À vous…mon grand-père!

Een magnifieke sportzondag!                                                                                        Max Verstappen trapte in Oostenrijk het gaspedaal even vol in en die hebben ze daarna nooit meer teruggezien. Mathieu van der Poel bracht in Bretagne een indrukwekkend eresaluut aan zijn overleden grootvader. De Rode Duivels versloegen Portugal nipt in Sevilla en het NL-elftal werd in Boedapest met z’n tienen volkomen terecht en verdiend het EK uitgeknikkerd door elf fanatieke Tsjechen. Genieten!

Net zoals bij ons altijd de Belgische Radio 2 aan staat, bekijk ik de sport bij voorkeur op de Belgische televisie. Vakkundig commentaar en niet van dat wijsneuzerige gedoe van Studio Sport c.s. Bij Belgen lijkt bewondering voor de sport te prevaleren boven de kleur van het shirt of de nationaliteit.                                                                                          Daarom kwamen het Vlaamse koningskoppel Michel Wuyts en José de Cauwer tekst en woorden tekort om de weergaloze prestatie van Mathieu van der Poel op de Mûr-de-Bretagne te becommentariëren. Tot tranen geroerd zoals ongetwijfeld miljoenen kijkers door de grootsheid van een sportman en zijn majestueus mooie saluut aan zijn overleden grootvader. Daar komt dan ook nog bij dat Mathieu van der Poel een beetje van ons allemaal is. Een Nederlander, geboren in Kapellen (B), opgegroeid hier vlakbij in Hoogerheide en hij had een van de allergrootste legendes van de Franse wielersport als grootvader, Raymond Poulidor. De eeuwige tweede, die nooit het geel droeg.          Wielrenners worden verondersteld om na een paar honderd kilometer zich het snot voor de ogen te hebben getrapt, in de finale nog eens kilometerslang tot het uiterste te gaan. Tegen een berg op of in het vlakke land met zestig kilometer per uur. Elke meter wel zelf fysiek trappen!                                                                                                        Max Verstappen mag in die Rooie Stier met pakweg zo’n duizend paardenkrachten onder de motorkap, alleen het gaspedaal intrappen. Voor elke keer dat Max op de rem trapt, gaat er op het eind van de maand een tientje van zijn salaris af! Neemt niet weg dat ook het ijskonijn Max Verstappen elke keer weer een absolute wereldprestatie neerzet door een Grand Prix te winnen.                                                                      Types zoals Mathieu van der Poel en Max Verstappen zijn begenadigde sportmensen, die met een leeuwenhart hun sport bedrijven en daarbij tot het gaatje gaan, desnoods er nog ver voorbij. Wielrenners maken geregeld doodsmakken, vliegen over de kop het prikkeldraad in, maar het eerste wat ze daarna doen, is weer zo snel mogelijk op die fiets klimmen en verder jakkeren. Johnny Hoogerland uit Yese liet dat ooit zien en er zijn genoeg wielrenners die met een gebroken heup of sleutelbeen nog gewoon door-fietsten tot ze aan de finish kwamen.                                                                                  Autocoureurs zijn alleen enorm chagrijnig als ze met een paar honderd kilometer per uur een daverende crash maken en uit hun brandende bolide stappen. Race voorbij, evenals de kans op een ereplaats en de punten. Shit…bálen!                                          Daarbij vergeleken spelen voetballers eigenlijk een stupide spelletje. Een gek spelletje voor zwaaroverbetaalde pussy’s. Met irritante gebaartjes, achterbakse matennaaierij, veel verbaal geweld en als ze een duwtje krijgen, storten zij als dodelijk verwond ter aarde en kermen het hele stadion bij elkaar. Blijven minutenlang voor lijk liggen om vervolgens weer vrolijk verder te huppelen…wáárdeloze acteurs. De miljonairs van Oranje zijn op het EK als watjes afgegaan voor de rest van de wereld. Zelf zullen zij er heus niet meer mee zitten…lekker met de nieuwe Ferrari of Lamborghini op vakantie.  Maandag j.l. hingen in NL de waslijnen boordevol met biervlekken besmeurde oranje jassen, broeken en petjes. Want een niet onaanzienlijk deel van NL ging mee in de verdwaasde hysterie en adoratie voor die groep voetballende lulletjes rozewater. De straatversiering kon worden afgebroken, alle oranje- en regenboogvlaggen weer in de kast en ook  Albert Heyn moest iets nieuws verzinnen voor het STER-blok.                  De Belgen reageerden blij maar ingetogen op hun benauwde zege op de Portugezen in het snikhete Sevilla. Vooral bezorgd om de volgende tegenstander, Italië en om de blessures van Kevin De Bruyne en Eden Hazard. Maar wel met beschaafd leedvermaak voor de smadelijke afgang van hun arrogante noordelijke collegaatjes.

Mathieu van der Poel zat de volgende dag alweer op zijn fiets, de Tour wacht tenslotte op niemand en Parijs is nog ver. Wel hartstikke trots op zijn gele trui. Terwijl hij weer in het voortjagende peloton door het Franse land denderde onderweg naar de volgende finish, zal hij best nog wel eens een paar keer stiekem omhoog hebben gekeken. Of er soms ergens achter een mooie witte wolk het stralende silhouet van ‘Papi’ Raymond verscheen, die trots zijn duim opstak naar zijn kolossale kleinzoon. Daar haalt Mathieu zijn inspiratie en zijn moed vandaan. De emotie was die zondag vele malen groter dan de eer. Dat maakt sport dan ook soms zo mooi.

   Send article as PDF   

2 gedachten over “À vous…mon grand-père!

  1. Beste Lex,
    Op sublieme wijze de gevoelens van vele Nederlanders weergegeven!
    Amitié,
    Pico.

Reacties zijn gesloten.