Valse profeten…

Vroeger stonden valse profeten alleen op de kerkkansels. Middels angstaanjagende verkondigingen over hel en verdoemenis werden de arme gelovigen weer bibberend van angst naar huis gestuurd. Zo werd het volk dociel gehouden. Kerk en staat werkten in dat verband altijd eendrachtig samen om de grote massa stevig te onderdrukken.      Religie werd destijds ook niet voor niets opium voor het volk genoemd.

Bij de secularisatie, de scheiding van kerk en staat, ontstond er een probleempje. De ratio van Descartes verlichtte de geesten en de greep van de staat op haar onderdanen werd losser. Want met alleen ratio viel er toch iets moeilijker te regeren, laat staan te onderdrukken. Met angst wel! De overheden voorzagen in een oplossing voor dat probleem met een monsterverbond met de media.                                                            De media werden de preekstoel of het altaar waarmee men voortaan met het volk communiceerde. Media werden omgekocht en/of gekleurd. Daarom zijn er media die ronduit links, rechts, conservatief, progressief of liberaal zijn. Onafhankelijke media zijn met een kaarsje te zoeken. In de wat stevigere regiems worden de onafhankelijke of kritische media vaak simpelweg verboden. Maar de ‘said-to-be’ democratische overheid loopt zich voortdurend het vuur uit de sloffen om de media te paaien en voor hun karretjes te spannen.                                                                                                      Als een overheid zich met een serieuze boodschap tot het volk wilt richten, gaat men tegenwoordig pontificaal achter een katheder staan. Jazeker…de kansel is weer terug van weggeweest! Beeldvorming en statuur zijn tenslotte allesbepalend in de media.    Lui onderuitgezakt op de bank liggend de staat van beleg of een ander soort lockdown afkondigen, werkt ècht niet. Zodra de premier of een minister een ‘bitje pien in z’n buuk’ heeft, zoekt ie onmiddellijk het dichtstbijzijnde katheder op. De verzamelde media verzorgen de hardware, microfoons en camera’s. Met soms wel wat amateuristisch aandoend drama wordt dan de doemboodschap gepresenteerd.                                      De zoveelste economische recessie, een stikstofprobleem, een renteverhoging, een pandemie, een verbrede Zanddiek of een uit de klauwen gelopen begroting met het vooruitzicht binnenkort op een houtje te moeten gaan bijten. Slèchte vooruitzichten, zeg maar gerust… dramátisch! Iedereen gaat het voelen, niemand uitgezonderd. De zwakkeren in de samenleving natuurlijk het eerst èn het meest want die hebben de talrijkste schouders… Met chocoladeletters kleuren de mediaredacties het sombere nieuws nog donkerder. De columns en hoofdredactionele commentaren doen er nog een schepje bovenop. Zo werkt dat tegenwoordig in onze seculiere wereld.

Ook in Reimerswaal, toch al niet bepaald hèt schoolvoorbeeld van een geslaagde secularisatie, hebben de media de rol van donderprediker op zich genomen. Als er wat ellendigs is te melden, gaat er geen belletje meer naar Gerrit Bredeweg, maar naar Joeri Wisse! Insiders weten te vertellen dat gemeenteraadsvergaderingen niet eens beginnen als Joeri er nog niet is…                                                                              Onze fameuze PZC-duider bazuinde laatst dreigend rond dat er in Reimerswaal een miljóenentekort dreigde en dat harde keuzes onvermijdelijk waren! In tegenstelling met de uienprijzen is de gemeentebegroting ineens om te janken… Een meesterstukje aan desinformatie van wethouder Dirk Verburg, vermaard ornitholoog en ‘buuttereedner‘ uit Krabbendieke. Maar iedereen zal, als het aan Dirk ligt, in Reimerswaal de broekriem een tandje harder aan moeten trekken, wàt…misschien zelfs alle riemen, bretels en jarretels inleveren! Voordat we nou allemaal met afzakkende pantalons en slobberige netnylons door dreven en de respectievelijke dorpskernen gaan sjokken, hecht ik eraan te melden dat het toch allemaal best wel eens los zou kunnen gaan lopen.                    Ik heb de ‘BDO-Benchmark Nederlandse Gemeenten 2020’ er maar eens even rustig op nageslagen. Da’s een interessant 32-bladig kroniekje over de financiële positie van alle Nederlandse gemeenten. Namens de BDO-accountants kunnen wij u verkondigen dat Reimerswaal heel comfortabel in het Zeeuwse linkerrijtje staat. Met een solvabiliteit van 47 procent en een uitstekend rapportcijfer, een vette àcht! Samen met Veere, Kapelle en Nood-Beveland! De gemeente Sluis o.l.v. de pittige Marga Vermue uit Oudelande voert de ranglijst aan met een fraaie négen. Uiteraard nog in het pre-Corona tijdperk…                                                                                                                            Dirk Verburg zou eerst maar eens gewoon wat slimmer moeten gaan cijferen en niet meteen alle vogeltjes in onze Reimerswaalse kooi als een valse profeet preventief de snaveltjes proberen te snoeren door Joeri Wisse als opperspreekstalmeester van het slechte nieuws te misbruiken.

   Send article as PDF