Feliz Navidad…

Of er nu in Altea echt zoveel animo bestaat om op uitbundig devote wijze de geboorte-dag van Jezus Christus te vieren, weet ik eigenlijk niet. De hoofdstraat is wel altijd mooi versierd, net als de meeste etalages. En voor het stadhuis, de ‘Ayuntamiento’, staat een modern gestileerde knoeperd van een kerstboom. Bij de MediaMarkt in Benidorm liep al het personeel behalve met een roodwitte puntmuts op, ook met een roodwit mondkapje voor. Inclusief MediaMarkt-logo. Bijzonder schattig en feestelijk…

Het wordt nu de zevende keer dat wij met de kerstdagen in Altea zijn, dus wij weten onderhand wel wat we hier zoal verwachten kunnen. Weinig spectaculairs dus, behalve de stortvloed aan commerciële aanbiedingen. Het zingevende aspect van kerst is ook hier vanwege Corona danig in de verdrukking gekomen. Of we hier dus ook nog met z’n allen op Kerstavond naar de Heilige Kerstnachtmis mogen, is niet helemaal duidelijk.      Wij misschien nog wel, maar Pepe vast niet. Dus blijven we thuis.                                  Thuis, in ons geval nu Altea la Nova, is niet bepaald een voorbeeld van een uitbundig spektakel van flitsende Kerstversieringen. Bij de receptie aan de hoofdingang, waar wij zelden komen, staat een keurig verlichte kerstboom. Onze leuke Spaanse buurvrouw van twee appartementen verderop heeft al jarenlang dezelfde kerstversiering (foto) naast haar voordeur hangen. Voor de rest merken of zien we er weinig van. Geen uitbundige kerstversieringen en lichtshows.                                                                      Het uitzicht over de Marina Baixa verandert verder niet. Vroeger op zee konden wij ook constateren dat het water er op kerstdag precies zo uitzag als op elke andere dag van het jaar. Toch was vooral tijdens een transatlantische oversteek het echte moment wat wij nu abusievelijk ‘Kerstmis’ noemen, exact vast te stellen. Zowel in tijd- als in boog-minuten, met een sextant nauwkeurig te meten. Het moment dat de zon de zuidelijke Steenbokskeerkring toucheert en daarmee vanuit het noordelijk halfrond gezien bij meridiaanspassage op de laagste stand is aanbeland. Gebeurt altijd op 21 december. Daarna gaat de zon weer klimmen en in de oudheid noemden de ‘primitieve’ volken dat ‘de zonnewende’. Destijds aanleiding voor diepe dankbaarheid en grote vreugde, want die vroegste volkeren wisten tenslotte ook niet hoe lang die zon nog zou blijven zakken. Een paar dagen na de zonnewende kregen ook onze voorouders in de gaten dat de zon weer was ‘gewend’, weer klom en toch voor iedereen weer meer licht en warmte zou gaan brengen. Tijd voor een feestje, een os aan het spit. ‘Wein, Weib und Gesang’.  En dat is dus nu het kerstfeest.                                                                                      Heel listig van de Romeinse bijbelschrijvers om specifiek dat moment ook uit te kiezen als de geboortedag van Onze Lieve Heer. Maar de zonnewende is een astronomisch vaststaand en bewezen feit, terwijl die geboortedag van OLH slechts een legende is. Astronomisch gezien zou op 21 december dus niet alleen het kerstfeest gevierd moeten worden maar ook het begin van het nieuwe jaar. Om de een of andere diffuse reden is er dus een hele feestperiode van gemaakt, van 21 december tot en met 1 januari. Feitelijk alleen maar een soort uitgerafelde zonnewende. Wij hebben onze oren dus te veel naar Romeinen laten te hangen en te weinig naar de astronomen.                            Maar het eind van iets en het begin van een volgende periode kan toch vaak aanleiding geven tot reflectie. Dus een beetje zingeving zo rond de kerstdagen is helemaal niet zo verkeerd. De een doet dat wat makkelijker dan de ander. Die er pas echt helemaal voor in de stemming komt bij het luisteren naar zoetgevooisde kinderstemmen die het ‘Stille Nacht, Heilige Nacht’ zingen. Het feest van het licht wordt overal op de wereld gevierd, soms cultureel, soms religieus. Jammer dat het in het westen alleen een orgie van vreterij en commercialiteit dreigt te worden.                                                                      Wij hebben hier geen kerstboom, wij kijken gewoon uit het raam naar al die duizenden twinkelende lichtjes van Altea, l’Alfàz del Pi en Benidorm. Ons feest van het licht aan de Costa Blanca. Hopen dat, zoals zo vaak, het weer warm en zonnig genoeg is om op de eerste kerstdag ’s middags op het terras van een copieuze maaltijd te mogen genieten. Met Pepe snurkend in de schaduw. In Spanje wordt er geen tweede kerstdag gevierd. Daarom gaan wij dan ’s middagd naar Restaurante Sabor, daar doen zij dat vanwege hun Belgisch/NL-roots namelijk wel.                                                                                Wij vertikken het om specifiek alleen tijdens de kerstdagen dankbaar en blij te zijn. Wij proberen dat elke dag te zijn, met elkaar, met onze familie, vrienden en kennissen, met de goede gezondheid van iedereen en dat het ons het afgelopen jaar weer goed is gegaan. Hopend dat dit ook na deze zonnewende toch nog weer zo lang mogelijk door mag blijven gaan. Feliz Navidad.

   Send article as PDF