Het schuttinkje van Ossenisse

Toen ik op een kleine Groningse coaster mijn zeemanscarrière begon, ben ik er nog wel eens geregeld doorheen gevaren, door die Schaar van Ossenisse. Een geultje achter de Platen van Ossenisse en de parmantig vooruitstekende tiet van Zeeuws-Vlaanderen, tussen de haven van Perkpolder en de Molenpolder. De vaargeul van de Schaar van Ossenisse is echter al jaren dichtgeslibd en dus niet meer betond. Typisch voorbeeld van het voortdurend veranderde geulenprofiel de Westerschelde. Omdat ik hier vanaf Kruse Veer nu vrijwel constant naar die intrigerende Zeeuws-Vlaamse tiet zit te gluren, viel mij op dat er iets gaande is in die voormalige Schaar van Ossenisse.

ZMS ‘Walrus’, het trotse vlaggenschip van de Hansweertse palen-en steigerbouwer Van der Straaten ligt daar al wekenlang iets uit te vreten. Navraag leverde op dat de mannen van Van der Straaten daar een regiment stalen en houten palen in de bodem rammen, meer dan vijfhonderd. In opdracht van Rijkswaterstaat en voor een budget van zo’n driehonderdduizend euro. Er wordt iets gemompeld over een stroomgeleidings-project, maar niemand weet er eigenlijk het fijne ervan.                                                  Alle reden om alert te zijn, tenslotte voor je ’t weet zijn ze daar naar gas aan het boren en zit je appartement binnenkort boordevol scheuren. Maar waarschijnlijker is toch dat er een poging wordt gewaagd om de natuur een handje te helpen om de Schaar van Ossenisse weer te revitaliseren. Om met meer stroomsnelheid meer diepgang te krijgen in het ondiepe restant van de Schaar. Naar de bedoeling is het weer gissen, want wie zit daar nou op te wachten? De Schaar van Ossenisse verdiepen terwijl de Schaar van Valkenisse weer bezig is dicht te slibben? Een vanachter een Rijkswaterstaatbureau uit verveling bedachte list om de natuur een loer te draaien?                                              Toen destijds de vaargeulverdieping op de Westerschelde moest worden gerealiseerd, stonden alle groene jongens en meisjes op hun achterste poten, idem de halluci-nerende fantasten die Natura 2000 onder het genot van een jointje hadden geschreven. Voor elke gebaggerde kuub moest en zou natuurcompensatie komen. Dat leidde dus uiteindelijk tot de ombouw van de brandschone en vruchtbare Hertogin Hedwigepolder tot een zwaar vergiftigd Antwerps PFAS-bassin. Maar ik heb tot nu toe nog geen sterveling gehoord om te protesteren tegen de geniepige uitdieping van de Schaar van Ossenisse. En zolang de grote containerschepen straks ook maar niet de afslag nemen door de Schaar van Ossenisse en dan niet meer langs Kruse Veer komen, zullen zij mij trouwens ook niet horen.

De moraal van dit verhaal is dat de bij voorbaat verloren strijd van de mensheid tegen de Westerschelde wat mij betreft nogal ridicule verschijnselen begint te vertonen.          De 24/7 baggeroperaties van drie grote Belgische baggerschepen permanent de hele rivierbodem afschrapend, de onafgebroken jarenlange zandwinning in de Schaar van Valkenisse door de baggervloot van de Goese firma Faasse, de stroom van zandbeun-schepen die voortdurend over de rivier heen en weer varen, de verkrachting van de Hertogin Hedwigepolder, het kansloze project Waterduunen, de ontpoldering van de Noorddijkpolder bij Walsoorden, het storten van twaalfduizend ton stortsteen op een buitendijks privéterrein tussen Rilland en Waarde, de uitgebreide zwartgele vloot van hydrografische vaartuigen die dag in dag uit het bodemprofiel van de Westerschelde afspeuren op zoek naar oneffenheidjes, de betonningsvaartuigen die af en aan varen om boeien te verleggen omdat de vaargeul weer maar eens een stukje is opgeschoven en dat alles onder de permanente monitoring van de RWS 79.                                        Het geeft alleen maar aan op welke onbeholpen wijze de mens probeert zoiets als het natuurlijk verloop van een rivierestuarium te beïnvloeden en te beteugelen. Dat alles met een onwrikbare zekerheid dat het op lange termijn echt allemaal voor niks is geweest. De geulen en dieptes van de Westerschelde veranderen constant, daar hoeft verder geen mens aan te pas te komen.                                                                          Ondertussen worden de economische belangen van Antwerpen gediend, vullen de baggeraars hun zakken echt niet alleen met zand en slaat Van der Straaten vrolijk al die palen in de grond van een hallucinant project dat door Rijkswaterstaat wordt gespon-sord met wat overtollig belastinggeld.                                                                              Heb weleens begrepen dat het jaarlijks meer dan honderd miljoen euro kost om onze Westerschelde in topconditie te houden. Dus waarom zal ik me dan druk maken over het feit dat er nu een zinloze schutting in de Schaar van Ossenisse wordt neergezet? De firma Van der Straaten is ook weer minstens zes weken van de straat, toch?

   Send article as PDF   

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.