Why..?

Gerelateerde afbeelding

De onderste steen die Mark Rutte aan de Nederlandse natie beloofde boven te halen om de schuldigen voor het neerschieten van vlucht MH17 voor een rechter te brengen, kon nog wel eens lang op zich laten wachten. Het is in elk geval geen zoektocht gewor-den naar strafbare individuen, wel naar misdadige politieke regiems. Die lange weg naar gerechtigheid zal dood gaan lopen in een nog jarenlang onwelriekende borrelende poel van onzekerheden.

Onzekerheid is naast het grote verlies, een zware last voor de nabestaanden van de slachtoffers. Hun vertwijfeling zal net zo ondragelijk zijn als die van al die tienduizenden nabestaanden van alle 1953 onschuldige slachtoffers van crashes van burgervliegtui-gen,  althans na de tweede wereldoorlog, die door misdadige of foutieve militaire eve-nementen zijn omgekomen.                                                                                                Het neerhalen van vlucht MH17 veroorzaakte echter de meeste slachtoffers per evene-ment ooit. In aantal doden direct daaropvolgend komt het neerschieten van een Airbus 300-B2 van Iran Air in 1988 van  vlucht IR655.                                                                De nabestaanden van de slachtoffers van vlucht IR655 kregen echter wel meteen hun absolute zekerheid hoe en door wie hun geliefden waren vermoord. Maar die waarheid was zowel onvoorstelbaar als wreed.

Vlucht Iran Air 655 was op 3 juli 1988 boven de Straat van Hormuz, onderweg van Teheran, via Bandar Abbas naar Dubai. Aan boord bevonden zich 274 passagiers en 16 bemanningsleden en het toestel bevond zich nog in het Iraanse luchtruim.               Door de commandant van het Amerikaanse geleidewapenfregat USS Vincennes werd de radarecho van vlucht IR655 bij vergissing aangezien voor een Iraans F-14 Tomcat gevechtsvliegtuig. Op dat moment bevond de USS Vincennes zich onbevoegd in de Iraanse territoriale wateren en had daar de strijd aangebonden met een aantal Iraanse kanonneerboten.                                                                                                                 Met twee raketten werd de Airbus 300-B2 neergehaald en kwamen er in totaal 290 volledig onschuldige burgers om het leven. Op zes Joegoslaven en één Italiaan na waren alle slachtoffers van Aziatische origine en daarom was destijds de mondiale ver-ontwaardiging ook minder massaal dan de algemene westerse afschuw over het neer-schieten van vlucht MH17.                                                                                                De USS Vincennes stond onder commando van captain William C.Rogers III die onder zijn bemanningsleden en de collega’s van het eskader waarbinnen hij opereerde, al bekend stond als een notoir heetgebakerd persoon met een bijzonder kort lontje. Zijn impulsieve beslissing om vlucht IR655 neer te schieten, werd door zijn collega’s en vele marinespecialisten dan ook direct scherp veroordeeld.                                                     Het incident werd door de Amerikanen officieel onderzocht maar behalve een onjuiste interpretatie van de radargegevens, werd captain Rogers niets verweten.                    De Amerikaanse overheid heeft slechts betrokkenheid bij de vliegramp toegegeven, nooit excuses aangeboden en slechts een marginale schadevergoeding betaald.         Negen maanden na de ramp werd de auto van de echtgenote van captain Will Rogers, Sharon Loomis, toen zij onderweg was naar haar werk, door een kleefbom opgeblazen. Zij overleefde deze aanslag op wonderbaarlijke wijze, maar van de daders is door de FBI nooit enig spoor gevonden.

In 1990 werd captain William C.Rogers III door de toenmalige Amerikaanse president Ronald Reagan onderscheiden met het pretentieuze Legion of Merit met de volgende lovende toelichting…. ‘For exceptionally meritorious conduct in the performance of outstanding service as commanding officer from April 1987 to May 1989.’                         In de presidentiële motivatie voor de hoge onderscheiding voor Will Rogers werd met geen woord gerept over het neerschieten van vlucht IR655.                                           Overigens kregen alle opvarenden van USS Vincennes na afloop van hun desastreuze missie een lintje en de officier die daadwerkelijk de knop voor het afvuren van de raket-ten had ingedrukt, luitenant Scott E Lustig, zelfs een speciale onderscheiding.

Tien jaar na de ramp met vlucht IR655 beschreef de Iraanse marinecommandant Habib Ahmadzadeh in een lang en beklemmend manifest aan zijn Amerikaanse collega Will Rogers wat er zoal door hem heen ging toen hij met de sonar van zijn oorlogsschip in de Straat van Hormuz de contouren van het wrak oppikte van de Airbus van Iran Air. Daarin bevonden zich waarschijnlijk nog minstens honderd stoffelijke overschotten van slachtoffers.                                                                                                                        Het indrukwekkende epistel van meer dan drieduizend woorden uit geen haatdragende verwijten, maar staat wel vol aanklachten van een hoog filosofisch niveau… Why?          De emoties van captain Habib Ahmadzadeh beslaan het hele spectrum van verdriet, tot onbegrip en verachting. Toch weet hij nog de zelfbeheersing op te brengen zijn epistel op te dragen aan… ‘all those who seek a genuine dialog among civilizations.’                 Het manifest is gepubliceerd door de diverse Amerikaanse media. Maar captain William C.Rogers III heeft er nooit op gereageerd.

Voor een Iraanse nabestaande van vlucht IR655 moet de wetenschap en de kennis van de identiteit van de dader van deze oorlogsmisdaad, zijn foto, zijn bizarre presidentiële onderscheiding en zijn zwijgen misschien zelfs nog wel een zwaardere opgave zijn om te dragen dan de confrontatie met een onderste steen’ die om puur politieke redenen de doofpot afdekt van openbaring van de waarheid en de feiten over het neerschieten van vlucht MH17.                                                                                                                 Zelfs bij die onwaarschijnlijke openbaring van de volledige identiteit van de daders van het neerschieten van vlucht MH17 en alle details van de wijze waarop het plaats gevon-den heeft, zal toch ook hier die ene vraag nog steeds onbeantwoord blijven… Why?

   Send article as PDF