Pepe’s dagje…

Pepe heeft probleemloos vijf jaar s nachts in een chique ruime bench geslapen. Totdat ie zelf vond dat hij vast nòg lekkerder bij ons op het voeteneind van het bed zou liggen. Als een Kooiker dat vindt, is elk eventueel bezwaar daartegen volstrekt zinloos. Pepe voelt dus eerst voorzichtig met z’n poot naar lichaamsdelen waarop hij maar beter niet kan gaan liggen en gaat dan tevreden snurken. Wij ook.

’s Morgens na zevenen wordt Pepe wakker, rekt zich eens lekker uit en tikt met een poot nadrukkelijk op een nabijgelegen kont…’Wàkker worden!’ De expliciete dagelijkse uitnodiging tot een fanatieke kroelpartij om de dag mee te beginnen. Terwijl de baasjes zich daarna sanitair uitleven in de badkamer, doet Pepe nog even een afsluitend tukje met het grote bed voor zich alleen.                                                                                    Pas als er wat Dog-Lovers’s-Gold-brokken in zijn etensbak worden gekieperd, komt Pepe weer tot leven. Nast met een rotgang die bak leeg en begeeft zich energiek richting voordeur. Laat zich z’n tuig aanspannen en is klaar om een baasje uit te laten. Aan de binnenkant van de dijk wordt gepiest en aan de buitenkant gekakt. Vast ritueel. Begroet aldaar minzaam zijn buurmeisjes Kayleigh, Guusje en Lizzy. Blaft en grauwt tegen grote lobbes Moos, toch verder een hele brave hond van de buren iets verderop. Kan het wel prima vinden met de grote herders Jana, Esta, Mira en Ruda. Scheldt de piepkleine Elmo even verrot die altijd een veel te grote bek tegen ‘m opzet. En negeert koninklijk de Welsh-corgi Marley, een reu met grote oren, nogal wat kapsones en veel te korte poten uit Amsterdam, die hier geregeld komt logeren. Pepe heeft het niet zo op die Mokummers.                                                                                                                Thuis gekomen is het hoogste tijd voor het ontbijt als beloning dat ie het baasje weer heelhuids thuis heeft gebracht. Een harde bruine boterham, bakje yoghurt met geraspte appel en een hondensnoepje voor toe. Daarna wordt er een halve bak vers water leeg geslobberd en is het zo zoetjesaan weer wel eens  tijd voor een tukje. Met goed weer in een stoel op het terras.                                                                                                      Eind van de ochtend volgt het dagelijkse hoogtepunt. De uitgebreide excursie met het vrouwtje en vriendinnetje Kayleigh langs de dijk, het Inkelse Bos of het sportveld. Met als vast ritueel het samen blaffend eindeloos achter een weggegooid balletje rennen. Prachtig! Pepe piekert er, als ie alleen is, geen moment aan om als een dolle dwaas achter een balletje aan te gaan rennen…’Doe het lekker zelf!’ Maar samen met Kayleigh is het altijd dikke pret. Beetje machogedrag waarschijnlijk…                            Hijgend weer thuis gearriveerd, staat er een volle bak karnemelk op Pepe te wachten. Lekker fris, plus een probaat middel tegen teken. De zonnestand is voor Pepe hèt teken om een rustig plekje op te zoeken voor zijn dagelijkse siësta. Daar heeft hij zo zijn eigen vaste stekken voor. Maar het liefst onder het gordijn in de slaapkamer. Ook een Kooiker heeft weleens behoefte aan wat privacy.

Weet precies dan weer wel precies dat het ’s middags drie uur is, heeft ie geen Rolex voor nodig. Wordt dan wakker en komt met grote ogen voor je staan. Wilt dan eerst een bak Dog-Lover’s-Gold leegschransen om daarna een wandelingetje te gaan maken. Piesen, poepje doen, wat aantrekkelijke teven besnuffelen en om een snoepje schooien bij een buurvrouw naar keuze. Pepe kent veel buurvrouwen en veel buurvrouwen kennen Pepe. Komt altijd goed.                                                                                        Tegen zes uur ’s avonds neemt Pepe zijn strategische positie in als het vrouwtje in de keuken aan de slag gaat. Pepe heeft geen idee wat zij daar allemaal precies uitvoert, maar er valt geregeld wat te scoren. Een tomaatje, een stukje komkommer of een flintertje serranoham. Als tegenprestatie blijft Pepe dan tijdens de maaltijd netjes op z’n kussen liggen. Schooien onder de tafel wordt namelijk niet op prijs gesteld.                    Nadat ook al het gedoe van die maaltijd weer achter de rug is, volgt de laatste ronde van de dag. Pepe moet er echt niet aan denken om ’s avonds laat in het pikkedonker nog de deur uit te moeten gaan. Voor het acht-uur-journaal wenst Pepe zijn dag-programma af te ronden. Blijft dan heel sociaal nog wel een half uurtje op de bank liggen, voor het betere kroelwerk of een goed gesprek. Maar om negen uur ’s avonds verdwijnt de heer Pepe van het Runxputtehof op z’n dooie gemakje sjokkkend naar de grote slaapkamer. Mooi geweest…doei, bekijk het maar!                                                Als uren later de baas ook eindelijk eens onder het dekbed schuift, volgt er nog een laatste intimiteit. Pootje voor de baas…snoepje, nòg een pootje…wéér een snoepje! Vervolgens liefdevol de binnenkant van de hand van de baas aflikken. Even hartgrondig geeuwen en dan weer neerploffen op de badhanddoek aan het voeteneind. Adiós…      Zomaar een dagje uit een hondenleven…voor ons een non-stop-24-uurs-genietshow.

   Send article as PDF