No es problema, caballero!

Toen begin 2021 de Covid-vaccinatiestorm over NL opstak, maanden later dan in om-ringende EU-landen, zaten wij aan de buis gekluisterd om te horen wanneer ook wij eens aan de beurt zouden komen. Hugo de Ritselaar stelde wel een officieel schema op, maar geen sterveling hield zich daaraan. Iedereen bleek plotseling ergens een recht op voorrang te claimen. Overal werd schaamteloos en paniekerig voorgedrongen.

Dus moesten zwaksten en ouderen telkens opnieuw achter aansluiten om gevaccineerd te worden. Politieagenten, brandweerlui, leerkrachten, administratiepersoneel van zorg-instellingen, ambulancepersoneel, treinconducteurs en receptionistes van zorgverzeke-ringskantoren drongen allemaal luid schreeuwend voor. GGD en huisartsen zakten door hun administratieve hoeven, het overzicht bleek zoek en iedereen leek de weg kwijt. Het eigen imago kreeg wel een forse boost als je aan je buurman kon melden dat je via de GGD had vernomen dat je aan de beurt was om de eerste prik te krijgen. Alsof je ineens bij het uitverkoren volk hoorde!                                                                            Na de tweede prik ontstond er weer laaiende ruzie of dat nu wèl of niet in het gele boekje mocht. Niet zomaar in een geel boekje…hèt officiële Internationale Vaccinatie Certificaat, waarmee ik jarenlang een aantal keren probleemloos de aarde rond ben gevaren en/of gevlogen. D’r móest en zou van Hugo eerst een app komen! Hugo is verslaafd aan apps. Daarmee denkt ie alles te kunnen regelen. Zelfs ik kreeg die app met m’n QR-code in het Nokiaatje gefrommeld! Hartstikke handig, kan je ècht niet zonder! Alleen ik heb ‘m tot nu toe nog nóóit gebruikt. Eénmaal slechts in Frankrijk in een restaurant gecontroleerd en toen het gele boekje laten zien…                                  Vaccineren en registreren liep in NL uiteindelijk op een chaos uit. Volledig overgeorgani-seerd, bureaucratisch en ondoorzichtig. Mensen compleet laten verzuipen in een wirwar van langs en tegen elkaar werkenden instanties. Een pandemie door pedante politieke jokers laten bestrijden, heeft dus in NL duidelijke sporen achtergelaten.

Spanjaarden staan bij ons bekend als een volkje van luidruchtige paniekzaaiers. Dat leek zich begin 2020 ook te bewijzen in zware Covidaanslagen, voornamelijk in Madrid en andere grote steden. Men dacht het toen ook daar allemaal centraal te kunnen regelen, maar dat werkte niet. De Covidstrategie en organisatie is toen gedelegeerd naar de regionale overheden. Dat heeft geresulteerd in de huidige situatie.                  Een zeer lage besmettingsgraad, een zeer hoog vaccinatiepercentage en een publiek dat zich opvallend gedisciplineerd gedraagt ten aanzien van alle Coronamaatregelen. QR-codes bestaan hier niet, evenmin polsbandjes en andere gekkigheid. De toegang tot het vaccinatieprogramma is heel laagdrempelig gemaakt met een minimum aan gedoe. Dat heeft hier klinkende resultaten opgeleverd.                                                      De Valenciaanse overheid is van mening dat ook iedere buitenlander die aan de Costa Blanca verblijft, tijdelijk, op vakantie of werkend, ongeacht de tijdsperiode, recht heeft op de Covid-vaccinaties. Ook alle ouwe NL-baasjes van 70+ die hier in Altea la Nova stiekem zitten te overwinteren, hebben daarom recht op een derde Covidboosterprik.

Wijzelf verblijven volledig ongeregistreerd in Altea la Vella, een dorpje van ongeveer zeshonderd inwoners. In het lokale dorpshuis, annex bibliotheek, annex internetcafé, annex wijkverplegingscentrum ben ik zonder afspraak m’n licht maar eens even gaan opsteken. ‘No es problema, caballero!’ zei een witgejaste meneer achter een balie… Bingó!                                                                                                                              Hij sprak, behalve vloeiend Spaans èn Valenciaans, slechts één woord Engels…’Sorry!’ Wist wel vrij snel uit mijn CZ-EHIC-Zorgpas alle benodigde gegevens te peuteren om een afspraak aan te maken. Hoefde helemaal geen paspoort te zien. Wel het bewijs van mijn twee NL-Covidvaccinaties. Geloofde me op m’n woord dat ik tijdelijk in Altea la Vella verbleef. Na wat gerammel aan een computer rolde m’n afspraak voor vaccinatie met de derde boosterprik eruit. ‘Wilt u soms ook nog een griepprik?’ Ging dan toch in één moeite door…‘entiendes?’ ‘Si, de acuerdo, cuánto cuesto todo eso?’, wilde ik als rasechte NL’er toch nog wel eerst even weten. ‘Nada…niente! Todos somos europeos!’  Na tien minuten stond ik weer buiten in ’t Spaanse zonnetje, inclusief een dubbele prikafspraak en een SIP-card, waardoor ik ook voor het Spaanse zorgsysteem ineens bestond.                                                                                                                            Uit de epiloog van de sympathieke spraakzame Spaanse zorgmedewerker bleek dat het de Spaanse overheid er vooral om te doen was om zo snel en zo gemakkelijk mogelijk iedereen alle vaccinaties te geven die zij nodig hadden. Voor een Spanjaard is dat dan misschien logisch, maar voor een door Mark Rutte, Hugo de Jonge, Jaap van Dissel en alle pitspoezen van de GGD-callcenters compleet suf en wezenloos gelulde NL’er komt zoiets totaal onwaarachtig over. Zo simpel en eenvoudig kan iemand een prikkie geven toch echt niet meer zijn?                                                                            Die derde Covid-boosterprik kreeg ik dus al toen er in NL nog steeds op hoog niveau over werd gedebatteerd…waarom, wanneer, wie wel, wie niet, hoe, wat, waar?              In NL wilt men eerst alles diepgaand op academisch en tot op moleculair niveau uitvlooien om draagvlak te creëeren voor er ook maar iéts wordt geregeld. In Spanje doen ze het gewoon.

 

   Send article as PDF