Acclimatiseren in Altea la Nova

Het eerste weekje in Altea la Nova weer zonder kleerscheuren doorgekomen. Geen ‘Gota Friá’, geen tropische orkanen en geen aardbevingen van betekenis. De dichtstbijzijnde aardbeving was vijftig kilometer hier vandaan met 2,0 op de Richter-schaal. Meer een aardbibbertje dus. Wel elke dag uitbundig zonnig, soms wat sluierbewolking maar meestal strakblauwe luchten. Hoogste dagtemperatuur 31 gr.C, laagste 26 gr.C.

De enige schade die we van het noodweer van een paar weken geleden hebben gezien, was notabene een ingestorte steunmuur van de tuin van Altea la Nova. Die had het begeven door de waterdruk en wordt nu weer opgemetseld.                           Iedereen lijkt er nog te zijn. Onze Amerikaans-Algerijnse buurman met een grijns van oor tot oor. Ook zijn bejaarde labrador Daisy van 17 jaar is nog steeds present. Evenals het vriendelijke Noorse echtpaar van een paar appartementen verderop nog volop genietend van het goede Spaanse leven. De Hollandse bovenbuurman vond het wel nodig om nu ineens zijn badkamer te gaan verbouwen. Had ie potverdorie een heel jaar de tijd voor! Typisch weer een Hollander. Maar de overlast valt nogal mee. Als in het hele complex van Altea la Nova met tweehonderdtwintig appartementen er nu veertig bezet zijn, is dat een royale inschatting. Dus rust en ’s avonds een indrukwekkende stilte.                                                                                                                                De prachtige binnentuinen en beide zwembaden liggen er weer onberispelijk bij met een watertemperatuur van 25 gr.C. Een receptioniste, tuinman en klusjesman houden het complex dat nu intussen ook al weer dik vijftien jaar oud is, in een perfecte conditie. De plaatselijke middenstand is nog aan het uithijgen van een hectisch zomerseizoen, maar daar zal de dagelijkse service nu echt niet onder lijden. Onzin om allerlei dingen uit Holland mee te gaan slepen. Alles en nog veel meer is hier in alle winkels, super-markten, drogisterijen en Chinese bazars ruim beschikbaar. Het enige dat wij clandes-tien in Spanje hebben ingevoerd, is 26 kilo ‘Dog Lover’s Gold’, hondenvoer voor Pepe.   Pepe wordt overigens weer overal met enthousiasme begroet. Zaterdagmorgen bijvoor-beeld in ons favoriete koffietentje ‘Diferense’ aan de boulevard van Altea kwam een schat van een serveerstertje kirrend op Pepe af. Zeer drukbezochte tent, tienduizen-den mensen zijn het afgelopen jaar op het terras geweest maar met een spontane uitroep…‘Pèpééé!’  kreeg onze Kooiker een jaloersmakende weerziensknuffel.               Onze eerste zondag in Altea hebben we gepast gevierd met een heerlijke lunch in het alom bekende ‘Restaurante Sabor’ bij de jachthaven. ‘Sabor’ betekent ‘smaak’ en de eigenaars zijn Belgen. Het uitgebreide lunchmenu kostte in 2009 maar liefst € 15,00 en tien jaar later moet er zelfs € 19,00 per couvert worden afgetikt. Gelukkig hebben we daar een jaartje voor kunnen sparen. De kwaliteit blijft onveranderlijk hoog en het restaurant heeft eigenlijk maar één nadeeltje… het stikt er altijd van de Belgen en Hollanders. Voor de zondagse lunch, drie dagen vooraf reserveren.                           Ach, na een weekje is het net of je hier nooit bent weggeweest. Dus dat acclimatiseren valt allemaal nogal mee. Ook Pepe, die toch wel even last had van de warmte, begint zich weer steeds Spaanser te gedragen. Uitgebreide siësta’s in de schaduw is Pepe’s beste remedie.

   Send article as PDF   

2 thoughts on “Acclimatiseren in Altea la Nova

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.