Fiscale groepsseks

In NL sterven er jaarlijks 20.000 mensen door het roken. Tweemaal zoveel als aan Covid-19. Aan directe zorgkosten wordt er jaarlijks 2,5 miljard euro besteed om iedereen te helpen die bewust hun gezondheid hebben verwoest door te roken.        Een studie van de Universiteit van Amsterdam wees uit dat het roken de Nederlandse samenleving en de economie jaarlijks netto zo’n 30 miljard euro kost. De opbrengst van 3,5 miljard aan accijnsinkomsten zou hierin al verrekend moeten zijn. Het meest lugubere cijfer van allemaal is echter dat de vier grote tabaksmultinationals jaarlijks zo’n 7,5 miljard euro door NL laten stromen om belasting te ontwijken… Een onthutsend artikel in de NRC verziekte laatst heel onbehoorlijk mijn gemoedsrust.

Achter deze cijfers zit een perfide belastingsysteem verscholen, dat door en door verrot is. Begrijpelijk is nog wel dat elke ondernemer, groot of klein, maximaal probeert te verdienen en daarna zo weinig mogelijk belasting te betalen. Dat is een vrij normale menselijke impuls. Met ondernemerszin, inventiviteit, brutaliteit, lef en doorzettings-vermogen wordt eerst met een bepaald product een omzet en een winst gecreëerd. Dat is dan nog steeds de maagdelijke kant van het ondernemen. Daarna komt de duistere kant in actie, onder aanvoering van het gilde der fiscale verkrachters. Soms met bruut geweld, soms met slinks en achterbaks gemanipuleer. Accountants, notarissen, bankiers, advocaten, trustbeheerders en fiscalisten eigenen zich vervolgens op hoog-staande academische werkwijze een leuk deel van de winst toe, door het geven en faciliteren van perverse prikkels om de ondernemer zo weinig mogelijk en liefst helemaal geen belasting te laten betalen. Hiervoor wordt de bestaande wetgeving misbruikt en schier onmogelijk geachte mazen in de wet opgezocht.                              De Nederlandse Belastingdienst fungeert in feite hiervoor als een chique bordeel door uitgebreid en comfortabel de faciliteiten ter beschikking te stellen. Jan-met-de-Pet komt in deze Staatshoerenkast niet aan zijn gerief. Die mag op de stoep alleen betalen en daarna opsodemieteren. Het grootkapitaal echter wordt met veel égards binnengelaten en met frivole fiscale fantasietjes uitgelegd hoe men het beste geriefelijk en genotvol klaar kan komen. Het smerige standje dat dan door de Belastingdienst aan de hitsige belastingontwijkende ondernemer wordt voorgesteld, heet ‘ruling’. Hierbij wordt dus vooraf duidelijk en tot in detail met elkaar afgesproken hoe men ‘het’ met elkaar gaat doen. Daar mogen dan ook al die academisch hoogbegaafde accountants, notarissen, bankiers, advocaten, trustbeheerders en fiscalisten tegen werkelijk adembenemende honoraria eerst à la Patricia Paay allemaal een plasje over doen. Ware orgies van fiscale groepsseks!

Philip Morris, British American Tobacco, Japan Tobacco en Imperial Brands hebben 68% van de wereldwijde tabaksmarkt in handen. Hadden in 2019 een gezamenlijke winst van 17,6 miljard. Daarvan werd 7,5 miljard aan dividenden, royalty’s en rente- betalingen geheel belastingvrij door het Nederlandse Belastingbordeel geschoven. In glossy jaarverslagen van deze tabaksgiganten wordt in de meest bloemrijke taal beschreven hoe braaf en onkreukbaar zij in fiscaal opzicht toch wel niet zijn. De realiteit geeft echter onomstotelijk aan dat het allemaal vreemdgangers en hoerenlopers zijn. Notoire viespeuken…in fiscaal opzicht.                                                                        Ronduit verderfelijk is echter het gedrag van de huidige verantwoordelijke kopstukken van de Nederlandse Belastingdienst. Gelegenheidsgevers Wobke Hoekstra, Hans Vijlbrief en Madam Alexandra van Huffelen zijn ongetwijfeld de schaamte vèr voorbij. Om te willen en te durven fungeren als boegbeelden van een organisatie die als haar handelsmerk heeft opgebouwd het bestelen van de armen en het opzichtig paaien van de grootgeldbezitters, moet er aan DNA-componenten van de normale menselijke moraliteitsgenen veel verloren zijn gegaan. Met uitgestreken smoelwerken voortdurend blijven beloven dat er ‘keihard’ gewerkt om die modale twintigduizend burgers die in de toeslagenaffaire door de Belastingdienst zijn bestolen, ‘zo spoedig mogelijk’ te com-penseren. Terwijl het terugbetalen even traag gaat als het persen van dikke stront door een te dunne trechter.                                                                                              Evenals het al jarenlang aan het parlement en het Nederlandse volk toezeggen dat wij eigenlijk in Nederland nu toch echt wel eens een keertje af zouden moeten van ons wereldwijde imago van een ordinair belastingparadijsje en een landje waar oligarchen en duistere drugscriminelen heel efficiënt hun misdaadgeld kunnen witwassen. Waardoor datzelfde schijnheilige parlement dus intussen ook scheepsladingen boter op het hoofd heeft.                                                                                                                  Uiterst beschamend en verdacht dat vooral de producenten van gezondheidverwoes-tende zaken als tabak en drugs in ons Nederlandse Belastingbordeel zo teder en royaal fiscaal worden vertroeteld. Wie is er eigenlijk het ergst? De hoerenloper of de pooier?

   Send article as PDF