Vol is nogal rekbaar…

Vol is een volledig abstracte dimensie. Daar wordt heel verschillend tegenaan gekeken. Op vol staat eigenlijk helemaal geen maat. Wat voor de ene boordevol is, is voor een ander half vol. En weer een ander maakt daar dan weer half leeg van. Ontstaat dus ook nogal eens ongenoegen over, zelfs gedoe.

Ongenoegen of gedoe zal je met Yvonne Maas volgens mij niet meteen zo vlug krijgen. Ik ken mevrouw verder niet, maar zij komt in de media nogal evenwichtig over. Geen ruziezoekster of praatjesmaakster. Wel fractievoorzitster van de NBB in de gemeente-raad van Noord-Beveland. Van Noord-Bevelands Belang, een lokale partij en veruit de grootste  van de Noord-Bevelandse raad.                                                                  Opmerkelijk dat deze Yvonne Maas doodgemoedereerd aangeeft dat het op Noord-Beveland maar eens klaar moet zijn met die voortdurende groei van het toerisme. Het is wel mooi zo, het is genoeg. Hoeft verder niks meer bij te komen. Alles is er! Mevrouw zegt niet dat Noord-Beveland vol is, maar meer hoeft niet. Is ook niet nodig. Iedereen kan goed van het toerisme leven en een verdubbeling zoals de sector zelf voorstaat, is onwenselijk voor het leefklimaat van de eigen bevolking. Aldus mevrouw Yvonne Maas.

In een déjà-vu moest ik onmiddellijk terugdenken aan die rel die omstreeks 1990 ontstond op provinciaal niveau. VVD-gedeputeerde Gert van Zwieten was op vakantie en werd tijdelijk vervangen door VVD-collega Jan de Voogd. Hartje zomer, prachtig weer. Stranden, wegen, campings, hotels…alles boordevol. Jan de Voogd sprak toen de legendarische woorden dat Zeeland vol was en had natuurlijk gelijk!                        Dat heeft ie geweten! Behalve zijn zwaar gepikeerde collega Van Zwieten kreeg hij ook heel toeristisch Zeeland op z’n dak. De horeca en de Recron, toen nog onder leiding van de oude heer Brinkman, spuwden vuur! Of die De Voogd nou helemaal een haartje besodemieterd was!                                                                                                          De recreatiesector zal ook niet bepaald opgetogen zijn over Yvonne Maas, maar houdt zich vooralsnog opvallend koest. Erg verstandig, want zij plaatst haar opmerkingen nu ook in een ander tijdgewricht. Wat volgens haar voor Noord-Beveland geldt, geldt intussen voor de hele Zeeuwse kuststreek.                                                                      Er is sinds 1990 ook wel het een en ander gebeurd in toeristisch Zeeland. Explosieve groei van vakantieparken, het toeristenseizoen werd steeds langer, de welvaart en de mobiliteit steeds groter. Onder aanvoering van de ‘Capo di tutti Capi’ van de Zeeuwse recreatiemaffia, Henk van Koeveringe, werd de Zeeuwse kust van Cadzand tot Oud-dorp vol gekwakt met vakantieparken. Een hele kustzone werd volgestouwd en de recreatiesector wil nog steeds van geen verzadigingspunt weten.                                  Anno 2021 liggen de kaarten echter ietsje anders. Gierend woningtekort alom, ook al in Zeeland. De huizenprijzen zitten statistisch in een hockeystickcurve. Jonge mensen, onze volgende generatie dus, zijn vrijwel kansloos op de woningmarkt. Bouwen in de sociale sector is niet sexy voor investeerders. Die richten zich uitsluitend op rendement op geïnvesteerd vermogen en komen dan automatisch in de hogere segmenten terecht. Terecht ontstaat er nu steeds meer gemor onder hen die buiten de boot dreigen te vallen.                                                                                                                              Nog helemaal afgezien van de vraag of Zeeland qua toeristische accommodaties wel of niet aan de taks zit, begint het ongebreideld uit de grond stampen van toeristische vakantiehuizen voor de ‘happy few’ zo langzamerhand in schril contrast te staan met de woningproblemen van de eigen Zeeuwse bevolking. Voeg daar nog een forse scheut stikstofproblematiek bij en wordt het tijd om Zeeuwse prioriteiten te gaan stellen.        Pas als ook de Zeeuwse jeugd in Zeeland kan blijven omdat er een gezonde kans bestaat op een woning, als ook de sociale sector een hoogstnoodzakelijke inhaalslag van duizenden woningen heeft gemaakt, kan er nog eens nagedacht over het bouwen van vakantieaccommodaties, eerder niet!
Eerst genoeg stenen stapelen voor de Zeeuwen. Gemeenten zouden echt eens wat huiveriger moeten worden voor al die gladde projectontwikkelaars uit de recreatiesector. Zeeuwse bestuurders dienen eerst en vooral een oor moeten hebben voor hun eigen mensen, waardoor zij zijn gekozen. Mevrouw Maas lijkt dat te hebben begrepen.

Zal overigens nog kracht genoeg kosten voor Yvonne Maas om genoeg neuzen op Noord-Beveland dezelfde kant op te krijgen. Laat staan in Veere, Vlissingen, Sluis en Schouwen-Duiveland. Echt veel argumenten heeft Yvonne Maas echter verder niet meer nodig om met dit item als een ijzersterke verkiezingstopic de gemeenteraads-verkiezingen van maart 2022 in te gaan. Wel een teken van bestuurlijke armoede dat het misschien weer toch verkiezingen moeten zijn om die de woningproblematiek en de explosie van al die vakantieresorts in Zeeland wat hoger op de prioriteitenagenda te krijgen. Maar het recht en de kans op een goede woning tegen een normale prijs en binnen een redelijke termijn voor elke Zeeuw, is een grondrecht dat bestuurlijk te vaak wordt verkwanseld. Die prioriteit om het woongenot van een Duitser in zijn tweede huis aan zee te pamperen, moet worden afgeschaald. Ben het dus eens met Yvonne Maas wat betreft de Zeeuwse toeristische sector…’t is goed zo, het is vol genoeg.

   Send article as PDF   

2 gedachten over “Vol is nogal rekbaar…

Reacties zijn gesloten.