Het Evangelie der Foute Getallen

 

Onze overgrootouders waren eerlijke mensen. Zij kwamen er rond voor uit dat ze het niet wisten. Daarom weten wij het nu ook nog steeds niet. Maar er wordt geschat dat de Spaanse Griep, net na de Eerste Wereldoorlog, tussen de twintig en veertig miljoen slachtoffers maakte. Er wordt zelfs over honderd miljoen griepdoden gesproken. De Eerste Wereldoorlog zelf kostte aan tien miljoen mensen het leven.

Omdat wij nu in het digitale tijdperk leven, zijn wij het wel aan onze stand verplicht om de juiste cijfers te produceren over het juiste aantal slachtoffers van de Corona-pandemie. Daar hebben we tenslotte computers voor en allerlei aan elkaar gekoppelde digitale informatiesystemen. De publicatie van de RIVM-cijfers is een vast dagelijks ritueel. Zoveel doden vandaag, zoveel besmettingen, zoveel ziekenhuisopnames…natuurlijk meteen keurig in kleurrijke staafdiagrammetjes verwerkt. Het openingsscherm van CNN Newsroom heeft een sidebar met akelig nauwkeurige actuele cijfers van doden en besmettingen van het virus, zowel wereldwijd als in de States. Alsof je naar de Dow Jones Index zit te kijken…                                                                                      Heel populair is het ook om de cijfers van een ander in twijfel te trekken. Ongeveer de hele wereld wordt wijsgemaakt dat de Chinezen de cijfers van slachtofferaantallen opleuken. Maar in Europa lopen wij elkaar ook flink in de luren te leggen en in Amerika is er sowieso niemand die geloof hecht aan cijfers die buiten hun eigen grenzen worden geproduceerd en al helemaal niet door hun eigen doorgedraaide whiplash-president. De uitgangspunten zouden toch overal hetzelfde moeten zijn… meten is weten!  Alleen als er niet goed gemeten wordt, deugen de cijfers niet, evenmin de conclusies. En zodra er dan ook nog over de cijfers een geopolitiek sausje wordt gegoten, verdwijnt de waarheid helemaal achter de digitale horizon. Met behulp van het Corona-virus wordt de wereldheerschappij tussen China en Amerika betwist, is het een onvervalste stresstest voor de Europese gedachte, wordt het ethisch peil van de mensheid opnieuw gemeten en draait het uiteindelijk, zoals altijd, erop uit dat de Corona-pandemie een strijd tussen arm en rijk is.

Ook Nederland doet vrolijk mee. Zoals gewoonlijk blazen wij altijd eerst hoog van de toren. Niemand in de wereld heeft zijn zaakjes zo goed voor elkaar… Beetje meewarig wordt er dan naar België, Italië en Spanje gekeken. Wij worden wijsgemaakt dat wij het precies weten, want er is tenslotte niemand zo slim als Jaap van Dissel. Ministers als Hugo de Jonge en Martin van Rijn poseren triomfantelijk bij de inderhaast ingevlogen buit van pallets met foute mondkapjes en beademingstoestellen. Onbewust wellicht een falend beleid symboliserend. Want dat er een pandemie zou komen, was heus al jaren bekend. Alleen niet welke en wanneer, en dus is er nu aan alles tekort. Intussen hebben de cijfers en aantallen ons wel even hardhandig op onze plek gezet. Waar wij precies op die cijfermatige ranglijst staan, doet er verder niet zoveel toe. Niet bovenaan in elk geval.                                                                                                                                   De dagelijkse RIVM-update van de slachtoffers en besmettingen is puur abstract. Maar er worden conclusies aan verbonden alsof het Gods Woord is dat vanuit het brandende braambos klinkt. Wij zijn de rest van de dag dan weer zoet met het doen van wetenschappelijke interpretaties en andere wilde slagen in de lucht.                              Iedere zorgprofessional en talloze familieleden en uitvaartondernemers kunnen ons echter vertellen dat er talloze besmettingen en aan het virus overleden slachtoffers helemaal nooit gemeld worden, dag in, dag uit. De RIVM-cijfers rammelen, zijn structureel veel te laag, maar worden wel gebruikt om het beleid op te maken. De gevestigde reputaties van velen, wetenschappers en bestuurders, maken het moeilijk om die realiteit onder ogen te zien. Ook van die haast onvermijdelijk volgende toekomstige parlementaire enquête zijn weinig openbaringen te verwachten betreffende het werkelijke aantal slachtoffers. Het zal ons beslist niet meevallen om evenals onze overgrootouders ruiterlijk toe te geven dat wij het straks ook echt niet zullen weten hoeveel slachtoffers de Corona-pandemie van 2020 maakte. Het zijn er wel veel, erg veel, te veel.

   Send article as PDF   

1 gedachte op “Het Evangelie der Foute Getallen

Reacties zijn gesloten.