Let’s be careful out there…!

Ons druk maken over niets lijkt de Nederlanders genetisch te zijn aangeboren. Zijn we ongetwijfeld wereldkampioenen in. De futiliteiten des levens beheersen onze levens. Dus was het even slikken toen er ineens iets engs uit China opdook…Covid-19!          Daar moest met stringente maatregelen op worden gereageerd, maar zo werkt dat niet in NL. Als er ergens anders tot actie wordt overgegaan, gaan wij met elkaar in gesprek. Wij geloven namelijk er heilig in dat ‘met elkaar in gesprek gaan’ de oplossing tot elk probleem oplevert. Wij gingen dus polderend een virus te lijf met vooral vrijblijvende adviezen. Verplichten past niet zo in NL.

Wat leverden al die gesprekken met elkaar eigenlijk op?                                                  Het regeren van het land werd zonder parlementaire toestemming uitbesteed aan een stelletje onbekende wetenschappers die onder de geheimzinnige naam OMT de dienst uit gingen maken.                                                                                                            Die wisten het natuurlijk weer beter dan de rest van de wereld en daarom heette onze lockdown, die eigenlijk helemaal geen echte lockdown was, een intelligente lockdown.    Helaas bleek al wel meteen dat wij vanwege onze enthousiaste bezuinigingsdriften veel te weinig ziekenhuisbedden en IC-capaciteit hadden.                                              Schreeuwend gebrek aan beschermingsmiddelen voor ons zorgpersoneel en medische beademingsapparatuur voor de patiënten.                                                                          Eén minister van volksgezondheid kapseisde achter het katheder, werd vervangen door een kundige oppositionele zorgdeskundige en later weer door een eigenwijs mannetje  ooit afkomstig uit Bru.                                                                                                      De economie werden overeind gehouden met tientallen miljarden aan overheidssteun, waarover wij nog met elkaar in gesprek moeten hoe dat ooit moet worden terugbetaald.  Wij kenden wel enige opstartprobleempjes met de Corona-app en met het doeltreffend organiseren van de testcapaciteit.                                                                                  De hele wereld droeg preventief mondkapjes, maar Z.K.H Jaap van Dissel vond dat onzin.                                                                                                                        Zieken, ouderen en stervenden mocht niet meer door hun familie worden bezocht, er stierven daarom ook mensen puur door eenzaamheid.                                                  Het gezamenlijke zorgpersoneel in de ziekenhuizen, instellingen en bejaardentehuizen verrichtte maandenlang onvoldoende beschermd ware heldendaden, werden luid bejubeld en NL was intens trots op hen…                                                                        Toen echter een paar maanden later in de Tweede Kamer over een structurele loons-verhoging voor dat fantastische zorgpersoneel moest worden gestemd, vluchtten de dames en heren Kamerleden in blinde paniek de zaal uit.                                                Ergens in de zomer dachten wij Covid-19 wel zo’n beetje te hebben bedwongen en was het wachten alleen op een slim vaccin.                                                                          De vakantievliegtuigen naar het zuiden stroomden weer bomvol en die 1½ meter was een lachertje geworden.                                                                                                Maar terwijl wij nog druk met elkaar in gesprek waren hoe wij het verder af zouden wikkelen, was het virus ineens weer terug.                                                                        Het virus was namelijk nooit weg geweest en het virus ging ook al helemaal niet meer met ons in gesprek.

En wéér werd het halve land plat gelegd met halfzachte maatregelen het virus te temmen. Over en uit met alle gezelligheid, het geknuffel en voor een flink deel van onze geheiligde economie. Alleen de orthodox-christelijke fundamentalisten kropen op zondag toch lekker knus bij elkaar in de kerk…God zou hen wel beschermen.                Andere wat meer relativerende realisten begonnen zich voorzichtig af te vragen of zo’n pandemie toch geen discreet seintje was van Moeder Natuur. Dat wij het misschien wel ietsje aan het overdrijven waren geweest. Dat er toch grenzen zijn, aan àlles! Een van onze allergrootste menselijke ondeugden is wel dat wij ons nooit geen ene flikker van al die grenzen aantrekken. Wij zijn er wel voortdurend met elkaar over in gesprek, vergaderen ons compleet te pletter, schrijven vuistdikke rapporten en waarschuwen elkaar ernstig met opgestoken vingertjes voor naderend onheil.                                        Slechts weinigen voorzagen dat Covid-19 zo’n hoge prijs had. Daarom prijkt het nu ook pontificaal bovenaan de rekening. Die factuur is al opgemaakt en móet sowieso worden betaald! Door ons allemaal, niks of niemand uitgezonderd. Het incassobureau van Moeder Natuur is nietsontziend en onverbiddelijk. Overigens, mochten wij er voor kiezen om ook deze factuur toch blind te betalen en door te blijven denderen op het doodlopende spoor…géén probleem! Dan is er vast altijd nog wel ergens een Covid-20…21…22…enz. Moeder Natuur is zo godverlaten creatief, die piepelen wij echt niet! Totaal kansloos!                                                                                                              Dus vergeet straks vooral het mondkapje niet en zoals sergeant Phil Esterhaus van de TV-serie Hill Street Blues tot vervelens toe waarschuwde...’Let’s be careful out there!’  Dat kunnen wij niet vaak genoeg tegen elkaar blijven zeggen!

   Send article as PDF   

1 gedachte op “Let’s be careful out there…!

  1. Tja, dat eeuwige polderen….
    Je hebt er met covid – 19 geen moer aan.
    Met halfslachtige maatregelen overwin je niet dit virus…
    Kijken we verder in de wereld, lijkt het erop dat geen enkel land er veel van bakt.
    Met uitzondering van Nieuw Zealand, waar ze gelijk flink durfden te snijden in eigen vlees, wat zijn vruchten heeft afgeworpen, want daar kan weer gewoon worden geknuffeld.
    De eerlijkheid gebied er er wel bij te vermelden dat het een eiland is en dunbevolkt.
    Heel anders dan dat je als kippen in een legbatterij zit zoals in de randstad.
    Afwachten maar en nog eens een rondje buutendiek .

Reacties zijn gesloten.