Een Corona-relatie

Het wordt al wat moeilijker voorstelbaar hoe het leven zonder Corona er ooit uitzag. Al valt het hier in en rond Kruunehe nogal mee. Maar dat ons leven redelijk op z’n kop staat, blijkt wel zodra je echt onder mensen komt, de radio of televisie aanzet of de krant openslaat. Het doet van alles met ons leven en met ons. De lontjes worden korter, soms zelfs helemaal geen lontjes meer. Maar steeds vaker halen we ook alleen maar onze schouders op. De gedachte alleen al! Je in deze tijd nog druk maken over onnozele futiliteiten..?

Begin maart dit jaar kwamen wij vlàk voor de Corona-golf terug uit Spanje. Het overnachtingshotel halverwege onze tweedaagse reis geboekt in Bourg-lès-Valence, stukje onder Lyon. Bij het Campanile Hotel, simpel maar altijd netjes! Ideaal voor autoreizigers van of naar Spaanse bestemmingen. Ongeveer halverwege Altea en Kruunehe. Voor de bevestiging van onze reservering het nummer van de creditcard opgegeven. Daar aangekomen, prima overnacht en bij vertrek betaald met de pinpas.  Eenmaal thuis overspoelde de Corona-pandemie Europa. Frankrijk en Spanje op slot in stringente lockdowns, dus net op tijd ontsnapt..! Bij controle thuis van alle bank-afschriften een paar weken later, bleek dat wij voor het Campanile Hotel twee keer hadden betaald. Eenmaal per creditcard en eenmaal per pinpas. Mijn primaire reactie zou dan normaal geweest zijn…’Shit.. het zullen die Fransozen weer’s niet zijn! ’      Maar alles was ineens niet meer zo normaal. In elk geval niet meer normaal genoeg om je voor zoiets onbenulligs nog op te winden. Corona had de scherpe kantjes er blijkbaar al vanaf gehaald. Dus een beleefd mailtje gestuurd en gevraagd of zij het even wilden corrigeren.                                                                                                                      Vanaf dat moment begon mijn relatie met Bernadette Gollet.                                          Bernadette was de manager van het Campanile Hotel en had zelf ook al snel in de gaten dat het met onze betaling niet helemaal klopte…’Avec nos sincères excuses!’ Terugbetaling moest via de ‘comptabilité centrale’, de centrale Campanile boekhouding, maar alles lag compleet plat. Vanwege Corona…’Comprenez-vous?’ De hotels van Campanile waren vrijwel allemaal dicht, dus alles was een beetje moeilijk. Dat begreep ik dus natuurlijk best wel.                                                                                                Eerst maar eens zien te overleven in al dat Corona-gedoe! Dus nog wat vriendelijke mailtjes uitgewisseld met nieuwtjes hoe de situatie in Frankrijk en in de Pays Bas was en elkaar steeds ‘bon courage’ en vooral ‘une bonne santé’ toegewenst.                        In de maanden daarna nog een aantal keren vriendelijke mailtjes gestuurd, waarbij Bernadette mij telkens verzekerde dat zij alles elke keer doorstuurde naar de boek-houding en er steeds op aandrong om die dubbele betaling direct te retourneren. Ondertussen hielden wij elkaar op de hoogte van het wel en wee van de Corona pandemie. Het hotel ging weer open, maar zelfs in de vakantiemaand augustus was de bezetting matig geweest. Vanaf september vreesde Bernadette dat het wel eens erg slecht kon worden voor de hotels langs de Autoroute du Soleil, als de pandemie weer ging opspelen.                                                                                                                Toen inderdaad steeds meer Franse regio’s oranje en rood begonnen te kleuren, heb ik nog maar eens beleefd aangedrongen om ‘un remboursement direct’ van mijn overtollig betaalde euro’s. Volgens Bernadette wilde de ‘comptabilité’ nu ineens aanvullend van mij een speciaal RIB-certificaat. Een Frans bancair-identiteitscertificaat ter voorkoming van internetfraude. Bernadette dus nog maar eens gecontacteerd en uitgelegd dat zoiets echt alleen in Frankrijk bestond en wij tenslotte nog steeds in Europa woonden. Dat was zij eigenlijk wel met me eens. En of ik in Pays Bas toch ook wel had gehoord van die afschuwelijke aanslagen door die moslimextremisten in Parijs en Nice… ‘Terrible, n’est-ce pas?’                                                                                                      Acht maanden en twee dagen nadat het Campanile Hotel dubbel was betaald, kreeg ik mijn euro’s teruggestort. Aardig mailtje er achteraan van Bernadette. Met nogmaals excuses voor het ongemak en vooral omdat het zo lang geduurd had. Maar dat zij hoopte dat wij zodra het weer mogelijk was vanwege alle Corona-toestanden, wij toch weer van de diensten van Campanile Hotels gebruik wilden maken. Zij wenste ons veel gezondheid toe en wij moesten maar goed oppassen. Dat alles wenste ik haar ook. Want door Corona zitten wij allemaal in dezelfde narigheid en kijken wij misschien daardoor toch iets milder tegen de dagelijkse banaliteiten aan…‘Au revoir, Bernadette!’

   Send article as PDF   

4 gedachten over “Een Corona-relatie

    • Vous etes tres gentils, mes amis!

      Die ‘bisous’ van Corry kijk ik natuurlijk naar uit…over die van joe moe’k nog’s effe nadienke, Piet!

  1. Hallo, ik zag een (oud)artikel in uw blog een tijd geleden “Hefeliciteerd” oid .
    Hierin werd de naam Jaap Notebaart als verbinding officier gemeld bij de haven van vlissingen.
    Ik ben de dochter van Jaap Notebaart en helaas is mijn vader al geruime tijd geleden overleden.
    Nu was ik erg benieuwd of u mijn vader heeft gekend, wat u nog meer weet van of over hem en u evt foto of ander materiaal heeft van hem.
    Zelf was ik 14 jaar toen hij overleed maar na vele jaren later nog veel vragen over hem.
    Mocht u iets mij kunnen vertellen of laten zien…..mijn dank is zeer groot.
    Vriendelijke groet,
    Yvonne Notebaart-Dijst

Reacties zijn gesloten.