MH17

Vandaag is het een jaar geleden dat vlucht MH17 boven Oekraïne uit de lucht werd geschoten. Dit gaat in de media natuurlijk niet ongemerkt voorbij. Er is in dat afgelopen jaar al zoveel over dat afschuwelijke drama gezegd en geschreven, dat ik zeker weet dat deze blog er niets meer aan zal kunnen toevoegen. Ik vermeld daarom slechts wat ik gedurende het afgelopen jaar voor mijzelf aan feiten heb genoteerd…

In totaal 298 volkomen onschuldige slachtoffers worden op 17 juli 2014 op een wrede en laffe wijze het leven afgenomen.                                                                                  Duizenden intens geschokte en verdrietige nabestaanden.

Direct na de ramp zijn de Amerikanen er bij monde van vice-president Joe Biden zeker van dat vlucht MH17 door een Russische Buk-raket is neergeschoten.                          Deze Amerikaanse stelligheid wordt waarschijnlijk onder politieke druk opmerkelijk snel weer ingeslikt.

Luguber gesol met de stoffelijke resten op de rampplaats in hoge buitentemperaturen. Minister Frans Timmermans bereikt direct na de ramp in Kiev vrijwel niets bij de Oe-kraïnse autoriteiten.                                                                                                             Timmermans kan ook de rampplaats niet bereiken, maar beleeft op 22 juli 2014 wel zijn finest hour door zijn speech bij de VN.                                                                                De terugkeer van de eerste stoffelijke resten van de slachtoffers op 23 juli 2014 op de Vliegbasis Eindhoven wordt op een indrukwekkende wijze geregisseerd.                       Nederland is stil.

De Duitse ex-Lufthansa piloot Peter Haisenko verklaart op 30 juli 2014 in de Duitse pers onomstotelijk te kunnen bewijzen dat vlucht MH17 door een Oekraïnse Mig is neerge-schoten.                                                                                                                               Door het uitblijven van een wapenstilstand in het rampgebied wordt het onderzoek naar de oorzaak voortdurend en ernstig gesaboteerd door zowel het Oekraïnse leger als door de separatisten.

Geen enkele Nederlandse politicus durft nog een mogelijke schuldoorzaak te suggere-ren en zelfs het woord ‘raket’ is politiek volledig taboe.                                                     Nederland krijgt internationaal de nodige kritiek op het onderzoek door veel te laat en te weinig de rampplaats te bezoeken.                                                                                  Ondanks dat de journalisten de rampplaats steeds vrijelijk kunnen bezoeken, wordt het team van onderzoekers wekenlang uit veiligheidsoverwegingen standby gehouden.      Een groot Maleisisch en Australisch onderzoeksteam onderzoekt de rampplaats wel veel eerder.

Nederland luistert op 10 november 2014 tijdens de nationale herdenking doodstil naar de harde verwijten van de nabestaande Anton Kotte die de ramp wel expliciet wijt aan een raketaanval; hij verliest een zoon, een schoondochter en een kleinzoon.               Iedereen is ontroerd en geraakt door het aangrijpende verhaal van meisje Gita Wiegel, zoals zij over haar omgekomen moeder spreekt.                                                             Ook deze nationale herdenking wordt door Nederland voortreffelijk geregisseerd, met voor de sprekers van de nabestaanden zelfs een generale repetitie.                             Malaysia Airlines is om onverklaarbare redenen bij deze bijeenkomst niet uitgenodigd.

Een gedeelte van de MH17-wrakstukken wordt juist voor het invallen van de winter naar Nederland vervoerd.                                                                                                           In geen enkele nabeschouwing over 2014 bij de jaarwisseling, ontbreekt de ramp.

De berichten over de nazorg aan de nabestaanden door de Nederlandse regering zijn wisselend, zowel positief als negatief.                                                                                 Begin januari 2015 zwelt de kritiek aan dat de Nederlandse veiligheidsdiensten vlak voor de ramp veel te laks zou hebben gehandeld met de kennis over de onveiligheid van het Oekraïnse luchtruim.

De onofficiële aanwijzingen dat vlucht MH17 werd neergeschoten door een Russische Buk-raket worden steeds concreter.                                                                                    Op 11 januari 2015 rijden Irene Wüst en Sven Kramer als onze kersverse Europese schaatskampioenen in het Russische Tsjeljabinsk een ererondje met een lauwerkrans, feestelijk versierd met de Russische vlag.

Eind januari 2015 komen er berichten dat de vertraging in de uitbetaling van de schade-vergoeding door Malaysia Airlines aan de nabestaanden tot veel onvrede en onbegrip leidt.                                                                                                                                De Nederlandse regering beroept zich op een staatsgeheim als blijkt dat men toch drie dagen voor de ramp via diplomatieke kanalen in Kiev expliciet is gewaarschuwd voor de onveiligheid van het Oost-Oekraïnse luchtruim.

Op 7 februari 2015 worden voor de achtste keer stoffelijke resten naar Nederland over-gevlogen.                                                                                                                           Op drie Nederlanders na, zijn dan alle slachtoffers geïdentificeerd.

Eind februari 2015 lijkt er even een overeenkomst te zijn tussen de strijdende partijen in de Oekraïnse oorlog. Maar is een daarbij afgesproken amnestieregeling aanleiding voor grote onrust bij de nabestaanden omdat de daders van het neerschieten van de vlucht MH17 dan wel eens vrijuit zouden kunnen gaan.                                                               Een Nederlandse Rusland-expert vermoedt dat diegenen die de fatale Buk-raket daad-werkelijk hebben afgevuurd intussen al door de Russische KGB zijn geliquideerd.     Om alle sporen uit te wissen.

