De twee gezichten van NL

De moord op Peter R. de Vries was als de voorziene dood van een extreme berg-beklimmer. Heeft zijn best gedaan om het te voorkomen, maar uiteindelijk achterhaalde het noodlot hem toch. Dat noodlot heette Delano Geerman, een verder onbeduidend 21-jarig crimineeltje uit Rotterdam. NL was in shock, de koning, de minister-president, de minister van justitie, de burgemeester van Amsterdam, wij allemaal eigenlijk.              De bloemenzee was groot, het afscheid in Carré indrukwekkend, de uitvaart triest en verdrietig. Terecht…Peter R. de Vries was een imposante lefgozer met de mindset van een pittbull. Hij had meer lef in één teennagel dan velen van ons in ons hele lijf. Maar dat heeft ‘m ook de kop gekost.

De vermoedelijke moordenaar, Delano Geerman, mag de wraak van een geschokte natie vrezen. Maar voor de NL-justitie hoeft hij wat minder schrik te hebben. Die zullen hem met fluwelen handschoenen aanpakken. De opdrachtgevers voor de moord, de Hollandse Maffia, zullen een roedel sluwe dure advocaten regelen die gaan zorgen dat Delano geen gerechtigheid hoeft te ondergaan. Maar onderdeel zal worden van pure juridische hocuspocus.                                                                                                  Ondertussen zit in Apeldoorn nog een ex-moordeenaar ongeduldig op een telefoontje te wachten. Volgens eigen zeggen ZZP’er, maar volgens de Kamer van Koophandel staat hij nergens als zodanig ingeschreven. Geeft wel juridische adviezen, Deed dat al toen hij zelf nog in de gevangenis zat. Niet in rechten afgestudeerd, maar juridisch zeer bij de pinken. Schijnt nu van een uitkering te leven…dus van belastinggeld.                      Op de dag dat mijn kleinzoon werd geboren, op maandag 6 mei 2002, werd de politicus Pim Fortuyn op klaarlichte dag vermoord. Door een Zeeuw, Volkert van der Graaf. Het land in shock, enorme bloemenzee, iconische beelden van de uitvaart op de Rotter-damse Coolsingel.                                                                                                              Volkert van der Graaf, in Middelburg geboren en in Oostkapelle opgegroeid, werd op 15 april 2003 tot achttien jaar cel veroordeeld. Heeft de moord volledig toegegeven en nooit enige spijt betuigd. Was volgens hem nodig om NL tegen Fortuyn te beschermen. Het Openbaar Ministerie vond de straf te laag, ging in beroep, maar het gerechtshof handhaafde de straf.                                                                                                          Op 2 mei 2014 kwam Volkert alweer vrij, na tweederde van zijn straf te hebben uitge-zeten. Met allerlei restricties, maar die wist Van der Graaf met een aantal door hemzelf aangespannen processen handig ongedaan te maken. Justitie had en heeft een heilig ontzag voor Volkert van der Graaf. Toen er laatst een poging tot inbraak bij hem in Apeldoorn werd gedaan, belde Volkert zelf de politie en heeft er daarna nog urenlang een helikopter boven zijn huis gecirkeld. ‘Zie ik ze bij mij echt nog niet zo vlug doen…!’ sprak zijn buurman veelbetekenend. Volkert heeft justitieel echter een vette streep voor. Hèt ultieme symbool van NL-tweeslachtigheid bij misdaad en het pamperen van daders.

De misdaad van verdachte Delano Geerman lijkt vergelijkbaar met die van Volkert van der Graaf. Moord op een bekende NL’er, met voorbedachten rade, aanslag op de hele samenleving, etc. Volkert had een blanco strafblad. Delano is een meelopend klein crimineeltje. Als Delano Geerman dezelfde gerechtelijke behandeling krijgt als Volkert van der Graaf, loopt hij op 33-jarige leeftijd op woensdag 6 juli 2033 weer fluitend en rappend de gevangenis uit. Volkert van de Graaf kan hem  nauwgezet adviseren hoe hij dat precies moet aanpakken.                                                                                            Op 6 juli 2033 zal de volkswoede, de ontzetting en het publieke verdriet over de moord op Peter R. de Vries ongetwijfeld weer zo ver zijn weggeëbd dat de vervroegde vrijlating van Delano Geerman geen voorpaginanieuws meer zal zijn. Wel, bij voorbaat een ontzettend frustrerend vooruitzicht voor zijn nabestaanden. Peter zou dan toch ook nog maar 76 jaar oud zijn geweest.                                                                                      Weer rijst onherroepelijk de vraag of voor ‘echte gerechtigheid’ in NL altijd wel de juiste parameters worden gehanteerd. Een hele moeilijke! Extra moeilijk als het straks over de straf en de straftoepassing voor de moordenaar van Peter R. de Vries gaat. Voor het in koelen bloede vermoorden van de man die in NL symbool stond voor het bevechten van gerechtigheid. Door vriend en vijand geroemd om zijn grote compassie voor en met de slachtoffers en nabestaanden van afschuwelijke misdaden. Deze keer is Peter zelf het slachtoffer geworden. Wie zal er nu voor zijn gerechtigheid vechten?                    Intrigerend om te bekijken hoe NL in deze zaak met het fenomeen ‘gerechtigheid’ zal omgaan. Gelukkig hebben wij hier rechters die zich minder laten leiden door woede en emoties, maar slechts correcte toepassingen van het recht proberen na te streven. Voor een rechter blijft ook meneer D.Geerman onschuldig totdat het tegendeel bewezen is.    NL pakt vaak indrukwekkend emotioneel uit bij grote drama’s…een koninklijk overlijden, Fortuyn, André Hazes, MH17, Johan Cruyff en nu bij Peter R.de Vries. De followup lijkt echter wel wat minder imponerend. Dan gaat in NL de compassie bij misdaden te nadrukkelijk uit naar daders in plaats van naar slachtoffers/nabestaanden. Met twee gezichten in de spiegel kijken, levert vaak een wrang en vertekend beeld op.

   Send article as PDF   

1 gedachte op “De twee gezichten van NL

  1. In een rechtsstaat zou de doodstraf voor dergelijke criminelen de enige passende straf dienen te zijn.
    Zulke individuen zouden nooit meer in de maatschappij terug mogen keren.
    Het is slecht gesteld met het recht in Nederland en het zal niet gauw beter worden.

Reacties zijn gesloten.