Den Haan kraaide onschuld…

Tweede Kamerlid Liane den Haan, ex 50Plus, heeft weer eens voor een relletje gezorgd. Diplomatiek relletje nog wel! Die mevrouw was privé op bezoek bij de Noord-Cypriotische regering en ging daar op de foto met een Turkse minster, inclusief een Turks vlaggetje op de achtergrond. Dat mag dus niet! Dat willen de Griekse Cyprioten absoluut niet. Die worden dan verschrikkelijk boos! Maar Den Haan kraaide onschuld.

In 1978 stond ik lichtelijk verbouwereerd tegen een verschrikkelijk boze Turkse loods aan te kijken. Die was op de rede van Famagusta aan boord geklommen van mijn schip ‘Kirsten Smits’, na een behouden reis vanaf Dar es Salaam op de Oost-Afrikaanse kust via het Suezkanaal. Keurig volgens de regels van de maritieme kunst voerden wij de Cypriotische vlag in de voormast aan stuurboord. Die Cypriotische vlag was een geheel spierwit dundoek met de knalgele contouren van het eiland in het midden. Door de zeelieden met hun kenmerkende plastische opmerkingsgave meestal nogal pervers aangeduid als ‘die gore witte zakdoek met een spermavlek’. Maar dat terzijde…              Zodra die loods aan boord boven op de brug kwam, begon ie meteen hevig tegen me te schreeuwen. Nu was ik daar sowieso al niet zo van gediend en zeker niet van een of andere mafkees voor wiens diensten ik ook nog eens achteraf behoorlijk moest betalen. Meneer krijste dat die stomme Cypriotische vlag naar beneden moest worden gehaald en dat de Turkse vlag direct moest worden gehesen. Als dat niet onmiddellijk gebeurde, zou meneer de loods acuut weer van boord gaan. Heb ‘m maar eens een poosje alleen zwijgend bekeken want ik vond het eigenlijk maar een raar ventje. Daar werd ie ook weer niet echt rustig van.                                                                                                  Hij begon hevig transpirerend en met veel consumptie schreeuwend uit te leggen dat het eiland Cyprus uit twee delen bestond. Het noorden was Turks en het zuiden Grieks. Daar waren oorlogen over gevoerd, doden voor gevallen, bomaanslagen om gepleegd, etc. Maar Famagusta bleek net in het Turkse gedeelte te liggen. Meneer de loods was zelf een Turk en daarom moest en zou dus die Turkse vlag omhoog…‘Allahoe Akbar!’   Ik keek eens goed om me heen of er geen periscopen boven water uitstaken van op de loer liggende Griekse onderzeeërs die ons goede schip meteen de grond in zouden boren, zodra we die Turkse vlag hesen. Maar dat leek mee te vallen, dus waagde ik het er maar op. De Turkse loods lachte al zijn gouden tanden bloot toen er een matroos naar voren werd gestuurd met de knalrooie Turkse vlag. Toen we even later tegen de kade van Famagusta lagen, waren die Turk en ik alweer vrienden voor het leven.        De scheepsagent die na het aanmeren aan boord kwam, vertelde mij het hele verhaal waar het ‘vlagincident’ eigenlijk op gebaseerd was.                                                          Na een hevige burgeroorlog op het eiland was er in 1974 internationaal besloten om Cyprus te verdelen in een Grieks en een Turks gedeelte. Vond iedereen een perfecte oplossing, behalve de Griekse en de Turkse inwoners van Cyprus. De spanningen liepen nog geregeld hoog op. Het Turkse deel van Cyprus werd overigens internationaal nooit erkend.                                                                                                                      Direct rond de haven van Famagusta lag een nogal rommelige wijk en dat bleek het ‘nieuwe’ Turkse Famagusta te zijn. Een paar kilometer naar het zuiden lag een grote stad tegen de heuvels met grote witte flatgebouwen. Dat was Varosha, een buitenwijk van het Griekse Famagusta. Varosha was vóór 1974 een hele populaire badplaats met uitgaanscentra, casino’s, hotels, etc. Maar Varosha lag na de scheiding in 1974 precies in het niemandsland tussen de Griekse en Turkse frontlijnen en was daarom helemaal ontruimd en verlaten. Er woonde geen sterveling, een complete spookstad. Alleen versterkte bunkers met blauwhelmen van de VN om de strijdende partijen uit elkaar te houden. Bizar!                                                                                                                Nog veel absurder is dat, nu drieënveertig jaar later, de situatie rond Famagusta nog steeds hetzelfde is, onveranderd…! Varosha is inmiddels een totaal verpauperde en overwoekerde puinhoop. De blauwhelmen zitten nog steeds (!) in hun forten om de Grieken en de Turken tot kalmte te manen. Tot overmaat van ellende wordt er nu ook nog rond Cyprus in zee olie en gas gevonden en dat levert natuurlijk alleen weer maar meer ruzie en gedoe op.                                                                                                  Mevrouw Liane den Haan zegt al jaren op vakantie te gaan naar Noord-Cyprus, dus die zou haarfijn op de hoogte moeten zijn van alle gevoeligheden tussen de Turken en de Grieken. Dus om dan pontificaal op de foto een beetje knietje te gaan zitten vrijen met zo’n opgefokt Turks-Cypriotisch ministertje, is natuurlijk niet zo slim. Zeker voor iemand die wel zo doortrapt was om zich de hele fractiekas van 50Plus, één miljoen euro, toe te eigenen.

De ‘Marinus Smits’, op deze foto bij ons vertrek van Amsterdam naar Port Harcourt – Nigeria, was een iets jonger zusterschip van de ‘Kirsten Smits’. Met beide schepen diverse reizen gemaakt.

   Send article as PDF   

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.