La Costa Silenciosa

Als we voor de herrie, de drukte en het nachtleven naar Spanje hadden gewild, hadden we beter naar die preteilanden een eindje verderop voor de kust kunnen gaan, Ibiza en Mallorca. Hier in Altea en omstreken is alles en iedereen na het zomerseizoen weer redelijk tot rust gekomen. Niks drukte, niks nachtleven. In oktober loopt er nog wel wat volk rond, maar na 1 november is ook het strandseizoen echt voorbij. Worden weer alle terrasjes en tapastentjes aan de waterkant afgebroken en hebben de honden van de bejaarde overwinteraars weer vrij spel.

Dit jaar is het wel erg stil gevallen. Stiller dan voorgaande jaren. Overal aan te merken. Aan de vrije parkeerplaatsen, de stille boulevards en het sterk geslonken aantal gepar-keerde auto’s rond hotels, supermarkten en appartementencomplexen. Ons complex, Altea la Nova, ligt tegen de berghellingen van de Sierra de Bernia. Boven ons nog een paar complexen en dan loopt de weg dood. Dus geen doorgaand verkeer en daarom kan je ’s avonds op terras naar het geroep van de uilen in de pijnbomen gaan zitten luisteren. Er zijn ook wat honden die ’s avonds even moeten laten weten dat ze op wacht staan, maar voor de rest is het hier doodstil.                                                        Altea la Nova telt ruim tweehonderd appartementen en als er nu net iets meer dan zo’n veertig bewoond zijn, is het veel. De rest van de eigenaren zit zich ergens in koude regenachtige noorden op te vreten van chagrijn dat ze niet in Altea konden blijven.      Er gaan dagen voorbij dat wij amper buren tegenkomen op de galerij. Een doodenkele keer komen wij een collega-hondenbezitter tegen als wij ’s avonds Pepe nog even uitlaten. Je moet er natuurlijk van houden, maar wij vinden het heerlijk, die rust. Overal om ons heen, in de uitgestrekte wijken Sierra de Altea en Altea Hills met tientallen appartementencomplexen en honderden villa’s, is dat nu hetzelfde. Een bijzonder lage bevolkingsdichtheid.                                                                                                          Toch gonst het hier nog van de economische activiteit. Ook de Ford Kuga staat hier geregeld ingeklemd tussen de bedrijfsbusjes. Want in al die appartementen en villa’s is elke dag een enorm contingent dienstverleners van uiteenlopende pluimage actief.    Beveiligingsbedrijven om aan de deur te voelen of aan de rolluiken om te kijken of alles nog wel goed op slot is. Talloze hoveniersbedrijven hebben het hele jaar rond plenty werk om de gazons te maaien. Aan de Costa Blanca groeit het gras de hele winter vrolijk door, tot groot plezier van al die hoveniers. De palmbomen dienen te worden gesnoeid en de terrassen aangeveegd. De ontelbare zwembaden, vele honderden, moeten regelmatig worden gecontroleerd op zout of chemicaliën en moeten worden ontdaan van ingewaaide dennennaalden. Elke morgen crosst er een indrukwekkende armada van kleurige bestelautootjes door de Avenida’s om overal het interieur van de panden eens flink onderhanden te nemen. Loodgieters, schilders, timmerbedrijven, glas- en gevelzetters, keukeninstallateurs, tegelzetters voor badkamers en/of terrassen, airconditioning- en verwarmingsinstallateurs rijden in kolonne door de wijk op weg om renovatieopdrachten die vanuit het verre noorden zijn ontvangen, uit te voeren. Veel van die appartementen en villa’s worden bewoond door kapitaalkrachtige lieden die alles ’s winters nog maar eens grondig laten verbouwen. De dienstverlenende sector van Altea vindt dat natuurlijk een uitermate perfect idee!  Zo suddert de economie hier de winter door.                                                                                                                  Wie hier in december ook altijd op de rustige wegen in de rondte fietsen, zijn de prof-wielrenners. Wat die hier precies komen doen, is mij niet helemaal duidelijk. Netjes leren fietsen, vermoed ik… Bij de grote hotels in Calpe en Altea zagen wij dit jaar Quickstep, Astana, Wanty, Bahrain Victorious, Arkea, Jumbo Visma, Trek Segafredo, FDJ, Uno X en Movistar. Compleet met grote VIP-bussen, mobiele werkplaatsen en een menigte mecaniciens. Als zo’n peloton pedaleurs voor je zit op, ergens op de N-332, kom je er met geen mogelijkheid meer voorbij. Rijden royaal uitgewaaierd over een hele weghelft met ploegleiderwagens plus zwaailichten ervoor en erachter. Maar de jongelui trappen meestal nogal flink door en trainen overdag vooral veel in de bergen rond Guadalest. Tegen de Kerstdagen waren ze allemaal ineens weer weg.                            De dynamiek van de Costa Blanca in de wintermaanden is een heel andere dan de hectiek van het zomerse hoogseizoen. Er zullen er zelfs zijn die het hier in de winter als een dooie boel betitelen of als een reservaat voor AOW’ers. Maar die scepsis hoorden we ook toen we destijds naar Kruunehe verhuisden. Het kalme en soms wat gezapige karakter van de Costa Silenciosa bevalt ons uitstekend. Om van zon en panoramische uitzichten te genieten hebben wij geen drukteschoppers om ons heen nodig. Nog maar te zwijgen of we soms de NL-folklore van de epidemische vuurwerkoverlast missen, waardoor o.a. Kruunehe heel december werd geterroriseerd. Rond Altea la Nova toch wel meer siervuurwerk dan voorgaande jaren. Tien minuten rond middernacht alleen, daarna was het weer rustig…‘Silencio, por favor!’

   Send article as PDF