Kruiningen

Niemand ligt er hier wakker van…                                                                                       Mijn buren niet, het seniorenconvent van de Punt ook niet, onze interim-burgemeester al helemaal niet, echt geen hond!                                                                                        Van die ranglijst van het weekblad Elsevier over de beste gemeenten in Nederland.        In de editie 2016 stond de gemeente Reimerswaal op plaats 379 van de in totaal 390 gemeenten.                                                                                                                         We zijn nog wel eenentwintig plaatsen gestegen ten opzichte van de lijst van 2015!        Alleen toen waren er in Nederland nog 403 gemeenten…

Volgens de Elsevier scoorde Reimerswaal in 2016 met de volgende classificaties:      Uitmuntend’ vanwege de nabijheid van water en de weinige overlast.                           ‘Goed’ voor weinig misdaad.                                                                                               ‘Voldoende’ voor de bereikbaarheid en het jeugdbasispakket.                                           ‘Onvoldoende’ voor het historisch decor, de economie, de saamhorigheid en de samen-stelling van de bevolking.                                                                                                    Slecht’ zou het echter in Reimerswaal gesteld zijn met de mogelijkheden voor de da-gelijkse boodschappen, het zorgpakket, de sportfaciliteiten, het cultuuraanbod, de hore-ca, bereikbaarheid voor academische zorg en onderwijs, de werkgelegenheid, de ver-keersveiligheid, de beschikbaarheid van recreatiegebieden, het groen en de natuur.

Hoe kan nu zo’n jokertje op de redactie van Elsevier beoordelen of het in Reimerswaal prettig wonen is?                                                                                                                 ‘Meten is weten’ kan men dan misschien denken, maar op de gemeente Reimerswaal staat geen maat en op Kruiningen zeker niet!                                                                    Ook ik heb jarenlang een kolossale inschattingsfout gemaakt wat betreft Kruiningen.      Geboren aan de goede andere kant van de sluizen, in Hansweert, heb ik altijd wel met plaatsvervangende schaamte ‘Kruiningen’ als wettige geboorteplaats op moeten geven. Dat alleen was voor mij al een legitieme reden om Kruiningen te bashen’.                       Nadat we echter begin 2015 verliefd werden op een appartement in Kruse Veer, heb-ben we onze mening over Kruiningen met een forse portie gêne en verbazing moeten herzien.

De fenomenale stilte van Kruse Veer is een belangrijk ingrediënt voor onze ongestoor-de nachtrust.                                                                                                                       Het panorama van de weidse uitgestrektheid vanaf de zeedijken geeft elke morgen bij het uitlaten van de hond weer een rijke sensatie van vrijheid.                                          De vier jaargetijden weerspiegelen zich in de akkers en in de kleur van de boszoom van Den Inkel.                                                                                                                            Zelfs de winter is hier mooi, haast net zo mooi als die van Antonio Vivaldi en de virtuoze Mari Samuelsen,                                                                                                                 De rivier biedt altijd een ongeëvenaard schouwspel van scheepvaartdynamiek.               Van enorme containerkolossen tot de scherp aan de wind zeilende zeiljachtjes.            Vanaf de glooiing bekijkt mijn hondje geregeld verbaasd en argwanend de brutaal op-duikende zeehonden.

Het dorp Kruiningen heeft verder alles wat een normaal mens nodig heeft.                    Een ambachtelijke slager en een paar hartstikke leuke dames bij de bakker zorgen sa-men met twee supermarkten er voor dat we hier niet van honger en dorst omkomen.    Alles wat er verder moet zijn, is er.                                                                                      Alleen geen stoplichten of parkeermeters.                                                                          Wel het beste restaurant van Nederland met een vijfsterren hotel.

Zoals het ook in Frankrijk en Krabbendijke de gewoonte is, groeten hier in ‘Kruunehe’ de mensen elkaar in het voorbijgaan.                                                                               Ook als men elkaar verder niet kent.                                                                                Het wordt hier als bijzonder onbeleefd ervaren om elkaar te negeren, zoals dat elders vaak doodnormaal is.                                                                                                       Zomaar even dat praatje op straat is de warme deken over het samen in een dorp wo-nen.

De projectontwikkelaar Arcus en een handjevol OG makelaars zullen misschien niet zo blij zijn dat Reimerswaal zo desastreus scoort in die tendentieuze ranking van Elsevier.  Die moeten kunnen kletsen als Brugman om nog een paar klanten naar zo’n achterge-bleven gebied te lokken.                                                                                                      De rest van de inwoners zal het verder allemaal wat aan de bips oxideren, daar wordt hier geen psalmpje minder om gezongen.                                                                          Integendeel, het weekblad Elsevier promoot wat ons betreft op voortreffelijke wijze onze hoop dat het hier ook in de toekomst een toonbeeld van landelijke gemoedelijkheid zal blijven.

De kwaliteit van leven en wonen in grootstedelijke agglomeraties en in kleine dorpen is onvergelijkbaar.                                                                                                                  Het heeft daarom ook weinig zin om het waarheidsgehalte van het Elsevier-onderzoek te gaan betwisten.                                                                                                               Maar hun beoordelingscriteria zijn beslist niet voor alles en iedereen te hanteren.           Dat de Elsevier het elk jaar toch weer probeert, is uitsluitend commercieel gemotiveerd om de oplage te verhogen.                                                                                                 Toen ik laatst hier in de bibliotheek naar het weekblad Elsevier liep te zoeken, bleek die niet eens in de collectie te zitten.                                                                                        Terecht… zonde van het geld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *