De Tuba van Reimerswaal

In mei 2018 liet ik mijn profetisch licht schijnen over de voorgenomen coalitievorming in de gemeenteraad van Reimerswaal, na de laatste gemeenteraadsverkiezingen van maart 2018.  Qua toonzetting ongeveer even jubelend en optimistisch van inborst als onze nationale chagrijn Maarten van Rossum, gaf ik helemaal geen stuiver voor de hallucinante formatievoorstellen van Eppie Klein. Zelfs de nieuwe aardappelen halen, leek mij al te veel gevraagd voor deze politiek ogenschijnlijk volslagen labiele mesalliance.                                                                                                                         De plank misslaan is mij wel toevertrouwd, maar deze was wel erg stuitend. De coalitie van SGP, Leefbaar Reimerswaal en PvdA bestaat nog steeds… ‘alive and kicking!’ En tegelijkertijd is het nog nooit zo rustig geweest in de politieke arena van Reimerswaal. De oppositie van CDA,VVD en Christen Unie zit erbij en kijkt er naar. Geen eer meer aan te behalen.                                                                                                               Eind van het jaar worden normaliter de balansen afgesloten en kunnen alle tellers weer op nul worden gezet. Maar de politiek heeft nu eenmaal een andere tijdrekening. Dus maak ik bij de jaarwisseling nu maar zoiets als een tussenbalans op. In bestuurlijke kringen ook wel een ‘Tuba’ genoemd. Overigens totaal incompleet en vanzelfsprekend heel subjectief.                                                                                                                     Allereerst is de verbijsterende sublimatie van Marien Weststrate een ‘mindfuck’ van de buitencategorie. Zijn trouwe kiezers zullen zich radeloos afvragen waar ie in godsnaam uithangt. Het oppositionele geblèr is verstomd tot instemmend gemurmel. Marien is ‘kaltgestellt’ door de zeven kerkuilen van de SGP en bemoeit zich uitsluitend nog met het Waterschap Scheldestromen. Daar kan hij zijn tomeloze agressie kwijt bij het omhakken van zevenentwintighonderd doodzieke bomen.                                                 Er daalde over het Reimerswaalse politieke landschap een haast onwerkelijke serene rust neer. Geen rellen, geruzie of gedoe meer, er kon gewoon bestuurd worden onder de sprankelende en inspirerende leiding van onze eerste burgemeesteres, ‘Pepe’ van Egmond. Zomaar een kleine indicatie van de toch wat steviger bestuursstijl, was bijvoorbeeld het verbieden van de oudejaarsfik in het dorpscentrum van Krabbendieke. Jaap Sinke, wethouder sinds 2006, is voor Reimerswaal zo ongeveer wat Lionel Messi voor FC Barcelona is. Een ogenschijnlijk introverte pingelaar, maar maakt wel alle beslissende doelpunten. Het duo Verburg & Verburg heeft ongeveer evenveel uitstraling als een paar overijverige ballenjongens. Van Kees Verburg is inmiddels bekend dat ie nogal koudwatervrees heeft en Dirk, die andere Verburg, heeft misschien ook al wel eens iets gedaan…                                                                                                              Petje af voor de manier waarop Jaap Sinke ENGIE pootje heeft gelicht bij de door iedereen verafschuwde mestvergister. Om een mastodont als ENGIE, het grootste nutsbedrijf ter wereld, resoluut de pas af te durven snijden, is behalve een overdosis bestuurlijke lef ook een groot vertrouwen nodig in de juridische advisering. Want ENGIE zal heus nog wel een keer aan de poort komen rammelen.                                        Voor dat andere voor Reimerswaal zo heikele punt, de ‘vervanging’ van de Zanddijk, is de huidige stabiliteit van bestuur ook precies op tijd gekomen. Er mag worden verwacht dat er achter de schermen effectief voldoende druk wordt uitgeoefend om de beste en dus niet de goedkoopste variant uit het vuur te slepen. Het zou me verbazen als er in het nieuwe jaar nog veel trekkers het Oude Plein zullen bezetten.

   Send article as PDF