Waar was jij toen…?

Het antwoord op die vraag kennen velen van ons nog wel. De allereerste beelden van de brandende WTC-torens bleven bij ons allemaal nog lang op het netvlies staan. Zes jaar ervoor hadden wij bovenop het imposante World Trade Center genoten van het fenomenale panorama van Manhattan, Brooklyn, Hoboken en de verre omtrek van New York City. Een stedentrip om heel geniepig aan de viering van mijn Abraham-verjaardag te ontsnappen. De vernietiging maakte nog veel meer indruk als je zelf aan de voet en later op het ruim vierhonderd meter hoge panoramadeck van die kolossale gebouwen hebt gestaan.

Toen de gekaapte vliegtuigen op 11 september 2001 de New Yorkse WTC-torens binnenvlogen, waren wij op vakantie in de Franse Provence. Wij zaten op een terrasje van een café in het plaatsje Caromb, waar wij in de buurt een huis hadden gehuurd.      De kastelein kwam het terras opgerend om ons roepen om toch vooral vlug binnen naar de televisie te komen kijken…’Mon Dieu, une grande catastrophe! Op dat moment begreep niemand in dat café wat er precies aan de hand was, wij dus ook niet. De volgende uren zaten wij in ons vakantiehuis aan de TV gekluisterd en bleven ons voortdurend afvragen waar wij naar zaten kijken                                                              Het bleek een scharnierpunt in onze moderne geschiedenis te zijn, maar dat wisten wij toen nog niet. Drieduizend doden en ruim zesduizend gewonden waren toen volledig onwerkelijke getallen…nu nog.

Amper van de eerste schrik bekomen, vloog tien dagen later in het Zuid-Franse Toulouse een ammoniumnitraatfabriek ook op apocalyptische wijze de lucht in, dertig doden en tweeduizend gewonden. Frankrijk was die vrijdag weer in shock…wij ook!        Speciaal daarom gingen wij de volgende zondag naar de Hoogmis in de kapel van de Abbay Sainte-Madeleine du Barroux, gelegen direct naast ons vakantiehuis. De Mis met prachtige Gregoriaanse gezangen van de traditionele Tridentijnse Mis gezongen door het koor van Benedictijner monniken, bracht ons verrassende rust en bezinning. Omdat de preek van de Père Abbé in zorgvuldig articulerend Frans werd uitgesproken, konden wij het woordelijk goed volgen. Zijn woorden gaven ons een houvast om de gebeurtenissen van de laatste dagen te gaan plaatsen. Opmerkelijk toch misschien voor iemand die zich altijd agnosticus noemt. Maar deze Abt wist blijkbaar met de goede woorden de juiste snaar te raken.                                                                      Voor mij persoonlijk zal die Hoogmis in die Franse kloosterkapel altijd onverbrekelijk verbonden blijven met die verschrikkelijke septembermaand van 2001. Toch ook nog steeds een duidelijk signaal dat men in tijden van rampspoed haast instinctmatig de omarmende bescherming zoekt van een zingevende omgeving. Mijn lieve Hansweertse Opoe zaliger zit me vanaf haar Hemelse Wolk tevreden toe te knikken.

Het afschuwelijke vervolg van ‘nine-eleven’ kennen we allemaal. Het was de ouverture van een tijdperk met de verschrikkelijke opkomst van een absurd wereldterrorisme, waarvan het einde nog lang niet in zicht is. De brute Amerikaanse represailles op de aanslagen van 11 september 2001 leverden alleen maar meer terroristen op, meer aanslagen, meer aanhangers van het fundamentalistische salafisme, meer moslim-zelfmoordenaars, meer volslagen zinloze oorlogen en honderdduizenden onschuldige burgerdoden. Dat was dan weer de aanjager voor de vlucht van talloze oorlogs-slachtoffers naar Europa, gevolgd door een stroom van economische vluchtelingen, waarvan er vele duizenden in de Middellandse Zee zouden verdrinken. Dit alles was weer de aanzet voor een totale ommekeer in onze Europese humanitaire ‘mindset’. Van beschaafde compassie naar een bikkelhard en afwijzend egoïsme, besprenkeld met een flinke scheut racisme. ‘Eigen volk eerst’ werd weer volledig salonfähig. Adolf Hitler, Hans Janmaat en Osama bin Laden steken sudderend en smeulend in het Vagevuur toch nog even vlug een duimpje naar elkaar op.

Ondertussen blijven er ook na negentien jaar nog erg veel onverklaarbaarheden over, een walhalla voor notoire complotdenkers en hun adepten. Onverklaarbaarheden en complotten liggen nu eenmaal direct in elkaars verlengde. Talloze theorieën zijn de revue al gepasseerd, boeken geschreven, documentaires en films gemaakt. Iedereen stelde zijn eigen waarheid wel samen. Allesoverheersend is en blijft voor mij toch de vernietigende kracht welke door mensenhanden kan worden gemaakt en vervolgens op een afschuwelijke manier kan worden misbruikt. En ook deze ‘Moeder-aller-Aanslagen’ zal ooit nog weer wel een keer met immense apocalyptische verwoestingen worden overtroffen. Dat is de mens wel toevertrouwd.                                                                Vannacht weer over ‘nine-eleven’ nadenkend, ga je daar toch niet beter van slapen.

   Send article as PDF   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.