De stralende Kruse Veer Fly-Over

Helaas, dit infrastructurele hoogstandje is niét de eerste afslag van de Rode Variant, het begin van die gedroomde autostrada naar Yese. Oók geen desperate poging om de ouwe Zanddijk te renoveren.                                                                                            Dit is de spiksplinternieuwe overgang over de dijk van de Veerhaven naar de wijk Kruse Veer. Niet helemaal duidelijk wie nou precies de opdrachtgever was, de gemeente Reimerswaal of het Waterschap. Misschien wel een consortium van beiden. De dijk is van het Waterschap en het initiatief kwam van de gemeente.

De Kruse Veer Fly-Over, ‘ûn oprèl’ in lokaal bargoens, heeft een totale lengte, inclusief aanloop van 60 meter. Aan de kant van Kruse Veer met een hellingspercentage van 9,8 procent en aan de kant van de Veerhaven met maar liefst een hellingspercentage van 12,3 procent. De renners van de Tour de France zullen er nog een beste kluif aan hebben om zwoegend bovenop die dijk te komen. Maar het is ook helemaal geen fietspad…bloedlink! In NL hebben wij het met elkaar afgesproken dat voor fietspaden de hellingpercentages niet groter dan 6 procent mogen zijn. Duidelijk een antiek stukje wetgeving van vóór de elektrische fiets en wel makkelijk te regelen in zo’n plat landje. Maar regels zijn nu eenmaal regels totdat er weer iets anders geregeld wordt.              De Kruse Veer Fly-Over is derhalve voor fietsende fietsers verboden, idem voor auto’s, motoren, scooters en quads. Het is dus gewoon een voetpad. Diegene die het straks echter lukt één euro per illegaal passerende fietser of scooter te incasseren, staat volgend jaar in de Quote 500!                                                                                          Vlak ernaast ligt al sinds een aantal jaren een hele fraaie voetgangerstrap over dezelfde dijk. Hartstikke handig voor voetgangers maar iets minder voor fietsers en nog veel minder voor moeders met kinderwagens. Speciaal die laatste categorie heeft vaak op een spekgladde dijk de meest angstaanjagende capriolen moeten uithalen om heel-huids die dijk te bedwingen. Gezien het enorme geboorteoverschot van Reimerswaal was er dus duidelijk behoefte aan een normaal begaanbare kinderwagenvriendelijke overgang.                                                                                                                          De mamma’s kunnen nu dus, zonder het pasgeboren nageslacht direct aan acuut levensgevaar bloot te stellen, ontspannen duwend de dijk over en lekker vanuit de wijk langs het water gaan wandelen. Kortom, een bewonderenswaardig initiatief, hulde voor alle decisionmakers…‘ons bin dûr ier stikke blie mêê!’ De Kruse Veer Fly-Over ligt er ècht strálend van nieuwigheid bij…                                                                                  De stabilisatielaag van de Fly-Over bestaat uit een laag van 20 centimeter slakken, plus een afdeklaag van 10 centimeter GSPAD, bestrooid met schelpen. Nu wil ik zeker weer niet op elke slak zout gaan leggen. Dat klinkt dan weer meteen zo zeikerig.                Maar misschien is daar tòch niet zo goed over nagedacht. Dat had wellicht beter puingranulaat kunnen zijn, desnoods van Sinke. Dit spul zal vast weer wel fosforslakken zijn van Hoechst/Thermhos. Daar is in de loop der jaren zo’n beetje half Zeeland mee onder gestrooid. Onder het hele traject van de A58 ligt bijvoorbeeld een dikke laag slakken.

Ooit hebben wij in de Vlissingse haven nog eens een schip gelost met een lading van 7000 ton bevroren vlees uit Venezuela. Dat vlees zou volgens allerlei rare geruchten radioactief moeten zijn…! Hele heisa erom heen, paniek, toestanden, autoriteiten op tilt, het NOS journaal was present en tijdens de hele lossing kwamen mannen van de Radiologische Dienst gewapend met geigertellers om de lading bij aankomst in ons vrieshuis te controleren c.q. meten op radioactiviteit.                                                        In dat vlees werd echter nooit één enkel becquerelletje gemeten, maar op de vloeren van het vrieshuis des te meer…het leken wel rinkelende kookwekkers, die geigertellers! Die RD-mannen wisten meteen wat er loos was…onder die betonvloer lagen ongetwijfeld ook fosforslakken als stabilisatie! En dat klopte… Vonden wij overigens helemaal niet zo geslaagd. Radioactiviteit en de opslag van voedselproducten gaan nu eenmaal slecht samen. De bouwaannemer van het nog vrij nieuwe vrieshuis daarom ongegeneerd tegen z’n vestje gespogen. Die joker had verzuimd te vermelden dat er iets met die fosforslakken loos was. De jongelui van de RD wisten ons ook nog te melden dat een geigerteller in de auto onderweg van Bergen op Zoom naar Vlissingen constant als een kwaaie ratelslang te keer gaat. Later hebben wij in Vlissingen nog heel veel vierkante meters vrieshuizen en andere terminals gebouwd, maar fosforslakken als stabilisatie was voor ons ‘not done anymore’

Verder echter weinig of geen reden voor enige ongerustheid. Alle milieudiensten zijn op de hoogte van radioactiviteit in fosforslakken en de toepassing ervan als stabilisatie zal ongetwijfeld verantwoord zijn en ruim binnen de normen vallen. Je zult dus wel heel erg lang bovenop die Kruse Veer Fly-Over moeten blijven staan kletsen voordat je ’s avonds groenig licht uit begint te stralen. Overigens, de stabilisatielagen onder de bestratingen op Kruse Veer zijn, voor zover ik heb kunnen zien, allemaal het zuivere puingranulaat uit het ‘vertrouwde’ lokale Sinke-assortiment. No worries!

   Send article as PDF