Embedded

 

Altijd een goed blad geweest, de Elsevier. Misschien een beetje te rechts af en toe, maar dat moet kunnen. Ik ben er jarenlang op geabonneerd geweest, alleen de laatste tijd lees ik het blad meestal in de bibliotheek of op internet. Een abonnement van bijna driehonderd euro per jaar is nogal pittig voor een arme pensionado. Alleen om daarmee exclusief kennis te mogen nemen van de standpunten van de geestverwanten van Frits Bolkestein & Co.                                                                                                                Robbert de Witt is chef van de redactie buitenland van Elsevier en hij schreef op 19 april een nogal zuur artikel over Edward Snowden…“Edward Snowden onthult zichzelf als Poetins kritische knechtje”.                                                                                           Geheel in lijn daarmee deed Seije Slager dat ook in het Dagblad Trouw met zijn artikel “De naïviteit van Edward Snowden”.                                                                                  Beide heren hadden er geen goed woord voor over dat Edward Snowden zich had laten opvoeren in de grote Poetin Show waarin onze Russische tuinkabouter elk jaar via de televisie verantwoording aflegt” voor zijn snode daden. Snowden vroeg aan Poetin of er in Rusland ook grootscheeps werd afgeluisterd, net als door zijn vroegere werkgever de NSA. “Njet!”, zei Vladimir Vladimirovitsj en daarmee had Snowden toch weer een wereldleider op glashard liegen betrapt!                                                                         De Witt en Slager echter vinden dat Snowden zich als propaganda heeft laten misbrui-ken door de lepe Russen en spreken daar ronduit schande van. Slager citeert zelfs de “beroemde” Amerikaanse journaliste Anne Appelbaum, die constateert dat Edward Snowden zich met deze “faux pas” wel helemaal als een verrader heeft neergezet.        Over naïviteit gesproken!

Men mag over het onthullen van de praktijken van de NSA denken wat men wil. Het openbaar maken van staatsgeheimen zit nu eenmaal in een gevoelig hoekje. Het blijft altijd moeilijk om te bepalen of het algemeen belang voorrang heeft boven het geheim-houden van een wereldwijde stelselmatige verkrachting van de privacy. Dat de Ameri-kaanse overheid deze misdaden tegen de privacy als staatsgeheim heeft gebombar-deerd is het meest expliciete bewijs van de verdorvenheid van het Amerikaanse inlich-tingensysteem.                                                                                                                 Edward Snowden heeft zijn afwegingen gemaakt, zijn privacy en zijn hele persoonlijk leven opgeofferd en de praktijken van de NSA in de openbaarheid gebracht. Nogmaals, daar hoeft heus niet iedereen respect en bewondering voor te hebben. Maar journalis-ten, althans zo noemen De Witt, Slager en Appelbaum zich, hadden Edward Snowden na zijn eerste onthulling destijds direct op het schild moeten hijsen.                                Wat Snowden heeft gedaan, is wel even wat anders dan alleen maar veilig achter een burootje gehoorzaam de stukjes voor de het salaris betalende krant te blijven tikken. Als er zelfs nog maar zoiets als een schim van journalistieke objectiviteit zou bestaan, dan zou Edward Snowden van elke weldenkende journalist voorlopig, zeker zolang hij in dat rare Rusland zit, altijd het voordeel van de twijfel moeten krijgen.                                    Ik heb het echt niet van mezelf, maar als ik lees hoe topjournalist Robert Fisk in zijn boeken beschrijft hoe de hele journalistiek in het westen als het ware “embedded” is en volgzaam schrijft wat welgevallig is aan het heersende systeem, dan duurt het nog wel even voor dat ik weer abonnee wordt van de Elsevier of van Dagblad Trouw.

De Nederlandse media die altijd “embedded” mee mogen op staatsbezoeken, bij de militaire acties in Afghanistan of aan boord van een fregat voor de Somalische kust, schrijven hierover hun proza in de meest vriendelijke en kritiekloze termen. Een paar duizend journalisten lieten zich laatst misselijkmakend misbruiken tijdens de Nuclear Security Summit Show, waar alleen slechts maandenlang voorgekookte hapjes op het menu stonden. “Breaking news” was er toen alleen maar te melden toen bleek dat de heer B.Obama, weliswaar met behulp van de autocue, foutloos de woordjes “dankuwel” en “gezellig” kon uitbrengen.                                                                                             Het feit dat De Witt, Slager en Appelbaum voortdurend trachten Edward Snowden te demoniseren, toont slechts aan dat zij willige tikslaven zijn binnen het miljardenbedrijf dat “Media” heet. Daar geldt alleen het recht van de machtigste en veel wat er bij ons op het scherm en op papier verschijnt, heeft verdraaid weinig meer met enige vorm van journalistieke objectiviteit te maken. Zolang je dat nu maar weet, blijft zelfs de Elsevier nog het lezen waard.

   Send article as PDF