Siebe Kramer liet weer ’s een boertje…

De mythische wederopstanding van Lazarus is er niks bij! Elf jaar geleden zwaaide Siebe Kramer af als burgemeester van Kapelle en nog immer waart zijn geest rond over het dorp waar ook mijn vaders voorvaderen oorspronkelijk ooit vandaan kwamen.          Siebe heeft zijn geest nieuw leven ingeblazen met zijn opruiende visie over het open-baar bestuur van NL.

Na vertrek van Siebe Kramer bleef het maar tobben in de fruithoofdstad van Zeeland.  Stapelkamp, waarnemer Hieltjes en de huidige interim Naterop hebben het gepeupel van Kapelle er niet onder kunnen krijgen. Rumoerig stelletje daar!                              Sinds 2017 wordt er naarstig overal gezocht naar iemand die er iets voor voelt om het knellende Kapelse ambtsketen om zijn/haar nek te krijgen. Dat Siebe het daar acht jaar heeft uitgehouden is waarlijk een godsmirakel!  Maar met terugwerkende kracht heeft Siebe nu ook zo zijn twijfels over het nut en de noodzaak van gemeenten… Echt niet meer uit te leggen, volgens Siebe en begint vervolgens een heel relaas in de PZC om het toch maar wèl uit te leggen.                                                                                    Over autonome gemeenten die allerlei gemeentelijke taken gecentraliseerd laat uitvoe-ren, de verhouding tussen kleinere en grotere gemeenten en de vraag waar het gemeentebestuur nu eigenlijk nog over gaat in de eigen gemeente. Teveel wordt al door oekazes van provincie, het waterschap, Den Haag of Brussel uitgemaakt. De gemeente sluit achter aan in de rij. Volgers in plaats van bestuurders.                                          Vermoedelijk heeft Siebe Kramer daarmee toch een punt, al zullen de dertien Zeeuwse burgemeesters met in hun slipstream een regiment aan wethouders en gemeenteraads-leden het mordicus oneens zijn met de wijze waarop Siebe plompverloren de steen in het water van de gemeentevijvers smeet. Burgemeesters zullen het een natrappende beweging vinden vinden, wethouders vermoeden wellicht een geriatrisch probleem en ook raadsleden mompelen schokschouderend iets over ‘dor hout’.                                  Maar hoe pijnlijk de feiten misschien ook zijn…het werkt sowieso niet goed, zoals het nu werkt. Niet in de gemeenten, maar ook niet op provinciaal en landelijk niveau. Alles loopt muurvast in het zompige bureaucratische bestuurlijke moeras. Siebe vertelde eigenlijk helemaal niks nieuws, het is overal bekend, zeker ook op bestuurlijk niveau. Het is alleen niet de bedoeling dat het zo bout gezegd wordt. Zeker niet door een olijke openhartige emeritus-burgemeester.                                                                              Besturen in NL is behalve balanceren op het slappe koord van louche partijdisciplines, vooral het absorberen, tot kotsen aan toe, van een absurde hoeveelheid dossierkennis. Ooit was besturen het bedachtzaam schetsen en vastleggen van de grote lijnen. De ambtenaren moesten daarmee aan de slag om het uit te voeren. Tegenwoordig voelt elke bestuurder zich verplicht tot in detail op de hoogte zijn van de hele materie. Bemoeit zich daar heel hijgerig en intensief mee. De camera van het NOS Journaal is de allergrootste bestuurlijke climax. Grote uitslaande brand? Burgemeester geeft direct een vlammende persconferentie! Dubbele moord? Burgemeester grijpt de microfoon en onthult alle lugubere details! Gebouw in elkaar gedonderd? Burgemeester legt uit hoe ‘t komt! Alsof de brandweercommandant, de politiecommissaris of het hoofd Bouw- en Woningtoezicht daar te onnozel voor zijn. Sprekend voorbeeld is mannetje Hugo de Jonge, minister van VWS. Heeft zelf alleen een onderwijsakte maar veegt wel alle burgemeesters op een hoop door z’n aankondiging voortaan ook alle lokale lockdown-maatregelen zelf te nemen. Wordt de puinhoop dus nog groter! Dat soort aangespoelde bestuurders blijken vaak bedroevend slechte regelaars zijn.                                              Mooi dat Siebe Kramer als gepokt en gemazeld ex-bestuurder ‘out-of-the-box’ durft te denken. Jammer alleen wel dat er door hem geen overzichtelijk idee werd gelanceerd voor een alternatief. Of alleen de aanzet daartoe. Inderdaad, die dertien gemeenten in Zeelands zijn ook archaïsch. Niet meer van deze tijd, kan ècht niet meer, potsierlijk gedoe.                                                                                                                              Dan maar opschalen naar regio’s…Walcheren, Bevelanden, Zeeuws-Vlaanderen en Schouwen/Tholen? Om op termijn op te gaan in één gemeente Zeeland? Roept u maar en laat ook eens een boertje. Siebe Kramer was dan wel bestuurder, maar komt zelf ook niet verder dan een BV Nederland met zeventien miljoen gelijkgerechtigden. Iets wat natuurlijk evenmin gaat werken. Wat dan wel?

Nederland heeft 350 gemeenten, gemiddeld 49.000 inwoners per gemeente. Frankrijk heeft echter ruim 35.000 gemeenten met gemiddeld 1.950 inwoners…                        Ben jarenlang op vakantie geweest in Saignon, in de Franse Provence. Een dorpje als een pukkel bovenop een berg (foto) met amper duizend inwoners. ‘Monsieur le Maire’ was een lokale architect, de wethouder een wijnboer. Samen met die gasten geregeld een wijntje gedronken op het terras bij Christine, de ‘boulangère’.  Alles liep daar als de gesmeerde bliksem. Op dat terras werden de bestuurlijke zaken afgedaan. De afstand tussen bestuur en burgers was niet groter dan een terrastafeltje. Een ‘permis de construire’, een bouwvergunning werd amicaal geregeld onder het genot van een glaasje Pernod Pastis. ‘Les citoyens’ van Saignon leken mij allemaal erg content.        Zou de ‘joie de vivre’ van die befaamde bestuurlijke Franse slag dan zoveel minder werken dan al het naargeestige bestuurlijke calvinistische geneuzel in NL..?

   Send article as PDF