Ammaai…de mannekes!

Er zat natuurlijk helemaal niemand op een Coronacrisis te wachten. Maar àls er dan zoiets zich aandient, springen de mannetjes van het openbaar bestuur erop als bokken op de welbekende haverkist. Druk, druk, loeidruk met het crisismanagement. Keihard werken, hóór!                                                                                                                    De ene na de andere persconferentie. Katheders waren haast niet meer áán te slepen. Geen microfoon noch camera werden ongebruikt voorbijgelopen. Aanschuiven in rijen van drie bij alle talkshows die vanaf vijf uur ’s middags tot middernacht live gingen. Haartjes gekamd, stropdasjes recht en alle recalcitrante plassertjes overeenkomstig de politieke geloofsovertuiging links- of rechtsdragend weggemoffeld.

Mannetje Rutte versloeg half maart de koning ruim in kijkcijfers… tsjakká! Mark scoorde een daverende 7,6 miljoen op de Schaal van Richter en Willem IV haalde maar net de 6,7 miljoen…báálen als een stekker daar in Huis ten Bosch! De populariteit van Rutte nam haast mythische vormen aan, ondanks dat hij alleen maar narigheid had te melden. Mark gaat ongetwijfeld de geschiedenisboeken in als de wijze staatsman die het decreet uitvaardigde dat er in de kerken niet meer hardop mocht worden gezongen. De psalmen en gezangen moesten fluisterend worden voorgelezen… En zo kregen wij Covid-19 eronder.

God de Vader moest tijdelijk Zijn Plaats afstaan aan Jaap van Dissel. Vanuit de diepe krochten van het RIVM steeg Jaap op tot zijn huidige status als onbetwiste Redder des Vaderlands. Met een triest uiterlijk dat op een kruising leek van een Sint-Bernardshond met Vader Abraham, flikkerde Jaap heel Nederland op slot. Jaap had meer te vertellen dan Rutte, Willem IV en ‘Pepe’ van Egmond bij elkaar. Intussen begint Jaap’s lichtende aureooltje wel wat te dimmen. Japie sloeg toch de plank af en toe pijnlijk mis.

Bernard Wientjes overtrof ondertussen Frans Naerebout in het kwadraat door Zeeland  en de Zeeuwen van de ondergang te redden met een compensatiepakket voor de geflipte marinierskazerne. Bernard kon het zelf niet genoeg benadrukken dat het hem bloed, zweet en tranen had gekost, dat het minimaal een waanzinnige wereldprestatie van ‘m was om het zo snel te fiksen en dat Zeeland hem toch tot in der eeuwigheid heel dankbaar mocht zijn. Goed gedaan, jochie! Standbeeld is besteld bij Bol.com.

De dorpsclown van Bruinisse, Hugo de Jonge, vervuilde het tv-scherm ook dagelijks. Hij lulde als een derderangs goochelaar met ADHD. Alleen de truc met het appje ging jammerlijk de mist in. Maar met zijn piposchoenen wist Hugo alle aandacht steeds goed vast te houden. Een dag zonder Hugo was als een dag niet geleefd. Om in 2021 een zekere verkiezingsnederlaag veilig te stellen, werd Hugo met een schoenneuslengte voorsprong tot partijleider van het CDA gekozen.

Enig idee waarom Zeeland het zo voortreffelijk deed in de Coronacrisis..? Logisch, wij hadden Jan Lonink als Chief van onze Veiligheidsregio…dáárom! Jan heeft zich finaal het schompes vergaderd maar het resultaat mocht er zijn. Jan Lonink deed het zelfs zó uitstekend dat de Belgen uit afgunst alle grensovergangen met Zeeuws-Vlaanderen barricadeerden. Jan Lonink heeft bestuurlijk inmiddels wel het ultiem haalbare bereikt… Hij mag ‘Ferd’ zeggen tegen die kale Grapperhaus, minister van justitie.

De heer Johannes Marcellus Maria Polman uit Ootmarsum overdreef het weer wel een beetje. Zodra er nog maar een verslaggever naar ‘m keek, begon ie al te roeptoeteren onder het valse motto…‘Wij, Zeeuwen!’ Sorry, maar Han Polman is en blijft een Tukker. Han knauwt er nog steeds flink op los. Die Tukkers praten nog raarder dan Zeeuwen. Als Han aan z’n baas, Willem IV, verslag uit moet gaan brengen over wat er allemaal loos is in Zeeland, moet er een tolk mee.

Over tolken gesproken…alle uitsloverigheden van onze druzige mannekes ten spijt…vrouwtje Irma Sluis, ’s lands beroemdste doventolk, ging er met de gladiolen vandoor!  Mark, Jaap en Hugo waren eigenlijk alleen maar schermvulling, heel Nederland keek uitsluitend naar Irma. Haar suggestieve gebaren en haar verbluffende mimiek maakten het voor alle dove en slechthorende Nederlanders geheel en al begrijpelijk. Voor de rest van NL was zij stiekem een ‘guilty pleasure’. Want wat al haar gebaren eigenlijk precies betekenden was voor alle goede verstaanders compleet raadselachtig maar velen kregen er wel overkokende romantische ideeën van. Reken maar dat al die mysterieuze gebaartjes van Irma Sluis in menig Nederlandse slaapkamer de opmaat zijn geweest voor uitbundige speelkwartiertjes.

   Send article as PDF   

3 gedachten over “Ammaai…de mannekes!

Reacties zijn gesloten.