De onderste lade…

Het geruchtmakende IPCC-rapport is uit. Om te bevestigen wat iedereen allang wist. Het klimaat verandert, steeds sneller en dat schijnt toch echt ook onze schuld te zijn, van de homo sapiens. Het weer wordt extremer met hittegolven, tropische regenbuien, orkanentracks schuiven noordelijker op, apocalyptische bosbranden, desastreuze droogten, etc. Dat zijn helaas geen voorspellingen, het gebeurt nú al. Eind deze eeuw is het hier helemaal zo gezellig niet meer.

Wat moeten wij er nu mee? Ligt eraan wat wij onder ‘wij’ verstaan. Tienduizenden criticasters gaan nu elke letter en komma van het rapport napluizen. Voorlopig weer jaren genoeg stof om te schrijven, te debatteren, te confereren en te epibreren.            Erg interessant natuurlijk maar daar verandert het klimaat echt niet minder snel door. Dat verandert verder, dat heeft het klimaat namelijk altijd al gedaan. De Club van Rome gaat met terugwerkende kracht nog exponentieel gelijk krijgen.                                    Wat ook zeker is dat de mensheid de klimaatverandering niet meer zal kunnen keren. Niet door de wetenschap noch door de politiek. Politici wereldwijd buitelen over elkaar om te onderschrijven hoe belangrijk dat het wel niet is om aan de gestelde klimaat-doelen te voldoen. Volgens het klimaatakkoord van Parijs van 2015, móest en zou de uitstoot van broeikasgassen drastisch omlaag. Anno 2021 gaat die uitstoot juist nog omhoog. Onder directe verantwoordelijkheid van al die nu over elkaar rollende politici. Klimaatverandering bereiken met een gerichte aanpak door de mondiale politiek is een trieste desillusie. Een sprookje met een bikkelhard unhappy end.                                    Er kan pas sprake zijn van iets dat op een aanpak lijkt zodra is vastgesteld en door-gedrongen dat klimaatverandering de geopolitiek ver overstijgt. Maar op dit moment blijven er bedroevend weinig alternatieven over om mondiaal iets af te spreken dat  klimaatverandering nog zal afremmen. Die angstaanjagende hockeystickcurves waar de Amerikaanse voormalig vice-president Al Gore destijds in zijn heftige documentaire ‘An Incovenient Truth’ voor waarschuwde, zijn allang harde realiteit geworden. De geschetste doemscenario’s van die documentaire hebben echter weinig positieve invloed gehad op de mensheid en de klimaatverandering. Heeft alleen Al Gore wel een Oscar en een prestigieuze Nobelprijs opgeleverd. Alsnog van harte proficiat, Al!

De tijd voor goedbedoelde cosmetische aanpassinkjes van oprecht bezorgde milieu- en klimaatbewuste burgers is ook voorbij. Het totale systeem van de wereldeconomie móet drastisch op de schop. Dat is primair tegen het zere pootje van Amerika en China, de leidende wereldeconomieën die beiden gebaseerd zijn op voortdurende groei, grotere consumptie en op massaal gebruik van fossiele brandstoffen. Ook jonge recent economisch omhooggeklommen landen zullen zich verzetten tegen voorstellen van de Oude Wereld tot drastische inkrimping. Een wereldorde door uitsluitend politieke druk totaal om te gooien, is tot nu toe in de hele historie van de mensheid nog nooit vertoond. Dus zal het ook nu niet gaan gebeuren.                                                            Ieder mens zal individueel de strijd moeten aangaan met het door ons gezamenlijk geschapen klimaatmonster en het verziekte milieu. Bij een gigantische overstroming, een verwoestende bosbrand, een extreme droogte helpt het ook echt niet meer welke coalitie er regeert. Het wordt puur ieder voor zich. Dus zullen ook de ‘have-nots’ wéér de eerste en de hardste klappen gaan krijgen. Wat het patsertje Sywert van Lienden  tijdens de Coronapandemie flikte, zal een onschuldig kinderspelletje blijken te zijn vergeleken bij wat er verdiend gaat worden door roofzuchtige figuren, instanties en bedrijven aan de klimaatverandering. Elke klimaatmaatregel zal duur worden ‘beprijsd’  en daarvan komt het grootste deel in de verkeerde zakken van de klimaatmaffia.        Wij hebben samen het natuurlijke milieu ernstig verstoord en met een verstoorde natuur valt niet meer op basis van onze abusievelijk veronderstelde menselijke superioriteit te dealen. Wij zullen stomweg de gevolgen van ons wangedrag moeten ondergaan en voortdurend moeten inschikken. En het maakt de natuur echt geen zak uit hoe we dat dan gaan doen. Da’s ons probleem! Naast de slordige menselijke levenswijze van de laatste generaties gaat de natuur altijd haar eigen soevereine gang. Klimaatverandering is een onomkeerbaar eeuwigheidsverschijnsel van een almachtige natuur.                    Deze oude ex-zeeman heeft net iets te vaak dagenlang tegen het gigantische natuur-geweld van windkracht 10 op de Noord Atlantic aangekeken. Uitsluitend áángekeken…  want er tegen vechten was/is volstrekt zinloos. Weet maar al te goed hoe de macht  der natuur eruit ziet die oneindig veel sterker is en heb het naakte natuurgeweld altijd met grote eerbied en oneindig respect ondergaan.                                                                  Petje af voor al die gewetensvolle wetenschappers van IPCC, maar ook dit rapport verdwijnt weer in de onderste lade van het menselijk geweten. Ga dus al deze weten-schappelijke conclusies over onze absurde menselijke stupiditeit ook maar niet lezen.    Wij kunnen onze tijd beter gebruiken voor het trachten te formuleren van nog wat beklijvende spijtbetuigingen en verontschuldigingen naar onze kleinkinderen. Dat onze generaties zo’n ontiegelijke bende van het klimaat en het milieu gemaakt hebben. Wij hebben er allemaal schandelijk en hebberig van geprofiteerd… Zij die na ons komen moeten nu de gevolgen dragen.

   Send article as PDF