Nihil de nobis, sine nobis!

Kernenergie is altijd al een moeilijk dingetje geweest. Sentiment, ratio, milieu, schone energie, kernafval en nog een heleboel andere argumenten vochten jarenlang om voorrang en aandacht van het grote publiek en de politiek. Maar sinds 1973 staat de enige Nederlandse commerciële atoomcentrale in Borssele. Deze oldtimer had aan-vankelijk een geplande operationele levensduur tot 2003. Maar dat werd al snel volgens deskundigen gegarandeerd probleemloos verdubbeld tot 2033. Men zei dat dit kon, dat het ook veilig was. De Zeeuwen werd weinig gevraagd. Lees verder

De Gewetens der Lage Landen

Elk land heeft een geweten nodig. Althans minstens één! Een die voor en namens velen spreekt. Waar naar geluisterd wordt of wie wordt gelezen. Die de spiegel zoekt, oppakt en hem ongepoetst aan je voorhoudt. Waar je je dan rot van schrikt maar dan toch blij bent dat je dat nu weet, gehoord of gelezen hebt. Anders was het beeld niet compleet geweest of totaal verkeerd.

Geert Mak (1946) is een van de meest toonaangevende Nederlandse gewetens. Heb zelf alle Dvd’s van de serie ‘In Europa’ en zijn laatste boek ‘Grote Verwachtingen’ heb ik bijna uit. Een beschrijving van onze tijd van 1999 tot 2019 en een reminder van veel wat wij eigenlijk al liever weer wilden vergeten. Zijn werk bekijk je niet of lees je niet om het daarna weg te leggen. Dat moet, althans wat mij betreft, onder handbereik blijven. Om het na te slaan als dat weer even nodig is…’Hoe zat het ook al weer?’                        Soms fascinerend, vaak verbijsterend, maar absoluut nodig om het geweten weer te updaten.

België heeft David Van Reybrouck (1971) als een van de belangrijkste nationale gewetens van deze tijd. Beetje gecompliceerd in een gespleten federaal land als België, maar inmiddels is Van Reybrouck toch vrijwel onomstreden. Zijn historische roman ‘Congo’ schudde veel gezapig doezelende Belgen klaarwakker. Maar ook hen die dachten het wel te weten hoe het zat. Een epos over het kolonialisme in zijn later ten onrechte geromantiseerde vorm met direct daarmee verbonden de meest onvoorstel-bare wreedheden. Hoe België een immens land achterliet in deplorabele, uitgemergelde toestand waardoor het nu al decennialang een ‘failed state’ is. Het kwam David Van Reybrouck in België beslist niet alleen op applaus te staan.                                            Op 5 mei 2014 verzorgde David Van Reybrouck de Van Randwijklezing in de Sint Jacobskerk te Vlissingen. Bomvol, maar ik mocht er bij zijn. ‘Democratie in ademnood’ was het thema. Hij schetste de toekomst van Europa, kreeg na afloop wel een staande ovatie en bleek jaren later over profetische gaven te hebben beschikt.                        Misschien dat die ovatie voor de historicus Van Reybrouck de stimulans was om zich te gaan verdiepen in het koloniale verleden van Nederland. Echter met de nadruk op alle facetten van de Indonesische onafhankelijkheidstrijd. Een strijd waarin Nederland een wel zeer kwalijke rol heeft gespeeld…’to put it mildly’!                                                  Voor mij persoonlijk ook belangrijk. Weliswaar zelf nooit in Indonesië geweest, maar mijn vader heeft er van 1946 tot 1949 drie jaar gediend met het Bataljon Zeeland. Heeft daar een levenslang trauma aan overgehouden en mij alleen de idyllische en leuke dingen verteld. Op allerlei andere manieren heb ik later moeten lezen en horen dat er zich ook afgrijselijkheden hebben afgespeeld.

Ik schaam mij eigenlijk diep dat wij Nederlanders minstens zo’n vijfenzeventig jaar nodig hebben om toe te geven dat ook wij oorlogsmisdaden hebben begaan. Gewoon lang wachten met schuld te bekennen, totdat de meeste getuigende slachtoffers toch allang dood zijn. Dat lijkt onze nationale wegmoffel-& wegkijkstrategie.                          Geldt bijvoorbeeld voor de weduwen van Rawagede, de standrechtelijke executies onder leiding van Generaal Spoor, de collaborerende rol van de politie bij de Joden-vervolgingen in Nederland, het betaalde vervoer van Joden naar concentratiekampen door de Nederlandse Spoorwegen, de massale roof op Joodse bezittingen en kunst van de naar de kampen afgevoerde Joden en de gepeperde rekeningen voor gemeentelijke belastingen die bijvoorbeeld de gemeente Amsterdam na de bevrijding naar de uit de concentratiekampen teruggekeerde Joden stuurde. Ook het ronduit vijandig reageren van Nederlandse bevolkingsgroepen op uit vernietigingskampen terugkerende Joden en het ‘opsluiten’ in getto’s van onze KNIL-militairen, de Zuid-Molukkers.                      Hier zijn wij allemaal pas na zeventig of vijfenzeventig jaar ‘achter gekomen’ dat dit niet helemaal koosjer was… Decennialang genegeerd, in veel gevallen pas geopenbaard na hardnekkig en onbaatzuchtig speuren en graven door schrijvende historici op persoonlijke titel.

