Whoah… we’re not going to Ibiza!

Coll de Rates met skihut en rechts daarboven Ibiza.

Een prachtig toeristisch autoritje gaat vanuit Altea la Vella via Calpe en Parcent omhoog naar de Coll de Rates. Hoogte rond 650 meter met een ruim parkeerterrein naast een restaurant dat zomaar in Oostenrijk als skihut dienst zou kunnen doen. Ook een favoriete klimroute voor grote aantallen profwielrenners die elk jaar in de winter in deze streken de kuiten weer soepel komen maken. Wij parkeren daar naast die skihut en wandelen daarna over een prachtig voetpad verder omhoog de berg op. Prachtige uitzichten over de dalen met schilderachtige witte dorpjes als Alcalali en Jalón maar ook over de diepblauwe Middellandse Zee. Bij goed helder zicht zijn dan de contouren van Ibiza zichtbaar, zo’n 120 kilometer verderop in zee. Leuk om te zien en daar blijft het wat ons betreft verder wel bij.

Ibiza, hèt feesteiland, scoort uitbundig bij de hossers, de snuivers, de slikkers, de swingers en meer van dat vrolijke jonge volk. In de ‘El País’ las ik dat Ibiza het ook uitstekend doet met het onroerend goed. In Eivissa, meestal Ibiza Stad genoemd, worden gemiddeld de hoogste prijzen voor een huis ‘per stad’ betaald van heel Spanje. Ibiza is daarmee San Sebastian in Baskenland gepasseerd. Er moet op dit moment gemiddeld € 3.709,- per vierkante meter huis worden betaald. Lijkt misschien veel, maar in Dubai, Tokyo, London en Monaco wordt daar heel smakelijk om gelachen. Bedragen van zo’n € 15.000,- per meter zijn daar heel modaal. Waarbij voor de echte toplocaties zonder met oogjes te knipperen wel € 40.000,- voor een metertje worden neergeteld. Zelfs in ons landelijke Kruunehe staan aan Ravenstein nog een paar appartementjes in de aanbieding voor zo’n € 4.500,- per m². Het zijn op Ibiza natuurlijk wel de gemiddelde prijzen. Daarom betaal je ook daar voor een appartement op ‘la primera linea’, direct aan het strand, nog wel een kleinigheidje meer. De laatste vijf jaar zijn de prijzen van onroerend goed op Ibiza met maar liefst 56,5 procent gestegen. Dat wordt in Spanje alleen overtroffen door de wijk L’Hospitalet de Llobregat bij Barcelona waar de huizen gedurende deze periode met 58 procent stegen. Wel interessant voor Ibiza is dat de prijzen voor onroerend goed op dit moment zo’n 27 procent hoger liggen dan de prijzen van vóór de financiële crisis. Huizen worden dus vooral gekocht door investeerders. Het stadsbestuur van Ibiza concludeert in alle euforie echter met leedwezen dat ze flink opgelicht worden met de toeristenbelasting. In Ibiza Stad wonen 50.000 inwoners. Gemiddeld zitten er in het hoogseizoen zo’n 400.000 toeristen. Er zijn maar 150.000 officieel geregistreerde toeristenplaatsen. Ergo, er zitten pakweg 250.000 toeristen ‘illegaal’ in private toeristenhuizen. Zoals overal in Spanje vergeten die nonchalant om ook nog zoiets als toeristenbelasting te betalen. Kennelijk levert onroerend goed in Ibiza naast een eigen rendement toch ook nog eens een sympathiek exploitatierendement op. Al dat moois heeft wat ons betreft nog steeds te weinig aantrekkingskracht om direct met de highspeed Baleària-ferry vanuit Dénia in drie uur naar Ibiza te jakkeren. Dat laten we verder maar aan de liefhebbers over èn aan de Venga Boys.

   Send article as PDF   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.