maar hondenstront is er nergens te bekennen. Spaanse politieagenten komen ongetwijfeld vaker vanachter hun bureau vandaan dan hun Nederlandse collega’s. Spanje telt 361 politieagenten per 100.000 inwoners, in Nederland 299. Op de Europese crimeratiostatistiek scoort Spanje 6,16, Nederland 6,14, maar Finland 6,65. Terwijl er in Finland toch maar 90 agenten rondlopen op 100.000 Finnen! Een Spanjaard zal zich in Kruunehe waarschijnlijk knap onveilig voelen… in geen velden of wegen een smeris te bekennen. Misschien dat het in Kruse Veer misschien wel net zo veilig is als in Finland, want als ik de afgelopen vier jaar daar twee keer een politieauto heb gezien, is het veel. In Spanje hoort een smeris, ‘bofia’, bij het straatbeeld. Mij stoort het niet, vooral als daardoor ook de hinderlijke straatterreur van hangjongeren en ander ongeregeld gespuis ontbreekt.

   Send article as PDF