De klapperapen van Duindorp

De reportage van Omroep West over het racisme in de Haagse wijk Duindorp toonde weer eens aan dat het nieuws alleen door de media wordt “gemaakt”. Een autochtone Tokki, de heer Nico den Heijer die zijn zegje deed over de “klapperapen” die in zijn geliefde wijk komen wonen. Wat de heer Den Heijer namelijk erg dwars zit, is het feit dat zijn zoon al vier jaar op een woning in Duindorp wacht. Maar dat zodra er echter een allochtoon om de bocht komt met een “burka en een kameel” er altijd wel meteen een huis beschikbaar is.                                                                                                Het minst interessante aan deze rel is de constatering dat er in Nederland blijkbaar toch de nodige rassenhaat heerst. Daar hadden we de heer Den Heijer ook niet voor nodig. De aanhang van de PVV is heus niet voor niets zo groot, al gaat alle aandacht meestal uit naar de provocerende uitspraken van de grote leider. Maar het racisme dat altijd met het eufemisme “onderbuikgevoelens” wordt gecamoufleerd, is een gewoon een hard-nekkig onderdeel van het Nederlandse gedachtengoed. We hebben alleen allemaal de nodige schaamte om het ook zo te benoemen. Opvallend is wel dat het na het domme gelal van “minder, minder Marokkanen” van de PVV debielen een paar dagen nergens anders meer over ging. Het regende duizenden aangiften wegens rassenhaat, terwijl de uitspraken en de wijdverbreide pestcampagnes tegen de gekleurde nieuwe inwoners van Duindorp veel grievender zijn. Maar na een dag was Duindorp weer uit het nieuws verdwenen. Blijkbaar was de mediahetze over “minder, minder”  toch veel meer tegen de PVV gericht dan dat men zich solidair verklaarde met de nieuwe gekleurde mede-burgers.

                                                                                                                       Nederlanders hebben in Europa het meest actief deelgenomen aan het oppakken en deporteren van de joden in de Tweede Wereldoorlog. In tegenstelling bijvoorbeeld met Denemarken waar zowel de Deense overheid als de bevolking zich fel verzette tegen de uitlevering van de Deense joden aan de Duitsers. In Nederland zaten de joden minder ondergedoken voor de Duitsers, dan voor de collaborerende Nederlanders. Anne Frank is ook door Nederlanders verraden; door wie doen alleen verschillende versies de ronde.

De Ambonezen die loyaal aan Nederland bleven na de omwenteling in Indonesië, wer-den hier in kampen gestopt en zwaar gediscrimineerd. Het heeft decennialang geduurd voordat de vaderlandslievende Ambonees door ons een beetje werd geaccepteerd.  Rijksgenoten uit de Antillen of Suriname werden door veel Nederlanders eveneens met de nek aangekeken, tenzij ze goed konden voetballen. Maar zelfs in Nederlands Elftal stak het spook van racisme en discriminatie de kop nog wel eens op. De kabel, zoals een groep donkere voetballers werd genoemd, zorgde voor de nodige ophef bij het EK van 1996 en bij Ajax.

Daarna waren de Turken en de Marokkanen aan de beurt en zo te horen, zijn ze dat nog steeds. Een allochtoon heeft in Nederland absoluut geen gelijke kansen, zo simpel is het nu eenmaal. Dat daardoor bij de jongeren gemakkelijk rebellerend en asociaal gedrag ontstaat is niet goed te praten met alleen het feit dat zij zich tweederangs mensen voelen. Maar voor een deel is het ook een consequentie van het discrimine-rende gedrag van de autochtone buurman. Je zult als jonge Nederlandse Turk of Marokkaan toch maar een avondje televisie zitten te kijken; dan komt je volksgroepje wel een paar keer voorbij in allerlei praatprogramma’s… Geen wonder dat ze dan maar het schoteltje richten op het land waar hun ouders ooit vandaan kwamen.

De oplossing is niet aan de politiek, maar aan de samenleving. Wij bepalen allemaal samen hoe we met elkaar willen leven in dit land. Dus moeten we elkaar ook aanspre-ken op elkaars gedrag, niet op de kleur of het land waar de voorouders ooit vandaan kwamen. Relschoppers tijdens een voetbalwedstrijd krijgen een stadionverbod, dus asociale rascisten uit Duindorp zouden onmiddellijk de wijk uit moeten.                         Ik ben echter bang dat de samenleving niet in staat zal zijn om doeltreffend voor onze nieuwe Nederlanders in de bres te springen. Het onderscheid dat we nu eenmaal altijd maken, lijkt genetisch aangeboren. De Friese “supporters” van Cambuur en Heeren-veen hebben het over DKV (Dertig Kilometer Verderop) want de naam van die andere club willen ze niet eens uitspreken.                                                                                   Hier op Walcheren hebben de echte Domburgers al eeuwen een bloedhekel aan die lui uit Oostkapelle. Trouwens in Westkapelle willen ze ook nog niet begraven liggen. Vreemdelingenhaat begint al zodra wij de kerktoren niet meer zien, laat staan als er dan nog een minaret voor in de plaats komt.

   Send article as PDF