Zeeland krijgt zijn Alcatraz…

‘Welkom in Zeeland’ krijgt straks een totaal nieuwe dimensie. Speciaal voor al die gasten die nooit meer weg gaan of anders toch wel minstens járenlang blijven!

Toen bleek dat het nationale breedbekkikkertje Barbara Visser ons, de Zeeuwen, met die marinierskazerne duchtig had verneukt, golfde de sympathie en het medelijden door de hele natie. Op 16 februari j.l. gevolgd door een weergaloos nummertje van een furieuze Han Polman in het tv-programma ‘Buitenhof’. Daarna een niets toezeggende floorshow van Mark Rutte zonder enige amusementswaarde in het Vlissingse Arsenaal-theater. Op dat moment lag het hele Haagse kabinet met de bek wagenwijd open. Toen had Zeeland àlles kunnen binnenhalen!                                                                              Maar Zeeland liet het momentum onbenut passeren. Vooral toen D66-coryfee Ton Veraart nadat ie misschien iets had gesnoven of een slokje teveel op had, bralde dat wij toch echt wel twee miljard moesten hebben, wekte dat alleen maar de lachlust op. Daarna werden wij ook niet meer serieus genomen. Zeeland stelde geen concrete eisen, bleef wazig… tja, een passende compensatie! Daar kon het kabinet niets mee en de Zeeuwen ook niet. Dus begonnen lokale Zeeuwse opperhoofdjes via de pers allerlei fantasierijke verlanglijstjes de wereld in te sturen.                                                          Het kabinet bombardeerde Bernard Wientjes tot onderhandelaar. Bernard is van origine een Amsterdammer en producent van kunststof sanitair. Dus tot in elk detail op de hoogte hoe je grondig en efficiënt de plee door moet spoelen. Ooit nog beschuldigd van kartelvorming met andere pleebouwers. Uiteindelijk kwam Bernard bovendrijven als de baas van de Nederlandse werkgevers en heeft in die hoedanigheid een groot deel van het Nederlandse polderlandschap rigoureus omgeploegd. Bernard moest dus maar eens monkelend glimlachen om die paar bozige Zeeuwen, aangevoerd door een pissige Tukker.                                                                                                                     Zeeland vroeg om een passende compensatie en kreeg Covid-19… De nationale focus was daarna uitsluitend op alle heisa rond dat virus gericht en niemand dacht nog aan een paar kwaaie Zeeuwen. Vergaderen was ook verboden, dus Wientjes kon zich op overmacht beroepen. Zowel voor die driehonderddrieëntachtigduizend Zeeuwen als voor Bernard Wientjes was het nog steeds een raadsel wat die Zeeuwse bestuurders nou eigenlijk zagen als een passende compensatie.                                                      Om deze impasse te doorbreken, werd Bernard op 23 april j.l. even schalks en wat provocatief gekieteld met mijn blog… ‘Anders vraag je ’t Leon toch even, Bernard?’      Waarbij de heer Wientjes dringend werd geadviseerd om Zeeland te verrijken met een extra beveiligde penitentiaire inrichting tussen Vlissingen en Ritthem, gecombineerd met een goeie intercity naar de Randstad. Aan robuuste types als Willem Holleeder hebben we als Zeeland uiteindelijk veel meer dan aan zo’n flapdrollerige marinier. Willem zal heus niet weglopen, tenminste…da’s niet de bedoeling! Die heeft levenslang! Ridouan Taghi ziet Zeeland trouwens ook wel zitten om te gaan zitten… Elke ambitie van dat soort gasten om ooit nog eens uit Zeeland te ontsnappen, is natuurlijk compleet verwaarloosbaar… Vraag dat maar aan een Zeeuw!                                                    Voor dat advies werd Wientjes naar Leon van Overdulve verwezen, onze druzige Zeeuwse offshore-tycoon te Serooskerke. Heel attent mailde Leon mij daarop dat Bernard inderdaad contact had opgenomen en dat het allemaal piekfijn geregeld zou worden.                                                                                                                      Bernard Wientjes is een man van zijn woord. Daarom dus ook absoluut geen verrassing dat hij begin juni als de passende compensatie voorstelde…een zwaarbeveiligde superbajes, een speciale rechtbank en een soort TGV naar dé criminele hotspot van Nederland… de Randstad! Zodat ook de families van de langgestrafte bajesklanten soepeltjes op bezoek kunnen komen. Die na afloop dan vast ook nog wel een pilsje en een patatje-mèt gaan halen op de boulevard… dus een economische impact van heb-ik-jou-daar!                                                                                                                  Ergens eind juni moet de kogel door de kerk zijn. Maar onze provinciaal gedeputeerde cliniclown Pipo van de Velde voelt er nog niets voor om nu al bij het kruisje te tekenen. Iets wat in confessioneel Zeeland normaliter toch niet zo’n punt is. Maar het ware geloof in elkaar is er nog niet. De provinciale collectezak dient eerst boordevol gevuld te worden met keiharde pecunia.                                                                                        Tot die tijd is het wachten op de eerste recalcitrante rechter, gefrustreerde griffier en op een zooitje schijterige cipiers die luidkeels beginnen te blèren dat zij voor geen goud naar Zeeland willen…

   Send article as PDF