Corona Avenue

De laatste tijd sliep ik er al slecht van! Schrok geregeld midden in de nacht, badend in het zweet, wakker…’Hosternokke, dâhaaniehoedkomme, zâkmâzêhhe!’ Slecht gevoel had ik er over. Vertrouwde het voor geen ene moer meer. Persoonlijk dacht ik al dat het fout zat. Dat er stront aan de knikker was.                                                                        ‘t Was gewoon veel te stil. Je hoorde of las er ook helemaal niets meer over. Da’s nooit een goed teken. Het enige dat ik wel zag, was dat ze al huizen aan het slopen waren, precies op de verkeerde plek. Dàt stonk naar de misdaad! Dat wethouder Jaap Sinke zijn aangekondigde vertrek uitstelde, was ook al een veeg teken. Waarschijnlijk was het verdict al gevallen. Alleen durfden zij het nog niet te vertellen. Benauwd voor oproer, boerenblokkades en het in de fik steken van hoogspanningsmasten. Want die geven net zoveel straling als 5G-masten, toch? De schaarse voortekenen en de stilte waren onheilspellend… Wat ging het nu eigenlijk worden? Die finale keuze van dat tracé van die nieuwe autostrada naar Yese?

Begin februari van dit jaar beoordeelde ik vanaf de Costa Blanca de situatie nog als bijzonder veelbelovend. Vrijwel alle Reimerswaalse neuzen wezen dezelfde kant op. Onze kip, genaamd Jaap Sinke, zat te broeden op zijn laatste broedsel. Het wachten was op de roffelende paukenslagen dat een daverend slotakkoord moest worden van zijn glanzende politieke loopbaan. Het Opus Magnum van Jaap zou ons nog generaties lang met grote dankbaarheid vervullen…de beslissing voor het aanleggen van het Rode Tracé, in de volksmond ook wel ‘de Aldi Variant’ genoemd. Het moest Kruunehe definitief dichter en veiliger naar Yese brengen en Yese een stuk dichterbij de Aldi.          Wij zouden het uiterlijk in april horen. Dan zou de kogel door de kerk worden gejaagd! Welke kogel en door welke kerk was nog even een vraagteken.

Maar toen eenmaal de maand april voorbij was gegaan, was alles anders. Niets was meer hetzelfde. De Corona-crisis spaarde dan weliswaar grotendeels Reimerswaal, maar de wereld daarbuiten ging volledig ‘upside down’. Er werd over niets anders nog gedacht of gesproken. Vraagstukken en heikele problemen uit het Oude Normaal verschrompelden tot banale onnozelheden. Alles en iedereen moest opnieuw worden neergezet.                                                                                                                            Het werd haast als onbetamelijk beschouwd om allerlei lokale trivialiteiten nog ter sprake te durven brengen. Alleen over de voorraad mondkapjes of het aantal IC-bedden mocht nog vrijelijk worden gediscussieerd. De gemeenteraad van Reimerswaal kwam niet eens meer bij elkaar. Jaap Sinke nam met stille trom afscheid en kreeg z’n lintje via Post.nl thuisgestuurd. De ruimhartig toegezegde Haagse compensatie voor het lafhartig annuleren van de marinierskazerne verschrompelde tot een lullige 53 miljoen euro. Helaas niks geen tolvrije Westerscheldetunnel en andere surprises. NL bouwde binnen twee maanden het historisch hoge begrotingstekort van maar liefst 92 miljard euro op. De KLM incasseerde als eerste uit naam van de Nederlandse belastingbetaler een genereuze miljardeninjectie en de rest van economisch Nederland stond voortdurend op de deuren van het Ministerie van Financiën te bonken. Dus zodoende verdween de vraag van die paar boeren uit Reimerswaal die een paar stuivers wilden hebben voor het aanleggen van een nieuw geitenpaadje van Kruunehe naar Yese, pijlsnel in de onderste lade.                                                                                                                      In het Nieuwe Normaal bestaan helemaal geen gekleurde varianten meer van mogelijke nieuwe kostbare verbindingswegen naar Yese door de nog niet onteigende polders ten noorden van Kruunehe. Nèrgens meer voor nodig. De vis- en schelpdierenhandel is finaal in elkaar gestort. De Koeijer Transport rijdt nu alleen nog met paard en wagen. Kroegen en oestervreetschuren zijn dicht. De mensen blijven liever thuis ondanks de spotgoedkope benzine. De Belgen mogen zelfs hun eigen land niet meer uit. Behalve die paar Yesenaren heeft dus eigenlijk niemand nog wat in Yese te zoeken. Het is nog nooit zó rustig en zó veilig geweest op die pittoreske Zanddiek!                                         Nieuw asfaltlaagje erover, hier en daar een lantaarnpaal erbij en even het naamborretje vervangen…‘Corona Avenue’. Zelfs de meest fundamentalistische aanhangers van de Aldi Variant hebben gedesillusioneerd de pijp aan Maarten gegeven.                                The war is over…‘Da’s nohâ hlâd!’

   Send article as PDF