Macht & tegenmacht op de boulevard

Nadat het in de politiek zo vurig bepleitte dualisme volgens velen een geruisloze dood is gestorven, wordt nu ineens de Pieter Omtzigt-doctrine van ‘Macht & Tegenmacht’ in alle toonaarden omarmd. Oude wijn in nieuwe zakken. Dus ga er maar gerust vanuit dat er in de dagelijkse praktijk echt geen zak zal veranderen. Weer zo‘n typische Haagse hype. Hebben wij hier verder weinig last van in Reimerswaal. Wel van verschil van mening.

De gevestigde macht, in persoon van de wethouder van openbare werken, heeft in Reimerswaal even flink doorgepakt. Na nog wat discreet gekietel, heeft hij een dossier van zijn eminente voorganger erbij gepakt en besloten dat de boulevard van Kruse Veer vrij moet worden gehouden van gemotoriseerd verkeer. Uit oogpunt van de verkeers-veiligheid, ter beperking van overlast, stinkende uitlaatgassen, etc.                                  De wethouder treft daartoe een aantal maatregelen om de toegangen tot de boulevard wat te beperken en laat verbodsborden plaatsen. Grote klasse! De wethouder is ook echt niet door ‘uul uuthebroed’ en snapt ook wel dat een paar borden en wat drempels alleen niet zal kunnen voorkomen dat een ‘nogtere boesbanes’ op z’n quad over de dijk rost, of een ‘ostrante misbobbel’ ervan zal weerhouden toch alles negerend op een scootertje door de voortuin te scheuren. Voor correcte vertaling…zie ’Het Kruiningensch Dialect’ van de heer J.Dek, meest recente uitgave 1928.                                              Maar het percentage gemotoriseerde asocialen lijkt in Reimerswaal voorlopig nog omgekeerd evenredig met de Coronabesmettingen, dus dat moet nog wel te hand-haven zijn. De preventieve werking alleen zou toch al een afnemend effect moeten opleveren en de verwachtingen dienaangaande zijn hooggespannen.                            De tegenmacht op de boulevard manifesteerde zich in hetzelfde bericht in de PZC door een zich verbaasd tonend raadslid van de gemeente, zelf ook bewoonster van diezelfde boulevard. Zelfs ook nog een coalitiepartner van de wethouder. Stond wel te kijken van de voorgestelde maatregel. Zei zelf weinig of geen overlast te hebben van al het gemotoriseerde sluikverkeer. Maar gaat in de raad toch maar niet tegenstemmen. Een verkeersluwe boulevard zou namelijk weer plenty mogelijkheden geven als speelveld voor de al wat oudere jeugd…! Dus een tactische uitruil van twee soorten overlast en een nogal curieus voorbeeld van macht en tegenmacht.

De macht, de wethouder dus, bestuurt en kijkt vooruit. Anticipeert op wat komen gaat of zou kunnen komen. Schept verkeerstechnisch een heldere status van een gebied waar momenteel door onduidelijkheid nu nog slechts een beperkte overlast is. Maar wat de potentie heeft om te escaleren.                                                                                        Toen wij in 1988 op de Vlissingse boulevard kwamen wonen, was het daar ook allemaal nog pais en vree. Dacht iedereen ook dat het allemaal wel mee zou vallen. Maar ten tijde van ons vertrek in 2015 was het finaal uit de hand gelopen! Overlast van blowende hangjongeren, gillende scootertjes, brullende motoren en VW-Golfjes met dreunende gettoblasters was niet alleen voor boulevardbewoners een last. Iedereen die er ging wandelen of op een terrasje zat, ergerde zich eraan. De lokale Vlissingse macht deed te weinig en handhaafde nog minder. Recente berichten uit Vlissingen duiden erop dat er nog veel moet gebeuren om het weer een beetje aantrekkelijk te maken. Doodzonde voor een van de mooiste boulevards van Europa…misschien wel de mooiste!              Dàt probeert de Reimerswaalse macht hier nu coûte-que-coûte voor te zijn en dat mag dan bestuurlijk best alert heten. De macht heeft waarschijnlijk, door ervaring wijs geworden, geen honderd procent fiducie meer in de uniforme goedheid van ‘de burger‘. In een ideale wereld zou immers ook minstens negentig procent van de bebording langs de openbare wegen gewoon opgedoekt kunnen worden.  Alhoewel het fenomeen ‘overlast’ hier in Reimerswaal dus nog redelijk beperkt is, wordt er in elke gemeente-begroting toch altijd een post ‘vandalisme’ opgenomen. Neem alleen de schade in het publieke domein van de laatste jaarwisseling maar…€ 22.614,- aan vernielingen.        De tegenmacht denkt het zich wat gemakkelijker te kunnen permitteren om niet het hele plaatje te hoeven overzien. Om misschien ook niet verder te willen kijken dan de eigen horizon ver is. Pas op bestuurlijk ingrijpen aan te dringen als het al teveel overlast heeft gegeven en dan tot de conclusie komen dat men het toch te wel iets te lang op zijn beloop heeft gelaten. Dat regeren en besturen vooral vooruitzien betekent, is niet altijd aan de tegenmacht besteed. Op het oude Perzische raadseltje van het in dertig dagen exponentieel met waterlelies volgroeiende vijveroppervlak, neigt de tegenmacht ook gemakkelijk tot het verkeerde antwoord. Die vijver is namelijk pas op de negenen-twintigste dag voor de helft met waterlelies bedekt…niet op de vijftiende dag.                  Verschil van mening en inzicht is prima. Dualisme van macht en tegenmacht ook. Het optimale is dan dat na discussie het beste inzicht boven komt drijven. Het minste is elkaar een mening niet gunnen. Daartussen zit vaak veel gedoe en gepalaver.

   Send article as PDF