De Indianen der Lage Landen

Afbeeldingsresultaat voor scheveningse vreugdevuren

Vroeger staken de Indianen van het wilde Westen een bos veren op hun hoofd, rookten een pijp en gingen met z’n allen rond het kampvuur zitten. Potje ouwehoeren, pilsje erbij… enfin, je kent dat wel. Dat bevorderde in hoge mate het stamgevoel.
Dat is nog steeds zo. Alleen heeft de contemporaine Indiaan tegenwoordig geen veer meer op zijn hoofd, maar krijgt er eentje in zijn reet gestoken. Door de opperhoofden van het bevoegd gezag… Je mag tegenwoordig haast niks meer. Maar als je een flinke fik wil steken, bestaan er ineens geen regels meer. Dan mag iedereen zijn goddelijke gang gaan.

De Scheveningse en Duindorpse Indianen mochten zònder vergunning brandstapels van bijna vijftig meter hoog bouwen. Iedereen keek ernaar, wist er van, maar begon pas verontwaardigd te piepen toen heel Scheveningen begon te schroeien. Toen bleek dat de Haagse opperhoofden geen enkele brandstapel durfden te verbieden, zelfs al was ie tweehonderdvijftig meter hoog geweest. Omdat de brandstapelbouwers dreigden an-ders tijdens de jaarwisseling zoals vroeger weer de auto’s in de straten van Scheve-ningen in de hens te steken.                                                                                                De Indianen van Krabbendieke  meenden ook een traditioneel recht te hebben op een oudejaarskampvuur, midden op straat. Toen invalburgemeester Piet Zoon daar in 2016 wat van zei, werd ie bijna gelyncht. Verbaal vooral door de voormalige populist Marien Weststrate. De LR-coryfee dacht bij voorbaat te weten dat de aanpak van Piet Zoon tot nog veel meer ongeregeldheden en schade zou lijden…‘En dan wil ik niet dat ze bij mij aan de deur staan!’  Marientje Weststrate en Paulientje Krikke hebben blijkbaar gemeen dat ze zich liever door angst dan door ratio laten leiden. Bestuurlijk een doodzonde!      Dat die Krabbendiekse Indianen juist in 2016 zo te keer gingen bij een verbod op ‘hun vreugdevuur’ vond ik persoonlijk ongelofelijk stuitend voor een christelijk dorp waar net een paar maanden eerder een brand in het Zorgcentrum Ter Weel drie dodelijke slacht-offers had geëist. Vraagtekens mogen dan zeker worden geplaatst bij het empathisch vermogen van de heer Weststrate, die notabene zelf nog nauw bij dat drama betrokken was.

Na de feestdagen worden in de Zeeuwse dorpen en steden alle Kerstbomen bij elkaar gerausd. Niet door de ZRD, maar door allerlei Indianen die nog even een fikje willen stoken. Mag allemaal van de opperhoofden. Want die zijn unaniem van mening dat  vreugdevuren de gemeenschapszin van de stammen onderling positief bevordert… Persoonlijk doet het bestuurlijk gedogen van al die brandstapels mij dan denken aan die afschuwelijk kromme uitspraak eind 2013 van ene meneer Ranjit Sinha, hoofd van het Indiase justitiële onderzoeksbureau CBI… ‘Als je een verkrachting niet kan vermijden, geniet er dan maar van!’                                                                                                      Een brandstapel zonder vergunning opbouwen en in de fik steken, is een verkrachting van de openbare orde.                                                                                               Ernstig brandgevaar veroorzaken zoals in Scheveningen door die absurde brandstapels het geval was, is een verkrachting van de zorg voor de veiligheid van de inwoners.       De immense luchtvervuiling welke alle landelijke ‘vreugdevuren’ van brandstapels bij de jaarwisseling en het verbranden van honderdduizenden kerstbomen is een verkrachting van alle geldende milieuwetgevingen en van de voorbeeldfunctie welke de overheid op milieugebied heeft.

Van brandende pallets of kerstbomen kan ik dus echt niet genieten, noch warm voor lopen. Natuurlijk hebben bestuurlijke opperhoofden allemaal een sluitend verhaal om hun grenzeloze tolerantie versus de kampvuurfobieën van hun stamleden te recht-vaardigen. Zorgvuldige afweging van belangen, respect voor tradities, een gedegen risicoanalyse en meer van dat geblaat. Het feit dat men toch zwicht voor dreigende straatterreur, is iets wat men hautain verre van zich afwerpt.                                             Daarom zat ik vorige maand in Altea stomverbaasd te kijken toen ik op de TV een niet-vermomde Duindorpse tokkie straffeloos voor de camera hoorde dreigen dat indien de Scheveningse vreugdevuren zouden worden verboden, volgend jaar de auto’s weer zullen branden. Zou die gabber nu ook de AIVD op z’n dak krijgen?                            Een godvruchtige moslim die in het openbaar in een enthousiaste bui ‘Allahoe Akhbar’ roept, wordt meteen door een peloton ME’ers hardhandig in de boeien geslagen. Zo’n Duindorpse pyromaan kondigde toch ook een raszuivere terreurdaad aan?                      De Scheveningse vreugdevuren behoren sinds 2014 officieel tot ons Nationaal Cultu-reel Erfgoed. Dus als die Duindorpse tokkie nu naar een rechter stapt, krijgt ie nog gelijk ook! Dit is verder aan niemand in de wereld uit te leggen.

 

   Send article as PDF   

1 gedachte op “De Indianen der Lage Landen

Reacties zijn gesloten.