Hoog & droog?

Op zondag 6 oktober j.l. zat ik in Altea op een veilige tweehonderd meter hoogte naar het TV-programma ‘Buitenhof’ te kijken. Het gesprek ging over de te verwachten toekomstige zeespiegelstijging. Presentator Jort Kelder, inclusief bretels, probeerde ons door twee wetenschappers en de Zeeuwse gedeputeerde Jo-Annes de Bat gerust te laten stellen. Dat is niet helemaal gelukt. Professor Maarten Hajer pleitte voor een planmatige aanpak van het fenomeen over tenminste 75 jaar. IPCC-onderzoekster Aimée Slangen  werd er wel eens beetje moedeloos van en Jo-Annes de Bat stelde het plan Waterdunen als voorbeeld. Afgezien van een collectie nogal wat politiek-correcte antwoorden maakte Jo-Annes de Bat een uitstekende indruk. Praat en formuleert gemakkelijk. Dat meneertje gaat het nog wel verder schoppen dan alleen dat Abdijplein. Zoals al kon worden verwacht, ligt ook bij Zeeuwse provinciebestuur geen panklaar draaiboek in de kast hoe te handelen bij een metershoge zeepspiegelstijging. Daarmee zou alleen maar het nageslacht voor de voeten worden gelopen. Misschien dat onze enige echte grote taak erin schuilt om het fenomeen te benoemen en daarmee aan de slag te gaan. Misschien dat we dan ook meteen eens kunnen stoppen met elkaar de schuld te geven. De boeren, de industrie, de auto’s, de KLM, de scheepvaart en de mens zijn nu afwisselend en/of voortdurend de sjaak. Klimaataanpassing wordt straks de grootste profitabele miljardenbusiness ter wereld. ‘Read-my-lips’ dat ook Bol.com, Amazon en Alibaba zich op deze markt gaan storten met een assortiment allerhande onontbeerlijke klimaatartikelen zoals zwemvesten, zonnecrème, snorkels en gasmaskers!                                                                                                                     Voor het broodnodige perspectief heeft wat mij betreft nog altijd de in Middelburg geboren professor Salomon Kroonenberg gezorgd. Volgens deze internationaal zeer gerespecteerde eminente geoloog is het wetenschappelijk onomstotelijk vastgesteld dat het klimaat, het zeespiegelniveau en het CO²-gehalte van de atmosfeer in de miljoenenjarige historie van de aarde nooit een constante is geweest. Altijd al aan grote schommelingen onderhevig. Ook toen er nog geen mensen waren om het te verzieken. Hij kijkt liever naar de ontwikkelingen in perioden van tienduizend jaar die een veel representatiever beeld geven dan de hysterie van de laatste paar jaren. Natuurlijk ziet ook Kroonenberg veel menselijk wangedrag dat bepaald geen gunstige invloed heeft op het klimaat en alles wat daar omheen speelt. Maar het idee dat elektrische auto’s en geen vlees meer eten het fenomeen van een klimaatverandering bepalend kunnen afremmen, is volgens Kroonenberg een pure gotspe. De Zeeuwen van de toekomst krijgen met een totaal ander Zeeland te maken. Even onherkenbaar als in de tijd van onze verre voorouders. Dat is een bewustzijn dat niet voor iedereen even gemakkelijk valt te accepteren. Misschien is inderdaad wel een volgende watersnoodramp dé trigger om dat realisme bij de Zeeuwen te implementeren. Maar het zou vanzelfsprekend te prefereren zijn indien de huidige generatie bestuurders à la Jo-Annes de Bat erin zou slagen zoveel vertrouwen uit te stralen dat klimaataanpassing voor Zeeland geen bedreiging vormt maar juist een uitdaging. Al mag dan Jo-Annes luidkeels bezweren dat het bestuur er al op ‘acteert’, wil dat echt nog niet zeggen dat de Zeeuwen dat ook geloven.

   Send article as PDF