Zeelands’s Fine Fleur…

 

Het contract van de financieel directeur van de PZEM, Frank Verhagen werd laatst opengebroken! De reden leek in eerste instantie raadselachtig.
Frank Verhagen verkocht namelijk wel alle onderdelen van Delta die nog wat geld waard waren en beweerde daarmee een boekwinst te hebben gemaakt van 314 miljoen euro over 2017. Als al ons tafelzilver echter niét was verkocht, draaide de PZEM een operationeel verlies van 70 miljoen. Het verlies was weer meer dan het jaar daarvoor en de financiële resultaten zullen ook de komende jaren nog ‘Kilo Uniform Tango’ zijn. Maar de PZEM-aandeelhouders keerden Frank Verhagen ondanks zijn miserabele prestaties een ‘blijfbonus’ uit van € 166.650,-. Zegge… een half jaarsalaris!                     Moest Frank dan zo nodig blijven? Absoluut, Frank is intussen zelfs tot algemeen direc-teur van die armlastige toko benoemd!
Het lijkt haast frauduleus dat er aandeelhouders van een verliesgevend bedrijf rond-lopen die zodanig van het padje geraakt zijn door hun ondermaats presterende directie te belonen met een megabonus. Bestuurlijk masochisme van de buitencategorie..! Het zegt overigens veel over die aandeelhouders en wat minder over Frank Verhagen.
Behalve dat ik weer aan het waarheidsgehalte van de PZC-berichtgeving begon te twijfelen, die ik als rechtgeaarde gierige Zeeuw even vier weken las tegen een totaal-tarief van € 0,01 inclusief bezorging, weet ik nu zeker dat het Zeeuwse klootjesvolk door de aandeelhouders van de PZEM wéér eens zwaar wordt belazerd.                            Die aandeelhouders zijn nota bene de Zeeuwse gemeenten en de provincie. In feite niets anders dan het witwassen van gemeenschapsgeld ten faveure van een van de leden van het Zeeuws Genootschap van Zakkenvullers. Schandelijk machtsmisbruik, maar het meest opmerkelijk is dat het behalve wat zure ingezonden stukjes door de Zeeuwen doodgemoedereerd en schouderophalend wordt geaccepteerd.                       Men zou acuut alle lopende abonnementen met Delta, de PZEM en Zeelandnet moeten opzeggen. Elders zijn overigens de prik, het gas en de bits soms ook nog eens vele procenten goedkoper en het overstappen is ‘a piece of cake’. Met wat digitaal handwerk hooguit een kwartiertje werk en het levert jaarlijks voor elke Zeeuw honderden euro’s pure winst op. Maar dàt doet een Zeeuw dan weer niet zo snel. Verafgoding van het gezag is er van jongsaf elke zondag door de dominee ingehamerd. Besmuikt mopperen mag desnoods, maar daar moet het wel bij blijven.

Daarom zou ik ook graag even onder de welwillende aandacht van bestuurlijk Zeeland willen brengen wat Toine Poppelaars en Denis Steijaart allemaal uitspoken in die lelijke donkerbruine bunker aan het Middelburgse kanaal. Dit kolderieke Waterschapsduo solliciteert ook heel nadrukkelijk naar een vette ‘blijfbonus’.                                  Dezelfde komedianten die een paar jaar geleden nog de gevierde helden uithingen met het lafhartig absurd verhogen van lopende erfpachtcontracten van huizenbezitters in de duinen bij Zoutelande.                                                                                                 Deze academisch gebrevetteerde brokkenpiloten van het Waterschap Scheldestromen kondigden laatst haast nog trots aan dat het Waterschap op een schuld afstevende van pakweg 300 miljoen euro. Maar, zo bezwoeren Toine & Denis de Zeeuwen gerust-stellend sussend…’No worries, man, everything under control!’
Een weekje later schrapte het Waterschap doodleuk de aanleg van alle geplande fiets-paden in de provincie. Waaronder zelfs het fietspad langs de Zanddijk in Kruunehe… ‘Het is te duur en het levert te weinig op…!’ zegt het Waterschap. Weer een week later werd aangekondigd dat de Waterschapheffingen voor gezinnen fors omhoog gaan. Alles onder controle!
Dat samen met de dreigende waarschuwing van onze provinciale illusionist Jo-Annes de Bat dat vanwege het Thermphos-debacle er ook geen geld meer is om de wegen in Zeeland behoorlijk te onderhouden, lijken wij onderweg naar de infrastructuur van een West-Afrikaans land.

In normale zakelijke bedrijfsvoeringen worden aan directies en bestuurders stevige eisen gesteld qua kennis, skills, verantwoordelijkheidsgevoel en andere management-vaardigheden. Er wordt met strikte targets gewerkt waaraan moet worden voldaan… zo niet… wegwezen! Aandeelhouders die er met eigen geld in zitten, zien daar haarscherp op toe.  Het  rendement op het eigen vermogen is heilig.
Menigeen die aan deze criteria om welke reden niet voldoet, komt na negatieve selectie in het openbaar bestuur terecht. Dat is de exclusieve tombola c.q. vergaarbak waaruit de bestuurders worden gegrabbeld van allerlei (semi)overheidsinstellingen. Politieke kleur is voor selectie doorslaggevend. Parate kennis is niet of minder relevant. Bijdehand gedrag is in overheidsland sowieso een doodzonde, maar wordt bij afscheid meestal gehonoreerd met riante wachtgeldregelingen. Niets gaat zo simpel als het smijten met gemeenschapsgeld.

 

   Send article as PDF   

2 gedachten over “Zeelands’s Fine Fleur…

  1. We weten allemaal dat er meer criminelen buiten de bak leven dan er in.
    Waar zullen we nog meer van horen ?

Reacties zijn gesloten.