Het boek ‘Revolusi’ van David Van Reybrouck ligt met 640 pagina’s in de winkel, na vijf jaar historisch onderzoek en honderden interviews waaronder enige met de laatste nog levende onafhankelijkheidsstrijders. Heb het besteld, zal het gaan lezen en het zal best confronterend gaan zijn. Met de ongetwijfeld goed afgewogen woorden van Van Reybrouck zullen de lacunes in mijn geweten over wat zich daar afspeelde, worden opgevuld. Een Belg als het geweten van de Lage Landen, opdat ook de Orang Belanda’s het allemaal zullen weten.

   Send article as PDF   

Zo vrij als een vogeltje op zee

Gedurende twintig jaar mocht ik beroepsmatig op de brug van schepen staan, vaak met goed weer, maar ook tijdens mist en storm. Om daarna twintig jaar puur voor de lol in de cockpit van een sportvliegtuig altijd met mooi weer geregeld de lucht dun te vliegen. Tussen die twee activiteiten zitten veel overeenkomsten. Ook de nodige verschillen. Een piloot van een vliegtuig is ongeveer hetzelfde als een roerganger aan boord van een schip. Een piloot mag alleen zó vliegen zoals wordt opgedragen en voor de rest geen babbels. Lees verder

Van de deugd een deugd maken!

Uitgestorven op straat, die laatste woensdag van november. Vond het al een beetje vreemd, alle bouwwerken in aanbouw lagen plat, geen busjes van hoveniers bij de tuinen. Het leek wel zondag. De groene gemeentelijke brigade, bezig om volle afval-bakken langs de straat van lege zakken te voorzien, verklapte het geheim…                Het was Dankdag! Lees verder

Lijntjes aanpakken in de Bijleveldhaven

Als je nu in Vlissingen havenmedewerker bent, heb jij je aanstaande schoonmoeder, je buren en/of op verjaardagen wel even iets uit te leggen. Ook maar beter even geen geïmporteerde leuke tweedehands auto met een nieuwe Nederlandse nummerplaat kopen, want dan wordt er direct naar de politie gebeld. Regionaal en landelijk is de Vlissingse Bijleveldhaven thans definitief als een cokehub op de kaart gezet en alle aldaar werkende havenmedewerkers zijn nu als corrupte drugssmokkelaars geframed. De uitzending van ‘Opsporing Verzocht’ van 17 november j.l. liet aan duidelijkheid weinig meer te wensen over. Lees verder

Congestie is killing…

In het laatste decennium van mijn havenloopbaan heb ik nog wel eens zitten mee-roeptoeteren op een paar Rotterdamse Havendebatten in discussies over de container-logistiek in de gouden driehoek Rotterdam, Antwerpen en Vlissingen. Een voorstel vanuit Vlissingen om de aanlanding van containers in de toekomst te gaan spreiden over Rotterdam, Vlissingen, Zeebrugge en Antwerpen, leek interessant. Vooral om met name de hinterlandlogistiek infrastructureel meer gespreid en minder kwetsbaar te maken. Rotterdam haalde daar de schouders voor op. Rotterdam zelf zou met de tweede Maasvlakte gereed zijn voor de komende vijftig jaar. Lees verder

The Noble Art of Competition…

Toen wij in 1986 besloten om de Vlissingse haven te verrijken met de komst van een nieuw havenbedrijf, was het op dat moment het enige en almachtige staatshavenbedrijf NV Haven van Vlissingen buitengewoon pissed-off. De toenmalige directie, Ad Oreel en Willem van Tatenhove, beloofden ons binnen een jaar kapot te maken. Hallo, jongelui, moest dat nu echt zo? Lees verder

De Lotto van de Noord/Zuidlijn.

