Barbara…het nieuwe Zeeuws Meisje.

Het drama loopt weer met een sisser af! Natuurlijk werd het nieuws in de PZC maar zelfs ook in de landelijke media, deze week beheerst door al het gedoe om en over de marinierskazerne. De grootste verrassing, althans voor mij, was beslist niet dat dat die mariniers nu echt niet meer komen. Dat zagen wij jaren geleden al aankomen, toen was het hele project, maritiem gesproken, al uit zijn roer gelopen.

De grootste surprise was de transformatie van die saaie grijze turfsteker uit Ootmarsum tot een kwaaie Zeeuw die vooral bij Twan Huys in het programma Buitenhof bijzonder hartverwarmend zwaar op zijn pik stond. Nog niet vaak vertoond en het wordt Tukker Han Polman zelfs vergeven dat hij het op een gegeven moment in al zijn emotie ook nog had over… ‘wij Zeeuwen!’                                                                                        Vandaag was er een debat over deze affaire in de Tweede Kamer, de best florerende abortuskliniek van Nederland. De uitslag daarvan was zowel voorspelbaar en onthutsend tegelijk. In de Tweede Kamer sneuvelen er overambitieuze politici bij bosjes. Worden ogenschijnlijk briljante politieke carrières in een prematuur stadium geaborteerd en met reputatie en al afgedreven. Dat kan overal aan liggen, maar een van de grootste doodzonden in Den Haag is het niet of onvolledig informeren van het parlement. Ieder kabinetslid die het in zijn/haar malle hoofd haalt om informatie achter te houden, is de sjaak! Laat stáán dat er glashard wordt gelogen! Mevrouw Barbara Visser, een van de weinige in Nederland nog vrij rondspringende breedbekkikkers, deed het beiden èn in het kwadraat. Met die marinierskazerne, waarover elk onsmakelijk detail nu inmiddels wel bekend is. Zij besodemieterde niet alleen Han Polman en de driehonderd-vijfentachtigduizend Zeeuwen, maar eveneens het Nederlandse parlement. Dus in het plenaire kamerdebat zou er verder geen enkele discussie mogelijk moeten kunnen zijn… een felrode kaart en opzouten, mùts!  Dat debat heb ik hier aan de Costa Blanca maar gedeeltelijk live op de laptop gevolgd, slecht voor de bloeddruk. Het was heerlijk zonnig weer, dus zijn wij maar lekker met onze Pepe gaan lopen. De uitslag was sowieso helder, althans voor de politieke insiders. Barbaraatje kreeg wel paar keer foei te horen, sprak een nederig mea culpa uit en mag blijven zitten waar zij zit. Zelfs een motie van afkeuring van de SGP haalde het niet eens! De brave Zeeuwen kregen dus nog een extra schop onder hun reet en werden weer terug de bus ingejaagd voor een urenlange rit naar hun miserabele mariniersonvriendelijke moeras.                            Zeeland kan dus eerst door mevrouw Visser tot op het bot worden besodemieterd en vervolgens doet het Nederlandse parlement dat nog eens een keer dunnetjes over.         Ivo Opstelten en Fredje Teeven moesten hun biezen pakken omdat zij een bonnetje van een paar miljoen niet meer konden terugvinden. Barbara Visser naait een heel parlement, een complete provincie en belastingbetalend NL voor honderden miljoenen, maar heeft blijkbaar wel genoeg Haagse fans om aan een politieke abortus te ontkomen. De coalitiebelangen overstijgen verre het imago en het belang van de provincie Zeeland. De regeringscoalitie heeft duidelijk finaal schijt aan het eigen onbetrouwbaarheidsstigma. Zoiets schijnt daar dan de politieke realiteit te heten.            Zeeland weet daarmee genoeg. Eerst door een staatsecretaris worden belazerd, was al niet zo fijn. Maar als ook met al die zogenaamde volksvertegenwoordigers een paar uurtjes mopperen, vervolgens de schouders ophalen en daarna weer wordt overgegaan tot de orde van de dag, dan is de Haagse afdrijving van Zeeland een voldongen feit.       De vraag hoeft ook niet gesteld te worden of deze vernedering alleen nog met geld ongedaan kan worden gemaakt. Dat kàn dus ook niet! Barbara Visser zal voor het Zeeuwse imago van boertige onbenulligheid desastreuzer blijken te zijn dan die achterlijke reclame van het Zeeuws Meisje.

   Send article as PDF   

2 thoughts on “Barbara…het nieuwe Zeeuws Meisje.

  1. “Dat zagen wij jaren geleden al aankomen, toen was het hele project, maritiem gesproken, al uit zijn roer gelopen”

    Alexander, had je Polman en zijn maten toch wel even kunnen informeren!
    Die zagen het kennelijk niet aankomen.

Reacties zijn gesloten.