De Indian Summer van Kruse Veer

De zonnestand en de rustige warme windstille dagen geven aan dat we weer richting de Indian Summer gaan. Een van de mooiste periodes van het jaar. Volop genoten van alle zomerse hectiek kunnen wij ons nu nog een aantal dagen koesteren aan het prachtige nazomerweer. En ook van voor de laatste keer genieten van het hooien van het gras op de dijk van Kruse Veer. Een landelijk schouwspel met een intense pastorale uitstraling. Luister daarbij naar de Zesde Symfonie van Beethoven en de betovering van Kruse Veer is compleet.

Wij wisten ook dat deze nazomeravond vol met landelijk spektakel en folklore er weer aan zat te komen. Het nog jonge groene gras van de dijk was al weer gemaaid. Het warme weer werd ’s middags door onze Chef Maaier gebruikt om het maaisel fanatiek te vlinderen. Voor het monotone geronk van zijn Ford-trekkertje heeft hij als enige onze volledige dispensatie om de landelijke rust hier te verstieren.                                        Het hooien zelf is een weergaloos samenspel van een nauwgezette meteorologische planning in combinatie met een adembenemend staaltje personeelsmanagement en technische logistiek. De Chef Maaier himself zit dan alle dagen na het vlinderen van het gras, als een jachtluipaard te wachten op een gunstig moment om toe te slaan en te gaan hooien. Beluistert secuur elk uur de meteovoorspellingen van Frank Deboosere, onze fameuze weerman van de Belgische Radio 2. Van die flauwe kul die de Hollandse meteoprutsers uitkramen, trekken wij ons hier niks aan… Ons mooie weer komt altijd uit België, bij Frank vandaan dus.                                                                                          Als dan in het hoofdkwartier aan de Sandeeweg ‘Het Uur U’ wordt geproclameerd, geeft de Chef Maaier het startschot voor een strak geregisseerde operatie die om redenen van optimale personele bezetting altijd in de avonduren moet plaatsvinden                    Een monstertractor met balenpers wordt onverwijld naar Kruse Veer gedirigeerd. Aan het eigen Fordje worden een paar platte wagens gekoppeld die in de Eerste Wereld-oorlog nog aan het front werden gebruikt. Vervolgens geeft de Chef Maaier een staaltje Human Resource Management weg, waaraan menig professionele personeelsmanager van een multinational nog een stevig puntje kan zuigen.                                                    De Chef Maaier trommelt acuut zijn hele nageslacht bij elkaar, drie generaties plus aangetrouwd en wijst gedecideerd alle vrijwilligers aan die ’s avonds verondersteld worden te moeten gaan hooien…’Jie…jie…jie, etc!’ Alle vigerende plannen van het nageslacht voor een avondje stevig stappen, trainen voor de voetbal, repeteren voor de toneelclub of gewoon lekker op je luie reet op de bank voor de TV hangen, kunnen subiet worden geannuleerd. Er móet en zal gehooid worden, bàsta!                                Een al wat mondiger kleindochter riep ooit verbijsterd uit toen ook zij onverbiddelijk en onvermurwbaar door Opa werd gerekruteerd voor een avondje met grasbalen stoeien… ’Hosternòkke, ie vrêêgt ut geenêêns, ie zeit ut allenig mêh!’                                              Misschien dat deze gehanteerde personeelsrekruteringsmethodieken van de Chef Maaier ietwat archaïsch aandoen, maar effectief zijn ze in elk geval wel!                      Even later komt dan dreigend ronkend die monstertractor met de balenpers de dijk van Kruse Veer opgedaverd en begint meedogenloos al het zorgvuldig gerugde losse gras op te vreten om het er in vaste balen weer uit te schijten. Erachter verschijnt dan de kolonne der hooiers… Met de Chef Maaier als een veldheer op de platte kar, de klein-dochter achter het stuur van het Fordje en een hele zwerm nageslacht er omheen.      Het nageslacht gooit de balen op de kar en Opa stapelt. Nou, hàllo, noem dàt maar stapelen..! Michael Jordan zou er nog jaloers op worden! De balen worden met een elegante slamdunk en met wiskundige precisie op de juiste plek gekwakt. Een zetje, een knietje, een klap d’r op…een perfecte demonstratie van jarenlange balenervaring. De Chef Maaier is tenslotte ook nog maar slechts 75-plus.                                              Door dit fraaie staaltje van efficiënt boerenteamwork is het karwei binnen een uurtje gefikst en is de dijk weer zo kaal als een geschoren poes. Uitzicht weer onbelemmerd en dus rolt er een ovationeel applaus vanaf de terrassen van de appartementen, waar bewoners onder het genot van een glaasje Chardonnay en een knabbeltje hebben zitten genieten van dit sublieme nazomerfestival. De hooiploeg wordt onderaan de dijk verwend door Oma, met een koud drankje en wat lekkers.                                              Iets dergelijks moet Ludwig van Beethoven destijds ook hebben gezien voordat hij zijn Zesde Symfonie schreef. Die fenomenale landelijke schoonheid vormde voor hem de inspiratie voor een compositie met eeuwigheidswaarde. Ik kijk nu al weer uit naar de Pastorale van volgend jaar.

   Send article as PDF   

1 gedachte op “De Indian Summer van Kruse Veer

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.