De Noord/Zuidlijn van Reimerswaal, de Zanddiek van Kruunehe naar Yese, wordt zo spoedig mogelijk aangelegd. ‘Asap’… beloofde de Zeeuwse politiek. De kogel is door de kerk, de toneelvoorstelling van ons catechisatieclubje is afgelopen. Over dat proces heeft iedereen wel iets geroepen en daar is ‘as usual’ weinig naar geluisterd. Gaan we verder geen nare recensies over geven, zonde van de tijd. Tijd voor wat leukere dingen. Zoals het aangaan van wat ontspannende weddenschapjes hoe het nou straks verder zal gaan met die Noord/Zuidlijn. Lees verder

Loser.com…

God, wàt zullen ‘m gaan missen…The Donald!                                                          Ondanks het door hem luidkeels schreeuwend veronderstelde frauduleuze verkiezings-gesjoemel van Joe Biden wordt Donald J.Trump toch het Witte Huis uitgeknikkerd. Héél de wereld hield dagenlang de adem in, althans zo werd in de media beweerd.        Tegelijkertijd werd het internet door een tsunami aan Trumpparodieën overspoeld. Van Loser.com tot fraaie staaltjes van videohuisvlijt. Trump hoeft zich straks geen seconde te vervelen als hij van zijn AOW gaat genieten. Lees verder

Een Corona-relatie

Het wordt al wat moeilijker voorstelbaar hoe het leven zonder Corona er ooit uitzag. Al valt het hier in en rond Kruunehe nogal mee. Maar dat ons leven redelijk op z’n kop staat, blijkt wel zodra je echt onder mensen komt, de radio of televisie aanzet of de krant openslaat. Het doet van alles met ons leven en met ons. De lontjes worden korter, soms zelfs helemaal geen lontjes meer. Maar steeds vaker halen we ook alleen maar onze schouders op. De gedachte alleen al! Je in deze tijd nog druk maken over onnozele futiliteiten..? Lees verder

The United States of Beveland

Vanaf onze dijk van Kruse Veer (+10,108 m NAP) is heel Zuid Beveland met het blote oog heel aardig te overzien. De verschillende kerktorens van de dorpjes in de Zak, de kerncentrale van Borssele, de kranen van het Sloegebied, de Goese televisietoren, de monumentale kerktoren ‘de Stoere Zeeuw’ van Kapelle, de dijken van de Oosterschelde en alle windturbines aan de Oesterdam. Van Noord-Beveland valt weinig te bekennen, daar staan alleen boerenschuren en windmolens. Lees verder

Stairway to Heaven…

Iets bijzonders te zien aan deze dijktrap?                                                                      Nee?…Nou, dan kijk je niet goed!                                                                                      Deze dijktrap is namelijk heel keurig onderhouden, geheel vrij van overhangend gras, onkruid en brandnetels. Dat is erg bijzonder, althans voor deze dijktrap wel! Met deze dijktrap is namelijk iets opmerkelijks loos. Ligt precies op de grens van een bestuurlijk niemandsland. Lees verder

Fiscale groepsseks

In NL sterven er jaarlijks 20.000 mensen door het roken. Tweemaal zoveel als aan Covid-19. Aan directe zorgkosten wordt er jaarlijks 2,5 miljard euro besteed om iedereen te helpen die bewust hun gezondheid hebben verwoest door te roken.        Een studie van de Universiteit van Amsterdam wees uit dat het roken de Nederlandse samenleving en de economie jaarlijks netto zo’n 30 miljard euro kost. De opbrengst van 3,5 miljard aan accijnsinkomsten zou hierin al verrekend moeten zijn. Het meest lugubere cijfer van allemaal is echter dat de vier grote tabaksmultinationals jaarlijks zo’n 7,5 miljard euro door NL laten stromen om belasting te ontwijken… Een onthutsend artikel in de NRC verziekte laatst heel onbehoorlijk mijn gemoedsrust. Lees verder

Handen wassen!

De enige die ik nog steeds een highfive ben blijven geven, sinds de uitbraak van Covid-19 is begonnen, is Pepe mijn hond. Alleen al tussen de middag doen we dat minstens zes keer voordat hij zijn meest begeerde lekkernij krijgt, een stukje ‘Kaas van de Baas’. Maar mensen een hand geven, is intussen volledig haram. Net als dat idiote gezoen. Niks tegen zoenen, begrijp me goed. Maar dat stompzinnige drie keer de wangetjes tegen elkaar schuiven, heb ik altijd een dom en weinig bevredigend ritueel gevonden. Lees verder

Gôh…een dikke blauwe boot!

Wilde net Pepe uitlaten, maar zag dat de ‘Ebba Maersk’ opvarend was in de Overloop van Hansweert. Redelijk zonnig, droog weer, nog ruim voor twaalven. De zon stond nog steeds goed om in Bath te kunnen fotograferen. Dus maar even naar Bath. Spullen voor Pepe, flesje water, wat snoepjes en mijn fotospullen bij elkaar gegrabbeld. Het was rustig op de A58, maar in Rilland was het zoals gewoonlijk weer dringen om het dorpje door te komen. Galant voorrang verleend aan een tegemoetkomende auto die echt geen voorrang had, maar mevrouw keurde me verder geen enkele blik waardig… Moet kunnen, we zijn tenslotte niet in Spanje. Lees verder