Medio maart 2015 worden nabestaanden in de gelegenheid gesteld om op de vlieg-basis Gilze Rijen wrakstukken van het neergeschoten toestel te bezichtigen.                   Drie kisten met stoffelijke resten worden op zaterdag 28 maart 2015 op Eindhoven Air-port met het inmiddels gebruikelijke ceremonieel ontvangen.

Op 30 maart 2015 vraagt de onderzoekscommissie van de ramp of getuigen van het afvuren van een Buk-raket, of de aanwezigheid daarvan in het gebied hebben waarge-nomen, zich  willen melden.                                                                                                Uitgerekend op 1 april 2015 wordt de naam van een mogelijke dader of direct betrok-kene van de aanslag op vlucht MH17 openbaar gemaakt.                                             Het betreft een ex-officier van de Russische inlichtingendienst Sergej Nikolajevitsj Petrovski, van wie er direct na de ramp al audio-opnamen in de media te horen waren.

Van twee Nederlandse slachtoffers is nog steeds geen identificatie mogelijk.                 Op 4 april 2015 lekt het document uit van 14 juli 2014 waarbij een Nederlandse diplo-mate in Kiev toch expliciet melding doet van de aanwezigheid van Russische luchtaf-weersystemen in Oost-Oekranië.

Vanaf medio april 2015 wordt de zoektocht naar menselijke resten en persoonlijke be-zittingen op de rampplaats weer hervat en eind april 2015 afgesloten.                          Op zaterdag 2 mei 2015 arriveren op Eindhoven Airport de laatste zeven kisten met de stoffelijke resten van slachtoffers.                                                                                      Bij deze gelegenheid geeft de nieuwe minister van Justitie, Ard van der Steur, aan dat het wel eens heel lastig zou kunnen worden om de daders van de aanslag ooit voor een rechter verantwoording af te laten leggen.

Op 6 mei 2015 verschijnt in de Russische pers een rapport van Russische ingenieurs die beweren dat vlucht MH17 wel is neergeschoten met een Buk-raket, maar ook met de conclusie dat deze door het afweergeschut van Oekraïne werd afgevuurd.                Britse bronnen verklaren op 31 mei 2015 over bewijzen te beschikken dat de Russen de satellietbeelden van de posities van de Buk-lanceerinstallaties enige dagen na de ramp zouden hebben vervalst en gemanipuleerd.

Op 15 juni 2015 verschijnt een bericht in de pers van de Amerikaanse ambassadeur in Kiev ten tijde van de ramp, Geoffrey Pyatt. Hij bevestigt dat kort voor de ramp ondanks het neerschieten van Oekraïnse vliegtuigen door de separatisten, veel diplomaten am-per overtuigd waren van de mogelijke gevaren voor de burgerluchtvaart.

De Duitse privédetective Jozef Resch meldt op 17 juni 2015 dat er zich getuigen heb-ben gemeld met doorslaggevende informatie over de tegenwerking door regeringsauto-riteiten om de ware oorzaak van de ramp te onthullen.                                                   Er zou door onbekenden voor deze informatie een tipgeld van het onwaarschijnlijk hoge bedrag van 47 miljoen euro beschikbaar zijn gesteld.

Op 24 juni 2015 opperen anonieme bronnen binnen de Nederlandse regering de moge-lijkheid om de daders van de aanslag op vlucht MH17 door een internationaal tribunaal te laten berechten.                                                                                                             De Russische regering reageert direct door het voorstel contraproductief te noemen.

Op 2 juli 2015 zijn de Russen uiterst kritisch over het nog vertrouwelijke concept van de Nederlandse onderzoekscommissie.                                                                                  Op 3 juli 2015 oppert de Nederlandse regering de mogelijkheid om de daders van de aanslag op vlucht MH17 door een VN-tribunaal te laten berechten.                                 Rusland geeft aan een mogelijk voorstel daartoe met een veto te zullen torpederen.

Op 14 juli 2015 blijkt na journalistiek onderzoek dat nog steeds dagelijks tientallen vlieg-tuigen boven gebieden vliegen waar op grote schaal gewapende conflicten worden uit-gevochten.

Op 15 juli 2015 meldt CNN op basis van anonieme bronnen die het concept-rapport van de Nederlandse onderzoeksraad hebben ingezien, dat de conclusie is dat vlucht MH17 door pro-Russische rebellen met een Buk-raket is neergeschoten. De schuld voor het over oorlogsgebied vliegen wordt hoofdzakelijk bij Malaysia Airlines gelegd.

Op 16 juli 2015 klagen in de VS de nabestaanden van 18 niet-Nederlandse slachtoffers de Russische oud-seperatistenleider Igor Girkin aan wegens moord op hun familieleden en dienen een eis tot schadevergoeding in van 900 miljoen euro. Van Igor Girkin was het  bekend dat hij de steun genoot van het Kremlin.

Precies op 17 juli 2015 publiceert het Australische persbureau News Corp videobeelden die door onbekenden zijn gemaakt, direct na het neerstorten van vlucht MH17 met daarop gruwelijke beelden en teksten.

Op 17 juli 2015 zullen alle nabestaanden weer voor de zoveelste maal keihard met de wrede realiteit geconfronteerd worden dat zij een jaar geleden bij een afschuwelijke tra-gedie hun dierbaren voorgoed hebben verloren.                                                               Een afschuwelijke tragedie die na een jaar is verworden tot een beschamend en weer-zinwekkend exposé van wat de hedendaagse internationale machtspolitiek volslagen onschuldige mensen kan aandoen.                                                                                     In dat tribunaal, dat er in alle waarschijnlijkheid nooit zal komen, hoort niet de schutter terecht te staan. Maar de politiek en haar lafhartige vazallen.

   Send article as PDF