Geen mier meer te bekennen!

Nu ben ik al niet zo’n rekenwonder en misschien ook daarom heb ik geen flauw benul hoe bijvoorbeeld een milieukostenindicator, een MKI van iets zou moeten worden uitgerekend. Hoe weet je nou exact uit te rekenen hoe het ene voor het milieu beter is dan het andere? Lijkt me best ingewikkeld, want alles wat we doen of niet doen heeft een impact op het milieu. Om dan aan elk aspect een waarde toe te kennen en na een partijtje creatief optellen en aftrekken tot een conclusie te komen, grenst wat mij betreft aan magie, ecologische zwarte kunst.

Moest ik aan denken toen op een zonnige morgen van de intelligente Corona-lockdown mijn riante uitzicht op de Westerschelde achter mijn Corona-virusvrije dubbele isolatieglas plotsklaps werd verziekt doordat er een grote glimmende tankwagen van ‘Sinke Onkruidbeheersing’ tergend langzaam voorbijschoof. Tussen de stenen van de boulevard van Kruse Veer groeit namelijk onkruid. Het komt ook door de gaten van de stalen platen van de middenberm. Kan verder niemand iets aan doen. Kunnen we dus ook niemand voor aansprakelijk stellen. Maar de gemeente Reimerswaal trekt het zich wel aan en doet er dus wat aan.                                                                                          Vroeger was zoiets een makkie c.q. ‘a piece of cake’. Toen er nog helemaal geen MKI’s bestonden, werd er een paar keer per jaar een plens Roundup over de stenen gesproeid en klaar was Kees of Jaap…‘who ever’. Maar Roundup maakt niet alleen onkruid dood, het zou ook kankerverwekkend bij mensen zijn. Net als nicotine, alcohol, wiet, suiker, rood vlees, etc. In onze Europese buurlanden schijnt Roundup al verboden te zijn maar in Nederland wordt er nog driftig mee gespoten. Op de akkers wel te verstaan. Als ik ’s morgens Pepe uitlaat en Ko Jansen is weer met zijn gigantische breedarmige spuitmachine bezig een perceeltje langs de Sandeeweg te cleanen, loop ik toch maar liever even een andere kant op. Best wel attent dat de gemeente Reimerswaal geen Roundup meer gebruikt op de boulevard. Anders zouden toch alle bewoners van die zeventig appartementen elk jaar een paar dagen geëvacueerd moeten worden. Koffie, broodjes, bingo en knus in de slaapzak op de stretcher in de Reimerswaalhal…                                                                                                               Openbare Werken besloot derhalve om het onkruid te gaan verwijderen met een ronkend tractortje dat met een gasbrander het onkruid verdelgde, althans probeerde. Stonk trouwens wel ook nog’s als een verbrand ‘verken’. Dus medio 2018 daar een nijdige blog over geschreven, liever geen onkruidverbranding meer a.u.b. De Operationsroom van Openbare Werken schrok daar wel een beetje van en dus ging de ecoloog van dienst driftig aan de slag om daar een oplossing voor te berekenen.             Die oplossing schoof dus laatst voor mijn raam voorbij, terwijl ik braaf ‘in mijn kot’ zat te zitten. De tankwagen van ‘Sinke Onkruidbeheersing’! Mooie tankwagen, absoluut. Het onkruid werd ‘beheerst’ door er kokend heet water overheen te spuiten. Zo werd de hele boulevard met een op een slakkengang warm water spuitende tankauto keurig netjes schoongewassen. Zo’n tankwagen moet natuurlijk wel eerst in een tankwagen-fabriek worden gebouwd van een heleboel aan het milieu onttrokken materialen. Het ding slurpt dieselolie en om een hele tank van twintig ton kokend heet water te verhitten is toch ook nog wel een kilowattje of tig energie nodig. Dat echter toch allemaal zoals door de afgestudeerde ecoloog van de afdeling Openbare Werken nauwkeurig is berekend, een veel gunstiger MKI heeft dan het gebruik van dat vermaledijde glyfosfaat, bijgenaamd Roundup, online verkrijgbaar voor € 55,00 per liter. Een perfecte oplossing, zo lijkt het. Hartstikke goed voor het milieu. Ook prima voor het onkruid, want dat groeit weer vrolijk verder. Ik denk alleen dat we deze zomer weinig last van mieren zullen hebben, die zijn allemaal gekookt.

   Send article as PDF